مقدمهٔ هفت پیکر طولانی و خشک و خسته‌کننده است ولی هر از گاهی به بیت درخشانی می‌رسیم که سر ذوق‌مان می‌آورد. این جلسه در ادامه مدح کرپ ارسلان به بیت معروف «همه عالم تن است و ایران دل / نیست گوینده زین قیاس خجل» رسیدیم و شوق‌مان تازه شد.

چند بیت رجزوار که نظامی در بارهٔ پایهٔ شاعری خودش گفته بود هم جذاب بود