Ey hüzünlü ruhum!

İhtiyar budala.

Kanının kanatlarında hırçın bir kıvılcım yanardı,

Umudun mahmuzu yavaşça dokunsa şaha kalkardın.

Ey şimdi her adımda derin derin soluyan hasta,

İşe yaramaz beygir

Uzan olduğun yere dayanmasını bil.

Sönmeyen yanı var mı dünyanın...

Ruhum, acılarını örtün.

Ağır mermer tabutlarda uyanacak zamandır.

Yenilmiş yaralar içindesin kocamış bunak

Artık ne kavganın tadı ne de aşkın dinmeyen fırtınası ulaşmaz sularına.

Flütün iç çekici elveda

Somurtkan ve karanlık kapılarımı çalmayın artık

Ey hazların derinliği!

Ruhum, sevgili baharının bitti.

O çılgın kokuların tükendiği zamandır,

Sevgili baharın bitti