-Bana bir nasihat verecek olsaydınız, bu ne olurdu?

''Hata yap, ama pişman olma. Onlardan ders al. Çünkü yaşlandığın zaman, en ağır yük, pişmanlıktır.''

-Ben kaybeden olmak istemiyorum.

''Dur bi dakika. Kaybeden nedir biliyor musun? Gerçek kaybeden, kaybetmekten çok korkan insandır. Denemezler bile. Sen deniyorsun, değil mi? Öyleyse kaybeden değilsin.''

-Bir kere yaralandım. Oldukça kötü bir şekilde. Ve dış tarafım iyileşmiş olsa bile, içim asla iyileşmedi.

''Acıtan kısım bundan sonra başlar.

Ne kadar sert ve agresif bir hayat sürersen sür, bir gün ılımlı ve sabırlı yaşamayı öğrenirsin.

Ne kadar kızgın ve sinirli bir hayat sürersen sür, bir gün soğukkanlılıkla yaşamayı öğrenirsin.

Bazı şeylere sabretmeyi, bazı şeyleri kafaya takmamayı öğrenirsin.

Bir iple intihar da edebilirsin, o iple salıncak da kurabilirsin.

Hayatın ipleri senin elinde.

-Hayattaki bu değişim ne vakit olur? Ne zaman bizi boğacakmış gibi sıkılaşır?

''Kendi rüzgarının, başkasının güneşinden daha sıcak olduğunu hissettiğinde.

Her insan üç hayat sürer:

İlki, saflığın yitirilmesiyle.

İkincisi, masumiyetin yitirilmesiyle,

Üçüncüsü de bizzat hayatın yitirilmesiyle sonuçlanır.

Hayatında üç çeşit insanı asla unutma:

Zor zamanlarda sana yardım edenleri,

Zor zamanlarda, seni terk edenleri,

Ve seni zor durumda bırakanları.''

Deli Çocuğun Güncesi-Özgür Bacaksız/ Suç ve Ceza- Fyodor Dostoyevski/ Dark