Bu bölümde yüzümü gölgeme çeviriyorum.

Ecstatic Dance’tan Shadow Dance’a geçiyorum; hareket yavaşlıyor, beden ağırlaşıyor, kalbim karanlığın en derin yerine doğru çekiliyor.

Ve orada… sevmeme halini buluyorum.

Onu görüp geri çekilmek yok bu kez. Kabul ediyorum. İzin veriyorum. Gözlemliyorum.

Zorlanıyorum evet. Ama yine de gölge ile tanışmanın aslında hiç de korktuğum gibi olmadığını fark ediyorum.