Kapıları öfkeyle iten çocukların ellerine bakıyorum,

Su içen uzun boyunlu kadınların göğündeki bulutlara,

Uçurumları derinleştiren yağmur damlalarına bir de...

Yıkıntı veren güleçliğine geç gelen sevinçlerin

Takvimlerle aramdaki uzlaşmazlığı anlamıyor kimse...

İkimiz birlikte baksak aynaya, daha iyi olacak her şey

Aşkın kıyıcılığı bir sandalla açılacak bitimsiz deniz yolculuğuna

Sesinin ezgileriyle, bir şarkının yorgunluğunda dinlenip,

Güz’ün renklerinde yer bulacağım mekânsızlığıma

Günler uzayacak,

canımı yakmayacak sarışın akşamlar...

İkimiz birlikte dinlesek aynayı, daha iyi olacak her şey

Kilitleriyle boğazıma sarılan zamanın hükmü yok olacak

Soluğumun kokusunu duyumsayacağım sönmüş ciğerlerimde

Seni sormayacak bana hiç kimse,

Mekânsızlığıma yer bulacağım baharın renklerinde

Bitimsiz heyecanla tutunduğum kitaplar

ve Aydığım

bu sürükleniş eskitiyor neyim varsa....

Belirsiz döngüsünün içinde beni sallayan deprem Ne zaman bitecek,

ne zaman yıkılacağım belli değil..

Takvimlerle aramdaki uzlaşmazlığı anlamıyor kimse

Uykularımdaki ağırlık her gece biraz daha çöküyor üstüme,

İkimiz birlikte sevsek aynaları daha iyi olacak her şey..