The angel would like to stay, awaken the dead, and make whole what has been smashed. But a storm is blowing from Paradise; it has got caught in his wings with such violence that the angel can no longer close them. The storm irresistibly propels him into the future to which his back is turned, while the pile of debris before him grows skyward. This storm is what we call progress

Walter Benjamin

On Paul Klee’s Angelus Novus painting /1920

روی ساز نریمان

« کاساندرا»

اگر روزی آن غار (حتی آن غار هم)

فرو ریزد

به کجا پناه خواهند برد؟

به کجا پناه خواهند برد؟

این مردمک‌های خون‌آلود

تارهای حیاتشان را بر کدام کور–گوشه خواهند بست؟

آرام باش ..شط دوردست

آرام باش

تو هنوز چشمان بی حرکت و مضطرب آن ماهی سرگشته را از دست

نداده ای

انبانت را باز کن

ببین

آنها هنوز نگرانند

============

آرام باش ...شط دوردست

هنوز خروش ناخن هایی که دنیاها را می خراشند

و آن آتشی را که در تو باید بخزد جستجو می کنند

خاموش نشده است

آن آتش سیاه خواهد آمد

و نی لرزان را خواهد خرد کرد

خواهد نابود کرد

===============

آرام باش ...بلند ترین موج

آرام باش

در آنهنگام که تو دست نابودکننده ات را پایین آوری

این تخته پاره های نقاب پوش عریان خواهند شد و چه چشمان گستاخی

که از شرم فروخواهند ریخت ...

======================

آرام باش ..طوفان ناآشنا

این غبارها پستی خواهند گرفت

این برج های عاج به گرداب ها خواهد ریخت

رقص خشم انگیز برگ های خشک باز خواهد ایستاد

و پاهای عظیم آن سایه ی نزدیک شونده

که در خود خورشیدها پنهان دارد

بر آنها گذر خواهد کرد ...

===================

کوره ی منتظر

زیر این آرامش شکننده

پتک های عصیان را سنگین تر کن

و چشم شعله ورت را

آن چشمی که پستی ها و ریاها را فاش خواهد ساخت

همچنان به پرتگاه زمان خیره بدار

تا کی هنگام فرا رسد

تا کی هنگام فرا رسد …

================

آرام باش ... عقاب سرکش

آرام باش

زنجیرهایت خواهد گسست

و سایه ی باشکوه بال هایت نقاب ها را خواهد کور کرد

آرام باش ... عقاب سرکش

هنگام خواهد فرا رسید

هنگام خواهد فرا رسید …

شعر از هوشنگ ایرانی