جاده، یه فضای میانیه. جایی بین دو جهان

پر از معلق‌بودن، رؤیا، تعلیق، انتظار ...

جاده هراز یکی از اون فضاهاست

باهاش زندگی کردیم. با ترس از پیچ‌هاش، با رد شدن محتاطانه از تونلاش، با غذاهای بین راهی، و با صدای ضبط ماشین که توی جاده واسمون میخونه