در جامعه‌ای که ایدئولوژی حاکم، ایدئولوژی حرص و طمع است، گرایش آدم‌ها به سمت «خواستنِ بهترین‌ها» است.

آیا همه‌ی بهترین‌ها را فقط برای خودمان می‌خواهیم؟ آیا حاضر به تقسیم آن با دیگران هستیم؟