Yeniden beş yıl öncesine gidiyoruz. Ne tuhaf his yıllar önceki kendini dinleyebilmek. Bu bölüm bir yüreklendirme. Zor zamanlar olacak ama sen kalbini koruyarak çıkacaksın içinden. Üstün başın kırıklar içinde kalacak, hepsinden bir bütün oluşturacaksın, yeniden. “İnsanın içi bitmeyen bir inşaat hali.” Ecem bu bölümde yeni kararların, yıkımların o sonu gelmeyen inşaattaki mesaisini anlatıyor.