پدرسالار؛ یکی از پربیننده‌ترین و شاخص‌ترین سریال‌های دهه‌ی هفتاد، دعواها و اختلاف‌های بین زندگی سنتی با زندگی مدرن و امروزی رو نشون داد.

داستان این سریال تو لایه‌های عمیق خودش دو تا موضوع اصلی داشت که تو اون دوره خیلی ترند شده بود. این دوتا موضوع امروز هم محل اختلاف و بحث هستن و هنوز هم تو زندگی ماها جریان دارن. تو این اپیزود از این موضوعات داغ در قالب روایت سریال پدرسالار میخوام بگم.

لباس فقط یه پارچه نیست که تنمون می‌کنیم؛ یه جور زبان بی‌کلامه. زبانی که خیلی وقتا بیشتر از حرف زدن میتونه مارو بشناسونه. میتونه فرهنگ و نوع تفکرمون رو نشون بده

لباس تا این اندازه توی حافظه جمعی ما موندگاره که با دیدن یه پالتو یا یه کراوات قدیمی، یه عالمه خاطره زنده میشه …. اما چرا؟

لباس چه‌جوری تونسته از یه نیاز ساده، تبدیل بشه به نشونه هویت و قومیت و شخصیت ما؟

چرا تو تاریخ ایران، پوشش همیشه یکی از اولین جاهایی بوده که قدرت‌ها روش دست گذاشتن و تغییرش دادن؟

آدم چرا قمار می‌کنه؟ دنبال پول بیشتره، یا دنبال هیجانی که هیچ جای دیگه پیدا نمی‌شه؟چطور شد که قمار، از قهوه‌خونه‌های پر دود و صدای تاس و قاپ، رسید به صفحه‌ی ساکت یه گوشی؟

شما رو دعوت می‌کنم به شنیدن اپیزود سوم از پادکست امروزها

بعضی صداها تو حافظه ما فقط یه آهنگ یا شعر نیستن

نشونه‌ای هستن از یک دوره خاص

مثل شد خزان

جاده، یه فضای میانیه. جایی بین دو جهان

پر از معلق‌بودن، رؤیا، تعلیق، انتظار ...

جاده هراز یکی از اون فضاهاست

باهاش زندگی کردیم. با ترس از پیچ‌هاش، با رد شدن محتاطانه از تونلاش، با غذاهای بین راهی، و با صدای ضبط ماشین که توی جاده واسمون میخونه