Ben sana Hermes gibi inanmıştım

Ne kötü şey çıktın sen Bruno

Bana cenneti, cehennemi ve arafı yaşattın

Yine de emin değilim...Nesin sen

Melek misin, şeytan mı?

Melek gördüğüne tanık getiriyorsun...

Bunca büyük yemin ediyorsun

Hiç korkmuyor musun?

Gerçekten sona mi geldik?

İnanılacak kimse kalmadı mı?

Bir 13 Cuma günü öğrettin bana, ihaneti

Sevdiğine ihanet ne kötü şey Bruno...

Nasıl paslanır insan?

Nasıl duygusuzlaşır, eşyalaşır?

Ki eşya bile tanıktı seni sevdiğime

Ki eşya bile üzülür insanın üzülmesine...

Sen, sevdiğinin üzüntüsüne bile kayıtsız kalıyorsun

Sonra birdenbire uzaylı kafan beliriyor yatağımın yanında

Senin için ne düşüneceğimi şaşırıyorum

Ya çok iyi bir şey diyorum, ya çok kötü bir şey

Galiba seni hâlâ çok seviyorum Bruno

Çok kötü bir şey olduğunu bilmeme rağmen