Bu bölüm biraz dağınık bir yerden çıktı. Yeni yıl, hayat muhasebesi, “ben ne yapıyorum?” sorusu ve bir türlü seçilemeyen yolların ortasından. Önümde çok fazla ihtimal varmış gibi hissederken neden hiçbirine doğru yürüyemediğimi, incir ağacının altında aç kalma hâlini, başladığım şeylerin neden zamanla omzumda ağırlığa dönüştüğünü, yarım bırakmanın bende neden başarısızlık hissi yarattığını kendi kendime kurcalıyorum.

Bu bölüm, hâlâ incir ağacının altında oturanlara, duvarı boş olanlara, yanlış bir hayat seçmekten korktuğu için hiçbir hayatı seçemeyenlere gelsin!

Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram : hayatinolaganakisipodcast

#türkçepodcast

Bahsi Geçenler:

• Sylvia Plath – The Bell Jar (İncir ağacı metaforu)

• Iyengar & Lepper (2000) – Jam Experiment / Seçenek Bolluğu Çalışması
• Can There Ever Be Too Many Options? A Meta-Analytic Review of Choice Overload | Journal of Consumer Research | Oxford Academic
• "OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi» The Impact of Choice Overload and Decision Fatigue on Cart Abandonment in Online Shopping"
• Mr. Nobody (2009)
• Oğuz ATAY, Tutunamayanlar; "İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım”

Bu bölümde hasta sesimle biraz çocukluğa, biraz kayıplara, biraz da yeniden yazmaya dönüyorum. Anneannemin evi, eski günlüklerim, hatırladıklarım ve unuttuklarım… Uzun bir aradan sonra içimden geldiği gibi konuşuyorum. Hikaye anlatıcılığına, kelimelere ve geçmişe kendi çağımda küçük bir dönüş.

Şarkıda dediği gibi: “Anlatacak hikayelerim bitmedi henüz.”

#türkçepodcast

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram: ⁠⁠hayatinolaganakisipodcast⁠⁠

Bahsi geçen kapanış alıntısı: Mina Urgan, Bir Dinozorun Anıları, YKY, s. 224

Film Ekimi'nde izlediklerim.

- La grazia - https://www.imdb.com/title/tt34886821/

- The Voice of Hind Rajab -https://www.imdb.com/title/tt36943034/

Bu bölümde, çoğumuzun adını bildiği ama belki de üzerinde klişeler dışında pek düşünmediği bir karakterden bahsediyorum: Robinson Crusoe.

Bir adada yalnız kalan bir adamın hikâyesiyle, metropolde yaşayan yüz binlerce insanın görünmez yalnızlığı arasında nasıl bir bağ olabilir? Robinson ile modern kentli yalnızlığı arasında bir bağlantı var mı? Yalnız olmakla yalnız hissetmek aynı şey mi? Robinson’un ıssız adadaki sessizliğiyle bizim kentte yaşadığımız gürültülü izolasyonun farkı ne?

Bu bölümde yalnızlığın dönüştürücü ve yıkıcı yüzlerini karşılaştırarak, biraz da kentli bireyin kendi sesini duyma korkusunu konuşuyorum. Günlük tutmanın zamanla zihinsel bir pusulaya dönüşmesi, nesnelerle kurduğumuz bağların değer üretimiyle ilişkisi, ilişkilerin sayısı arttıkça içeriğinin nasıl yüzeyselleştiği üzerine atıp tutuyorum.

Bahsi Geçenler:
📚 Daniel Defoe – Robinson Crusoe
🎨 Edvard Hopper – Nighthawks
📖 Georg Simmel – Metropol ve Zihinsel Yaşam
🇯🇵 Hikikomori kavramı
📚 Italo Calvino – Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu

#türkçepodcast
📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram: hayatinolaganakisipodcast

Bu bölümde Julia Cameron’ın Sanatçının Yolu (The Artist's Way) kitabını ve yaratıcılık geliştirme yöntemlerini konuşuyorum. Sabah sayfaları nedir, nasıl uygulanır? Sanatçı buluşması ne demektir ve gerçekten işe yarar mı? Mükemmeliyetçilik, üretkenlik, acıyla ve başarısızlıkla baş etme, yaratıcı tıkanıklık… Nedir bunlar?

Yaratıcı olmanın sadece sanatçılara ait olmadığını; yazmak, çizmek, düşünmek, üretmek isteyen herkes için uygulanabilir bir süreç olduğunu biliyor musunuz? Gölge sanatçı nedir, neden çoğumuz kendi potansiyelimizden kaçarız ve bunu nasıl dönüştürebiliriz? Üretmek; bazen bir podcast kaydetmek, bazen deftere düşüncelerini yazmak, bazen de yalnız başına sahilde yürümekle başlıyor.

Sanatçının Yolu kitabından alıntılar, kişisel deneyimlerim ve yaratıcı süreçte yaşanan gerçek problemler üzerine dürüst ve pratik bir sohbet. Yaratıcı üretim, sabah sayfaları, üretkenlik ve yaratıcı disiplin üzerine düşünen herkes için.

#türkçepodcast

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram: hayatinolaganakisipodcast

Bahsi Geçenler: 

Sanatçının Yolu – Julia Cameron

Ikigai – Francesc Miralles & Héctor García

Koşmasaydım Yazamazdım – Haruki Murakami

Gece Yarısı Kütüphanesi – Matt Haig

And Just Like That – HBO Dizisi

"Happy place" namı diğer "mutlu yer" nedir? Mutlu yer diye bir şey gerçekten var mı? Kendimizi bazı yerlerde neden daha iyi hissederiz? Mutlu yer dediğimiz şey gerçekten bir mekân mı, yoksa bir zaman dilimi mi? Bizi iyileştiren bir dış dünya mı, yoksa içimizde bulduğumuz bir yankı mı? Bu bölümde mekan bağlanması (place attachment) ve mutlu yer kavramı üzerine konuşuyor, Turunç tatili deneyiminden Küçükyalı balıkçısına, nostaljiden kaçış isteğine uzanan aidiyet, kimlik ve yer ilişkisi üzerine sesli düşünüyorum. 

Senin “mutlu yerin” neresi?

#türkçepodcast

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram: hayatinolaganakisipodcast

Bahsi Geçenler:

- Place attachment (mekan bağlanması) teorisi

- Tezer Özlü, Kalanlar, YKY, s. 29

Bu bölümde, çoğumuzun ismini ilk kez duyduğu ama hissini yıllardır tanıdığı bir kavramdan bahsediyorum: liminal mekânlar. Ne tam olarak başladığımız yerdeyiz, ne de vardığımız yerde. Bir duraktan diğerine geçerken yaşadığımız o belirsiz, silik ve geçici hisler…  Geçmişle gelecek arasına sıkışmış bir zaman dilimi gibi; havaalanları, metro istasyonları, otel koridorları, boş sınıflar, alışveriş merkezleri… Hepsi hafızamızın bir köşesinde yer etmiş, tanıdık ama tuhaf hisler uyandıran bu “geçiş” alanları.

Liminal mekânlar sadece fiziksel olmayabilir; bazen bir karar veremeyişin, bir yerleşemeyişin, bir aidiyet eksikliğinin mekânıdırlar. Hayatın olağan akışı içinde, fark etmeden defalarca geçtiğimiz bu boşlukları konuşmak istedim. Belki de çoğumuzun ruh hâliyle iç içe geçmiş bu "arada kalmışlık" hissi, aslında sessiz ortaklığımızdır.

Bu bölümde liminal mekânlar nedir, neden bu kadar tanıdık gelir, neden bazı mekânlar bizde tuhaf bir nostalji duygusu yaratır, tüm bunları kendi deneyimlerim ve çağrışımlarım eşliğinde anlatıyorum. Bir yere ait olamamanın, yönsüzlüğün, ama aynı zamanda yeniden başlama ihtimalinin iç içe geçtiği bu kavram üzerine birlikte düşünelim.

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram: hayatinolaganakisipodcast

Bahsi Geçenler:

Filmler:

• David Lynch - "Mulholland Drive"
• Hayao Miyazaki - "Spirited Away" (Ruhların Kaçışı)
• Sofia Coppola - "Lost in Translation"
• Christopher Nolan - "Inception"

Kitaplar:

• Franz Kafka - "Dava"
• Jean-Paul Sartre - "Bulantı"
• Haruki Murakami - "Sahilde Kafka"
• Bilge Karasu, Göçmüş Kediler Bahçesi, Metis, s. 102.

Diğer:

• Victor Turner - Antropolog, liminal süreçler teorisi

#liminalmekanlar #liminal #türkçepodcast #kültürsanat

Bu bölümde "daha adil bir ülkede yaşama isteği" üzerine konuşuyorum. Hepimizin aklında zaman zaman beliren o soru: “Gitmeli miyim?” Peki neden çoğu zaman sadece düşünüyor ama harekete geçemiyoruz? Köklerimiz, korkularımız, alışkanlıklarımız ve bir de baskıcı düzenin içimize işleyen sessizliği, çaresizliği...

Göç fikrinin ağırlığıyla beraber, bir yere ait olma arzusu arasında kalmış duygular üzerine düşünürken; Agota Kristof’un mülteci olmanın ağırlığını anlatan satırlarına, Olivia Ruiz’in “Renkli Çekmeceli Şifonyer” kitabındaki göç hikâyesine uğruyoruz. “Okumaz Yazmaz” üzerinden aidiyetsizlikle yüzleşiyoruz. 

#türkçepodcast

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram : ⁠hayatinolaganakisipodcast⁠
• 
  

Bahsi Geçenler:

Agota Kristof, Okumaz Yazmaz, Can Yayınları.

Olivia Ruiz, Renkli Çekmeceli Şifonyer (La commode aux tiroirs de couleurs), Pasaj Yayınları.

Nuri Bilge Ceylan, Kış Uykusu (2014).

Chiharu Shiota, “Dünyalar Arasında”, İstanbul Modern

Dizi: The Time It Takes (Netflix)

Bu bölümde nostaljinin modern hayatımızdaki yerini, Marcel Proust'un "Kayıp Zamanın İzinde" eserindeki madlen kurabiyesinden yola çıkarak, Feriköy Antika Pazarı'ndan aldığım el işi örtüye uzanan bir yolculukla inceliyoruz. Neden plaklar, polaroid fotoğraf makineleri yeniden popülerleşiyor? Hız çağında yaşayan modern insanın geçmişe özlemi ve nostalji ekonomisinin yükselişi hakkında ileri geri konuşuyoruz.

Her bölümde olduğu gibi, bu yolculukta da sizinle birlikte düşünmek, hatırlamak ve hayatı biraz anlamlandırmak için buradayım.

Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram : hayatinolaganakisipodcast

Bahsi Geçenler

• "Kayıp Zamanın İzinde" (À la recherche du temps perdu), Marcel Proust
• "Masumiyet Müzesi", Orhan Pamuk, İletişim Yayınları, 1. Baskı, 2008, s. 360
• Mad Men (Dizi), "The Wheel" Bölümü (Sezon 1, Bölüm 13)
• "Nostalgia - it's delicate, but potent. Teddy told me that in Greek, nostalgia literally means 'the pain from an old wound.' It's a twinge in your heart far more powerful than memory alone. This device isn't a spaceship, it's a time machine. It goes backwards, and forwards... it takes us to a place where we ache to go again. It's not called the wheel, it's called the carousel. It let's us travel the way a child travels - around and around, and back home again, to a place where we know we are loved.” Türkçe çevirisi: "Nostalji - hassas ama güçlü. Teddy bana Yunanca'da nostaljinin tam anlamıyla 'eski bir yaranın acısı' demek olduğunu söylemişti. Sadece anıdan çok daha güçlü, kalbinizdeki bir sızı. Bu cihaz bir uzay gemisi değil, bir zaman makinesi. Geriye ve ileriye gider... bizi tekrar gitmek için can attığımız bir yere götürür. Adı tekerlek değil, atlıkarınca. Bize bir çocuğun seyahat ettiği gibi seyahat etme imkanı verir - dönüp dolaşıp, tekrar eve, sevildiğimizi bildiğimiz bir yere.”
• Woody Allen, Midnight in Paris 
• Gilmore Girls’ün 3. Sezon 7. Bölümü bilerek seçilmiştir. --They shoot the gilmores dont they?

Referanslar:

- Nostalgia - Past, Present, and Future.- https://www.researchgate.net/publication/313213209_Nostalgia_past_present_and_future

The Comfort of Childhood Media During Lockdown

Why We Reach for Nostalgia in Times of Crisis

Başarı ve başarısızlık… Gerçekten bizim düşündüğümüz kadar keskin çizgilere mi sahip? Bu bölümde, başarı algımızı sorguluyor, yaşadıklarımızı hangi gözle değerlendirdiğimizi konuşuyoruz. Kendimize haksızlık mı ediyoruz, yoksa gerçekten yeterince iyi değil miyiz?

Bu bölümde kendi iç sesimize biraz daha yakından bakıyoruz. 🎙️ Ayrıca konuyla bağlantılı olarak 8. bölüme bakabilirsiniz #türkçepodcast

📌 Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

• [email protected]
• Instagram : ⁠hayatinolaganakisipodcast⁠

Bahsi Geçenler:

• "Geç Kapitalist Dönemde Başarı-Başarısızlık: Dizi Gerçekliği", Aslıhan Akkoç, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 19, S. 4, 15-38 : ⁠okumak için tıklayın.⁠
• Rahatlama Kitabı, Matt Haig.
• Albert Camus, Yaz 
• Film: Holdovers ⁠https://www.imdb.com/title/tt14849194/⁠

Hayat belirsizliklerle dolu. Kaygılar, belirsizlikler ve korkular bizi geri çekmeye çalışırken, bazı insanlar tutkularını kullanarak bunlara meydan okuyor. Edith Piaf, müziğini sadece bir sanat aracı olarak değil, aynı zamanda hayatta kalmanın bir yolu olarak gördü. Acıları ve kayıpları, şarkılarında yankılanan bir güce dönüştü.

Bu bölümde, Edith Piaf’ın hayatı, tutkusu ve mücadelesi üzerinden kaygının insan üzerindeki etkisini konuşuyoruz. Acıyı sanata dönüştürmek, sanatın iyileştirici gücü ve tutkunun kaygıyı nasıl yendiği üzerine düşünüyoruz. Piaf’ın hikayesi, hayatı anlamlandırmak ve kendini yeniden yaratmak üzerine bize çok şey söylüyor. Kendi hayatımızda korkularımızın sesini kısmak ve tutkularımıza yer açmak mümkün mü?

Ben Feyza. Bana yazabilirsiniz:

Bahsi Geçenler:

İnsanın Anlam Arayışı, Viktor Emil Frankl

Rahatlama Kitabı, Matt Haig

La vie en rose filmi (Original title: La Môme)

Kaynakça:

https://magazine.columbia.edu/article/book-review-no-regrets-life-edith-piaf

https://mediatheque.sainthilairederiez.fr/node/432263