toprağınmemeleri

       altun ışıltılı kumları kıyıların

                emeğin çiçekleri

                       hep onlar için  

heponlar için takvimlerin mutlu günleri

içimizinkaranlığı

soframızınöksüzlüğü

hiçgülmemesi yüzlerimizin

                      hep onlar için

İşçi sınıfının şairi Hasan Hüseyin Korkmazgil kapitalistdüzenin egemenlerini bu dizelerle anlatıyordu şiirinde. Peki ne anlatıyor budizeler bize? Nasıl oluyor da tüm zenginlik ve birikim onların, yoksulluk vekaranlık bizim oluyor?