Helende vingers

Zo rond mijn vijfde was dat ook al een keer.

Toen ik op een tuincomplex in Amsterdam het greppeltje tussen twee tuinen niet in de gaten had.

Was even helemaal weg en nog weken lang stonk ik nog naar die grijze prut die op de bodem lag.

Waar ik met mijn hoofd was vastgezogen.

Ja, opeens ging bij mij weer het licht een lange tijd uit.

Het is inmiddels 3 jaar geleden dat ik door een herseninfarct even helemaal van de wereld was. 

Natuurlijk met gierende sirenes naar het ziekenhuis.

Na terugkomst kon ik mijn linker been niet meer gebruiken en mijn linker arm functioneerde niet erg goed meer.

Een beetje overwerkt en te weinig tijd voor mijzelf was niet de grootste boosdoener bleek later in het ziekenhuis.

Overgewicht was wel het verhaal wat ik van de artsen hoorde.

Dichtgeslibde aderen waardoor er een bloedproppen de weg versperde.

Overgewicht? dacht ik?

Zo zwaar ben ik toch niet?

Misschien een klein buikje, maar meer zag ik niet.

Honderd vijftien kilo was toch niet zo erg.

Maar het zette mij wel aan het denken.

Vorige keer had ik het over onze chakra’s.

Ik noem ze nog even op.

De onderste is de stuit chakra.

Dan de sacraal chakra

De zonnevlecht chakra

De hartchakra

De keel chakra

De derde oog chakra

En als laatste is dan de kruin chakra.

Voor veel therapeuten die ik in mijn leven heb beluisterd is de zonnevlecht een belangrijke chakra.

Wel voor het contact met de creator.

Maar ik heb het over je lichaam.

Dus bekijk ik dat toch anders.

Of zal ik zeggen: mijn spirits vertelden een ander verhaal.

Mediteren is een geweldig proces voor een bevredigend leven.

Maar is het dan nodig om dat een hele dag te mediteren net zoals dat bij monniken gebeurt? 

Eigenlijk gaat het om het bereiken van deltagolven in je brein.

Zodra je die deltagolven kunt ervaren ben je in lijn met alles wat is.

En die deltastaat is zelfs in drie minuten te bereiken als je je hartfrequentie omhoog brengt.

Hoe je dat doet kun je ontdekken in mijn gratis mp3.

Eigenlijk kan een niet geoefend brein geen halve minuut stil zijn.

De gedachtes dwarrelen door je toch al een te drukke hoofd.

De hele dag mediteren is in ons leven totaal onmogelijk.

Maar waar gaar het werkelijk om?

Wat bereiken we met mediteren?

De logica zit in een bepaalde rust in het brein in de vorm van een frequentie.

De hoogste staat van ontspanning.

De wetenschap heeft onderzocht wat er in het brein van de monniken gebeurt bij een meditatie.

Ze bereikte een staat die ze de deltastaat noemde.

En die kan ook op een makkelijkere manier gevonden worden dan maandenlang dagelijks mediteren.

Ik heb een meditatie voor je dat het mogelijk maakt in een paar minuten die deltastaat te bereiken.

Maar dan wel even dagelijks toepassen voor een levenslange bevredigend effect.

Als kind vroeg ik al naar het waarom.

Mijn moeder werd er soms gek van, als ik jaren later nog haar verhalen hoor.

Maar ik wilde als kind het naadje van de kous weten.

En aan wie vraag je dan die dingen? Aan je moeder die je de hele dag om je heen hebt.

En omdat ze al langer op de aarde leefde en alles wel zou weten dacht ik.

Maar dat viel hard tegen heb ik toen ondervonden.

Of waren mijn vragen misschien te gek.

Maar die interesse in het waarom is eigenlijk nooit meer uit mijn leven gegaan.

Sterker, ik heb daardoor meer inzicht gekregen in de niet zichtbare wereld.

Je kent het spelletje misschien nog wel van vroeger tijdens een lange autorit.

Dat spelletje ‘Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet. En het is groen’.

Eerst zie je het niet. 

Maar met wat meer aanwijzingen, zie je toch wat de ander in gedachten had.

Veel mensen ‘zien’ trouwens ook meer dan anderen. 

Laten we aannemen dat daar een reden voor is. 

Voor mij is het meer een zeker weten.

Maar dat terzijde.

Vandaag een oefening die ik ook in mijn lessen meegeef.

Want worden alleen zegt nog niets over het gevoel wat mensen ervaren.

Zeker niet als het om hun eigen lichaam gaat.

Misschien ervaar je dat nu ook.

Dan merk je op dat er ergens in het lichaam een hindernis zit. 

Het stroomt dan bijvoorbeeld niet door. 

Door te leren ga je weten. Maar…

We leven in een tijd en een land waar leren heel goed mogelijk is. 

Dat al die kennis die anderen noteerde nu overal voor ons toegankelijk is.

Maar die al die verworven kennis zegt niets over jou.

Want eigenlijk gaat het daar in je leven niet over.

Jij bent namelijk meer dan jouw verworven kennis.

En daar draait het in jouw leven wezenlijk om.

Ik leg het je graag uit.

Hoi, leuk dat je luistert, vandaag over jouw uniek wapen in je leven.

Je sprong in het diepe.

Vandaag even een kleine rustpauze.

Ook geen gepreek over de vingers.

maar een soort geleide meditatie.

Vandaag over Je sprong in het diepe.

Hoewel ik meditatie eigenlijk een verkeerd woord vind weet ik er geen ander woord voor.

Meditatie klink zo zweverig en is eigenlijk ook moeilijk toe te passen.

Het brein kan namelijk geen halve minuut zonder er tussen te komen.

Ook zo’n last van overprikkeling?

Ook zoveel vragen over waarom jij?

En dat terwijl jouw omgeving je apart vindt?

En wat doe je met de ideeën die zomaar opeens in je hoofd zitten?

Of onverklaarde gevoelens die later uitkwamen?

Voor mij was mijn jeugd niet makkelijk.

Ik probeerde mijn gevoelens weg te drukken en zo min mogelijk met mensen om te gaan.

Echte vrienden had ik eigenlijk niet.

En zat op mijn eigen kamer in mijn eigen bubbel.

Aan de andere kant trok de spiritualiteit al vroeg in mijn leven de aandacht.

Maar dat is voor heksen en zo dus niks voor mij, dacht ik toen.

Zoek de tussenruimtes op voor een beter leven.

Om duidelijk te maken waar ik het in deze podcast over heb, iets over mijn oude werk als typograaf.

In de eerste jaren van mijn werk als typograaf maakte ik advertenties op voor bladen.

Dit gebeurde met losse loden letters van divers formaat.

Ons alfabet zat in diverse vakjes in een letterkast.

Ons alfabet wordt op de scholen al vroeg onderwezen.

Beginnend met de losse letters.

Een A of B En zo naar zet.

En later werden het korte woordjes.

En later konden we daar hele zinnen mee maken..

Zo kunnen we makkelijker duidelijk maken, wat we willen overdragen.

Ik vroeg het al vroeg in mijn leven al af..

Ben ik diegene die ik werkelijk ben of ben ik wat anderen graag van mij wilden?

Ik schrok eigenlijk van het antwoord.

Waar was mijn onbevangenheid gebleven?

Waar was mijn vertrouwen op mijzelf gebleven?

Waar was mijn kennis over mijn kernkwaliteiten gebleven?

De eerste jaren van ons leven ben je zo vol van wat je ervaart en wil je alles onderzoeken.

Maar namate je brein de overhand nam, hoe meer je je ging aanpassen aan je omgeving.

Sommige mensen zijn zo in hun omgeving opgegaan dat ze niet eens meer opvallen.

Ze gaan op in de omgeving.

Tenslotte heb mede omgeving nodig toch?

Zo lijken we wel kuddedieren.

Bescherming zoeken bij anderen.

Met als consequentie dat je jezelf gaat verliezen.

Ja, ik was ook zo.