Wrzucasz zdjęcie do aplikacji. Kilka klików – nowa ty. Piękniejsza, młodsza, z domem z marmuru i partnerem z reklamy perfum. Ale kto wtedy naprawdę patrzy z ekranu? W eseju „Inny ja” opowiadam o ludziach, którzy próbują odnaleźć siebie w cyfrowych lustrzanych odbiciach: pielęgniarka po dyżurze, chłopak z pokoju za tysiąc złotych i emerytowany mechanik z awatarem młodszym o 40 lat. Każdy z nich czegoś szuka – lepszego życia, miłości, akceptacji. W świecie filtrów i promptów łatwo się zgubić, ale czy trudniej się odnaleźć? „Inny ja” to głos sprzeciwu wobec cyfrowego perfekcjonizmu i hołd dla autentyczności, której nie da się wygenerować. Posłuchaj, jeśli masz odwagę być sobą – nie tylko online.