Vandaag twee late kwartetten van componisten die in de jaren vijftig tot de voorhoede behoorden: William Schuman en Elliott Carter, al was de eerst genoemde gematigder dan de tweede.

Het gehele Vijfde kwartet van Schuman is een opvallend ingetogen en intieme compositie, die op een concertprogramma uitstekend zou passen naast een laat kwartet van Beethoven, bijvoorbeeld.

Het Vijfde strijkkwartet van Elliott Carter, zijn laatste volledige kwartet, is qua karakter totaal anders. Het is niet minder complex dan zijn eerdere werken en bestaat uit twaalf korte delen, die opgebouwd zijn uit een vaste voorraad van toonhoogten en ritmen, die Carter zelf omschreef als ‘karakters’, die hij gelijk een regisseur inzet. Het losse Fragment nr.2 dient hier als epiloog.

William Schuman (1910-1992) – Strijkkwartet nr.5 (1987)

Introduction (Larghissimo), 2. Variations, 3. Epilogue (Tranquillo)

Uitvoerenden: Lydian String Quartet

CD: harmonia mundi

Elliott Carter (1908-2012) – Strijkkwartet nr.5 (1995)

Introduction, 2. Giocoso, 3. Interlude I, 4. Lento espressivo, 5. Interlude II, 6. Presto scorrevole, 7. Interlude III, 8. Allegro energico, 9. Interlude IV, 10. Adagio sereno, 11. Interlude V, 12. Capriccioso

Juilliard String Quartet

SONY Classical

Elliott Carter (1908-2012) – Fragment nr.2 (1999)

            Uitvoerenden: Arditti Quartet

            CD: Mode Records