Illugi Jökulsson segir frá Heraklíusi Býsanskeisara og ógurlegum vandræðum hans.

Illugi Jökulsson fjallar um Wilson Bandaríkjaforseta sem var bæði merkur hugsuður og rasisti.

Illugi Jökulsson verður stundum soldið ergilegur þegar ráðamenn þjóðarinnar afbaka Íslandssöguna í hátíðarræðum og komast svo upp með að yppta bara öxlum og endurtaka sama fleiprið í næstu tölu.

Þegar Írenu, einu keisaraynju hins fágaða Býsansríkisins, barst bónorð Karlamagnúsar, villimanns úr vestri.

Þótt saga Rómaveldis nái í raun yfir 2.000 ár – allt frá fyrsta uppgangi smáþorpsins við Tíberfljót til falls hins austurrómverska Býsans-ríkis árið 1453 – og um 160 menn bæru keisaranafn, þá var aðeins ein kona þar á meðal sem ríkti í raun og veru. Og hvernig reyndist hún?

Illugi Jökulsson gluggar í ævisögu Gyðu Thorlacius frá upphafi 19. aldar

Illugi Jökulsson segir frá spádómi sem rættist — að sumu leyti!

Hvenær sigraði kristindómurinn? Í jötunni í Betlehem þegar Jesúbarnið fæddist? Eða við Milvíubrúna árið 312 þegar keisaraher Konstantínusar lagði fyrst til orrustu undir merkjum frelsarans frá Nasaret — og sigraði? Og hefði ósigur í þeirri orrustu getað kostað að kristindómurinn hefði aldrei orðið barn í brók?

Val Ingólfs Arnarsonar á bæjarstæði hefur lengi þótt furðulegt. Hvers vegna fór hann um frjósöm héruð til að byggja „útnes þetta“? Á árunum upp úr aldamótum beindist athygli fræðimanna að rostungaveiðum, sem kynnu að hafa skipt þarna miklu máli. Þær kenningar tók Illugi Jökulsson saman í tímaritinu Sagan Öll árið 2007 og rifjar upp hér — að gefnu tilefni!

Eyríkið Barbados í Karíbahafi gerðist um daginn lýðveldi þegar landsmenn afsköffuðu Elísabetu Bretadrottningu sem þjóðhöfðingja en kusu söngkonuna Rihönnu um leið þjóðhetju. Saga Barbados er mörkuð blóði og kúgun en nú vilja landsmenn líta fram á veginn.