20'li yaşların sonunda işler kızışır. Çünkü hayal ettiğiniz birçok şeyin olmadığını veya olsa da tahmin ettiğiniz kadar mutlu etmediğini anlarsınız. İşte o zaman hayatın amacı yitip, gider. Her gün kutsal bir amaç ile yaşamanız beklenmez ancak her gününüzü de amaçsız ve yalnızca yaşam bahşedildiği için yaşama devam etmeniz de olanaksızdır. İnsan düşünen, üreten, sorgulayan ve sorguladıkça zihni karışan bir varlıktır. Bu da bir varoluş sanrısı yaratır.