အမေကပြောတယ် နင်က အမူးပြေရင် ထန်းပင်ကိုမော့ကြည့်တယ်တဲ့...

မေ့တတ်တယ်ဆိုတာ ကျတော့်ရဲ့ အားသာချက်လေ...

“အသက် (၁၆) နှစ်ကနေ (၂၁) နှစ်ကြားအချိန်က ရည်းစားထားဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်” တဲ့၊ ကျတော်ကတော့ စိတ်ရဲ့ခံစားနိုင်စွမ်း အကောင်းဆုံး အချိန်လို့ပဲ ပြင်ပြောပါရစေ။

ငယ်ငယ်က လမ်းထဲမှာဆော့ရင် ကိုယ်ကဘယ်ခေါင်းစဥ်ထဲမှာပါလဲ? မညာကြေးနော် :D

မွန်းကြပ်တယ်... တကယ့်ကို မွန်းကြပ်တယ်...

Fair use of singer R Zarni's song "Nway Yet Myar" included.

လူတွေက ဘယ်အချိန်မှာ စွန့်ခွာကြလဲ သိလား...?

ပြုပြင်ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ အချိန်မှာ စွန့်ခွာကြတယ်...

သံယောဇဥ် ကုန်ခမ်းတဲ့ အချိန်မှာ စွန့်ခွာကြတယ်...

မျှော်လင့်ချက်မဲ့လာတဲ့ အချိန်မှာ စွန့်ခွာကြတယ်... တခြားအဖြေတွေအများကြီးရှိချင်ရှိဦးမှာပါ။

အမြဲလူမစုံပေမဲ့ ဒီအတန်းဖော်တွေပဲရှိတော့၊ ထမင်းဝိုင်းက ဒီလူတွေပဲ စုစားရတာပဲလေ။ ကြက်ဥချဥ်ဟင်းတစ်မျိုးထဲ ချက်ရင်တောင် တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ် ချက်ပုံခြင်းမတူတော့ အရသာက မတူဘူးလေ။

အခုတလော ကျွန်တော်ကြိုက်နေတဲ့ ဘဝနေပုံတစ်ခုက တစ်ချိန်တစ်ခါ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်က...

"မရှိမဖြစ်အရာတွေကလွဲရင် အရိုးရှင်းဆုံးဘဝ အရိုးသားဆုံးနေထိုင်မှုက အကောင်းဆုံးနဲ့ အလုံခြုံဆုံးပါပဲ"

ကျောင်းပြေးကြစို့!

ကျောင်းသားဘဝမှာ အလယ်တန်းတုန်းက ရှားရှားပါးပါး တစ်ခါကျောင်းပြေးဖူးတယ်...

“ဆုံစည်းပြီးရင် ခွဲခွာရမှာ ကြောက်တယ်”

စကားတစ်ခု ကြားဖူးတယ်… တွေ့ကြဆုံကြ၊ ချစ်ခင်ကြ၊ ခွဲခွာကြရတာတွေဟာ လူ့ဘဝမှာ ဝမ်းနည်းစရာအကောင်းဆုံးပဲတဲ့။

"လူတွေက ကိုယ်ပျော်တဲ့အရာဆို ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ချင်တယ်။ အဲဒါက ပထမဆုံးပျော်ခဲ့ရတဲ့ အတိတ်က အမှတ်တရဆိုတာကို ပြန်ရမလားဆိုပြီး ပြန်ရှာနေတာမျိုးလဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာပဲ..."