Ode aan Wim T

Jeugdhelden zouden eigenlijk moeten blijven leven; minstens zo lang als jijzelf.
Vergeet hem niet, Wim T. Schippers. Hij was bijzonder.

De saaie fee
Een sprookje in coronatijd.
Geschreven in april 2020.

A I Expres los geschreven, zodat de spraakgebruikers ook direct weten waar ik het over heb. A I is een actueel, maar behoorlijk vervelend onderwerp. Waarom hierover dan toch een column?

Uit Grave

“Alle blinden kennen elkaar”, zo is vaak de verwachting.
Dat is natuurlijk onzin, maar herkennen doen we elkaar wel.

Zingen
Zingen is zo ongeveer het mooiste wat er is. Dit verhaal schreef ik in 2015, toen mijn school een lustrumboek maakte met bijdragen van medewerkers die vertelden over wat zij zoal buiten de muren van het gebouw deden.

Groeten
Anderen groeten is best ingewikkeld. Wanneer moet het en wanneer liever niet? Ik heb er mijn hele leven al moeite mee.

Het verhaal ‘Bloemen’ schreef ik inn oktober 2020. Het is gebaseerd op een gebeurtenis die een vriendin van mij begin jaren negentig overkwam

Muziek met adem
Deze week waren we bij het Schiermonnikoog festival. Welke muziek raakt me eigenlijk het meest? En waarom zou dat zijn?

EMOTICONS
Emoticons zijn natuurlijk simplistische vervangers van volwassen communicatie. Maar toch ben ik ze gaan gebruiken. En nog leuk gaan vinden ook.

Het verlies van de roker
Deze column schreef ik in oktober 2018. Het was de eerste van de honderd columns die ik in de periode oktober 2018 – januari 2024 schreef en die werden uitgezonden in het programma Zomertijd van Radio509.