İnsanlık önce ulaşamadığı, hükmedemediği varlıklara Tanrı demekle başladı. Zamanla yağmurun, güneşin, ölümün, yaşamın, bereketin, kıtlığın Tanrı olduğunu varsaydı. Ancak bu fikirde zihinsel olarak bir kontrol mekanizmasına ihtiyaç duyuyordu. o da Tanrıların da kendi içinde güç savaşı vermesiyle sağlanmaya çalıştı. İbrahimi dinler de bu sorunların karmaşıklaştığı dönemde ortaya çıktı.