In Roozha | پادکست این روزها

امروز نهم نوامبر، آغاز هفته بین‌المللی علم و صلح است؛  هفته‌ای که در تقویم سازمان ملل متحد به
فرصتی برای اندیشیدن به ارتباط میان دو مفهوم بنیادین در زندگی بشر و نقشی که می‌توانند در ساختن آینده‌ای بهتر داشته باشند، اختصاص یافته است.

دوم نوامبر، روز جهانی پایان دادن به مصونیت از مجازات برای جرائم علیه روزنامه‌نگاران است؛ مناسبتی برای یادآوری اهمیت آزادی مطبوعات و ضرورت پاسخگو کردن کسانی که به روزنامه‌نگاران آسیب می‌رسانند.

تم امسال سازمان یونسکو برای روز جهانی معلم: «همراه معلمان: شصت سال حفاظت از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه معلمان و شکل‌دهی آینده ما» است. این شعار نه تنها ما را به تأمل درباره آینده حرفه معلمی و مسئولیتی که جامعه، سیاست‌گذاران و نظام‌های آموزشی در حمایت از آن دارند دعوت می‌کند، بلکه این نکته مهم را برجسته می‌کند که  ارتقای جایگاه معلمان و ارتقای جایگاه آموزش و یادگیری، دو مسیر جدا از هم نیستند؛ این دو باید همزمان و در کنار یکدیگر پیش بروند.

دسترسی به اطلاعات درست و قابل اعتماد، برای کشف حقیقت و واقعیت‌ها.

بیش از یک قرن پیش حضرت عبدالبهاء از صلح جهانی و آینده‌ای متفاوت برای بشریت سخن گفتند و بینش ایشان، امروز بیش از هر زمان دیگری برای بشریت آشکار شده است.

وقتی هنر را تجربه می‌کنیم، در مغز ما چه اتفاقی می‌افتد؟ وقتی محو تماشای یک نقاشی می‌شویم، وقتی با شنیدن یک موسیقی به خاطره‌ای دور پرتاب می‌شویم، یا مقابل یک بنای شگفت‌انگیز می‌ایستیم...
واقعا در مغز ما چه می‌گذرد؟ چرا هنر می‌تواند ما را برای لحظاتی از زمان و مکان جدا کند؟

هشتم سپتامبر روز جهانی سوادآموزی است. با وجود دست‌آوردهای چشم‌گیر جهانی طبق آمارهای سازمان ملل متحد هنوز میلیون‌ها نفر از دسترسی به آموزش و یادگیری محروم‌اند.

بیش از صد سال پیش در چنین روزی یعنی ۳۱ اوت، گروهی از مردم آفریقایی‌تبار در نخستین کنفرانس بین‌المللی مردم سیاه‌پوست جهان، در شهر نیویورک گرد هم آمدند. اما در این روزهای امروز، تنها به این مناسبت جهانی به عنوان یک رویداد تاریخی نگاه نمی‌کنیم. بلکه به تاریخی می‌اندیشیم که یادآور تلاش دیرپای بشر برای تحقق عدالت و برابری است. تلاشی که هم‌چنان در بسیاری از نقاط جهان ادامه دارد.

«تحول اجتماعی لزوما از تصمیم‌های بزرگ و نهادهای بزرگ شروع نمی‌شود؛ می‌تواند از یک محله، یک مدرسه، یک گروه دوستان یا حتی یک جوان آغاز شود که تصمیم می‌گیرد برای بهتر شدن محیط اطراف‌اش کاری انجام دهد...»

در سال ۱۹۱۲، در جریان سفر تاریخی حضرت عبدالبهاء به آمریکا، ایشان به گرین اَکر رفتند. و با اشاره به آن مکان، از آینده‌ای بزرگ برای گرین اَکر سخن گفتند؛ آینده‌ای که در آن مراکز علم، آموزش و دین در کنار یکدیگر قرار خواهند گرفت.