Bu bölümde yalnız değilim. Benim gibi OKB ile yaşayan çok yakın bir arkadaşım Esra’yla birlikteyim. İkimiz de uzman değiliz. Tanım yapmıyoruz, çözüm anlatmıyoruz. Sadece OKB ile yaşarken gündelik hayatta nelerin zor geldiğini, çoğu zaman kimseye anlatamadığımız halleri konuşuyoruz.

Temas etmek, tekrar etmek, içimizde geçmeyen o huzursuzluk… Bazen kapılarla, bazen temizlikle, bazen sadece ‘’ oldu ‘’ hissini aramakla ilgili.

Bu sohbet bir reçete değil. Ama belki dinlerken bazı yerlerde durup ‘’ben de böyleyim’’ dediğin anlar olur.

Eğer aynı şeyi yaşayanların yalnız olmadığını duymak sana da iyi geliyorsa, burada kalabilirsin.

Sessiz Zamanlar, yalnız hissettiğin anlar için.