- ประวัติของชัยคุลอิสลามอิมามอิบนุตัยมียะฮฺ บทเรียนจากชีวิตของท่าน - เน้นศึกษาอัลกุรอานมากกว่าหนังสืออื่น

- ปัญหาสำคัญของประชาชาติอิสลาม มุสลิมที่ขาดอิสลาม

- นบีและศ่อฮาบะฮฺ ไม่ได้เน้นท่องจำอัลกุรอาน และเน้นเข้าใจมากกว่า

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/1060

บาปใหญ่นั้นคือการละเมิดขอบเขตหลักการศาสนาอย่างมหันต์ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ฝ่าฝืนนั้นมีโอกาสที่จะถูกลงโทษในโลกดุนยานี้โดยกฎเกณฑ์หรือกฎหมายของศาสนาอิสลาม และมีโอกาสที่จะถูกลงโทษในวันกิยามะฮ์ด้วย

ส่วนบาปเล็ก มักจะไม่มีการลงโทษในโลกดุนยานี้ แต่จะเป็นความผิดที่เปิดโอกาสให้บ่าวของอัลลอฮ์ที่ประพฤติบาปเล็กนั้นมีโอกาสที่จะถูกลงโทษในวันกิยามะฮ์เช่นเดียวกัน

ความผิดที่ทำลายอีมาน (กะบีเราะฮฺ(บาปใหญ่) และบาปเล็ก (เศาะฆีเราะฮฺ), ไสยศาสตร์,
บาปใหญ่ - การประหารชีวิตผู้อื่นโดยไม่มีสิทธิ,การกินดอกเบี้ย, ละเมิดทรัพย์ยะตีม, ป้ายสีสตรีหรือบุรุษผู้บริสุทธิ์ว่าทำซินา, หลบหนีจากสงครามในหนทางของอัลลอฮฺโดยไม่มีสาเหตุ, การฝ่าฝืนบิดามารดา, ละเมิดความศักดิ์สิทธิ์ของบัยตุลลอฮฺ,...

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/7132

- ทำไมกุรอานจึงมีทั้งอายะฮฺที่ชัดเจนและไม่ชัดเจน ?

- อายะฮฺมุหฺกะมาตและมุตะชาบิฮาต

- ผลดีของการเข้าใจที่แตกต่างกันในตัวบทหลักฐาน

- ความขัดแย้งในประชาชาติอิสลาม

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/1053

สรุปประเด็นสำคัญ

1. การบริหารเวลาและลำดับความสำคัญในชีวิตมุสลิม

อิสลามสอนให้มุสลิมบริหารจัดการเวลาทั้งรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน และรายปี โดยมี "อะกีดะฮ์" (หลักความศรัทธา) เป็นเป้าหมายหลักในการกำหนดกิจกรรม

ลำดับความสำคัญต้องสอดคล้องกับบทบัญญัติ เช่น ให้ความสำคัญกับการละหมาดมากกว่ากิจกรรมอื่น หรือให้ความสำคัญกับครอบครัวเป็นอันดับต้น ๆ

2. ที่มาและสถานะของปฏิทินอิสลาม

- จำนวนเดือน: อัลเลาะห์ทรงกำหนดให้ 1 ปีมี 12 เดือน ตั้งแต่ทรงสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน ซึ่งปฏิทินจันทรคติถือเป็นระบบที่ละเอียดและแม่นยำตามธรรมชาติที่สุด

- เดือนที่ต้องห้าม (อัล-อัชฮุรุ้ลหุรุม): มี 4 เดือน คือ ซุลเกาะดะฮ์, ซุลฮิจญะฮ์, มุฮัรรอม (3 เดือนติดกัน) และรอญับ

- ประวัติศาสตร์การบิดเบือน: ในสมัยญาฮิลียะฮ์ มีการเลื่อนเดือน (นะซีอ์) เพื่อผลประโยชน์ในการทำสงครามหรือลักขโมย จนกระทั่งท่านนบีมูฮัมหมัดได้ประกาศจัดระเบียบเวลาให้กลับเข้าที่ตามเจตนารมณ์ของพระเจ้าในโอกาสฮัจญ์อำลา

- การเริ่มนับศักราช: ท่านอุมัร บิน คอฏฏอบ เป็นผู้ริเริ่มให้นับปีฮิจเราะห์ศักราช โดยใช้เหตุการณ์การอพยพเป็นจุดเริ่ม และกำหนดให้มุฮัรรอมเป็นเดือนแรกของปี

3. ความประเสริฐของเดือนมุฮัรรอมและวันอาชูรออ์

- เดือนของอัลเลาะห์: ท่านนบีให้ฉายาเดือนมุฮัรรอมว่าเป็น "ชะฮ์รุลลอฮ์" (เดือนของอัลเลาะห์) ซึ่งแสดงถึงเกียรติและความสำคัญอันยิ่งใหญ่

- การถือศีลอด: การถือศีลอดที่ประเสริฐที่สุดรองจากเดือนรอมฎอน คือการถือศีลอดในเดือนมุฮัรรอม

-- วันอาชูรออ์ (10 มุฮัรรอม): เป็นวันที่พระเจ้าทรงช่วยให้นบีมูซาพ้นจากฟิรเอาน์ ท่านนบีจึงส่งเสริมให้ถือศีลอดในวันนี้ ซึ่งมีผลบุญคือการ ลบล้างความผิดตลอด 1 ปีที่ผ่านมา

-- รูปแบบการปฏิบัติ: เพื่อให้ต่างจากชาวพิว (ยิว) ท่านนบีตั้งใจว่าหากมีชีวิตถึงปีหน้าจะถือศีลอดในวันที่ 9 และ 10 มุฮัรรอม หรือสามารถถือวันที่ 9, 10, 11 ก็ได้ในกรณีที่มีความสงสัยเรื่องการดูดวงจันทร์

4. ข้อเตือนใจเกี่ยวกับอุตริกรรมและความเชื่อที่ผิด (บิดอะฮ์)

- ไม่มีการฉลองปีใหม่: อิสลามไม่มีบัญญัติให้มีการเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ หรือการจัดงานครบรอบใด ๆ ที่ไม่มีที่มาจากศาสนา เพราะการกำหนดความประเสริฐของวันหรือการฉลองต้องมีบทบัญญัติรองรับเท่านั้น

- ความเชื่อเรื่องโชคลาง: แหล่งข้อมูลชี้ว่าความเชื่อเรื่องเดือนอาถรรพ์ (เช่น เดือนซอฟัร) หรือการทำพิธี "สะเดาะเคราะห์" (ตอละบะลา) การอาบน้ำซอฟัร เป็นความเชื่อสมัยญาฮิลียะฮ์ที่ขัดต่อหลักอะกีดะฮ์

- กิจกรรมทางวัฒนธรรม: การกวนอาซูรออ์ในบางท้องถิ่นที่อ้างถึงสมัยนบีนูฮ์ หรือการไว้อาลัยในแบบของชีอะฮ์ ถูกระบุว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีสถาบันศาสนารองรับและบางอย่างกลายเป็นพิธีกรรมที่ปะปนด้วยสิ่งที่ไม่ใช่สุนนะฮ์

สรุปเนื้อหาหลัก: แหล่งข้อมูลเน้นย้ำให้มุสลิมตระหนักถึงความสำคัญของเดือนมุฮัรรอมในฐานะเดือนแห่งการทำความดี (โดยเฉพาะการถือศีลอดอาชูรออ์) และเป็นช่วงเวลาแห่งการรำลึกถึงชัยชนะของสัจธรรมเหนืออธรรม พร้อมกับเตือนให้แยกแยะระหว่างหลักการศาสนาที่แท้จริงกับประเพณีหรือความเชื่อที่อุตริขึ้นมาใหม่

อย่าตั้งภาคีและอย่าทิ้งละหมาดฟะรีเฎาะฮฺ(ฟัรฎู)มุอ์มินต้องยืนหยัดในหลักการอีหม่าน หลักเชื่อมั่นของเขา โดยที่พร้อมจะเสียสละชีวิต เสียสละอวัยวะของเขา ทำใจว่าอาจจะถูกทรมาน ร่างกายอาจจะถูกหั่นเป็นชิ้น ถูกเผาจนไหม้ เขาต้องเตรียมพร้อมตรงนี้ว่าจะเสียสละเพื่ออัลลอฮ์ สุบหานะฮูวะตะอาลา

ไม่ใช่เพียงแต่หลักศรัทธาต่ออัลลอฮ์เท่านั้นที่ต้องมั่นคงนะครับ แม้กระทั่งภาคปฏิบัติศาสนกิจของเขาก็ต้องมีความเคร่งครัดและมีความเข้าใจว่าการละหมาด การถือศีลอด การปฏิบัติศาสนกิจโดยทั่วไปนั้นมันเป็นเครื่องหมายแห่งอีหม่านแห่งความศรัทธา จึงเป็นการอธิบายให้บรรดาผู้ศรัทธาเข้าใจว่าเรื่องละหมาดนั้นไม่ใช่เรื่องส่วนตัวที่เราจะทำได้หรือไม่ทำก็ได้ ท่านนบีจึงบอกว่า...

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/6989

- 80 อายะฮฺแรก อัลลอฮฺประทานมาเพื่อโต้ตอบชาวคริสต์นัจรอน ที่ได้มาโต้เถียงกับท่านนบีมุฮัมมัดในเรื่องของนบีอีซา

- เปรียบเทียบหลักศรัทธาของคริสต์และอิสลาม

- การกำหนดของอัลลอฮฺในมดลูก

มุสลิมบกพร่องในการอธิบายคุณลักษณะของพระเจ้า, มุสลิมเหมือนพ่อค้า มีสินค้าดีมาก(คืออิสลาม) แต่ขายไม่เป็น ไม่สามารถบอกได้ว่าสินค้าของตนเองดีอย่างไร

- วิธีการพูดคุยกับต่างศาสนิกให้รู้จักพระเจ้าที่แท้จริง ให้เริ่มจากเรื่องที่เข้าใจตรงกันก่อน

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/1052

ผู้ตอบ เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

อีหม่านที่มั่นคงสำหรับบรรดาผู้ศรัทธานั้นคืออีหม่านที่มีองค์ประกอบแห่งมารยาทและจริยธรรม คุณธรรม และทุกสิ่งที่จะทำให้ลักษณะอีหม่านความศรัทธาของเขานั้นเป็นสิ่งที่ปรากฏด้วยพฤติกรรมด้วยการกระทำต่างๆ ในการดำเนินชีวิตของเขา ในทุกวันทุกคืน มนุษย์ที่มีความสัมพันธ์กับพี่น้องของเขาในสังคม ทุกคนสามารถสำรวจได้ว่าคนเหล่านี้มีอีหม่านแค่ไหน ความเคร่งครัดของเขามีขนาดไหน เพราะฉะนั้นในศาสนาอิสลามถือว่าเรื่องอีหม่านนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับพฤติกรรมโดยตรง อีหม่านนั้นไม่ใช่เพียงความเชื่อหรือคำกล่าวที่จะแสดงถึงความศรัทธาที่มุอฺมินจะมีอยู่ แต่อีหม่านนั้นเป็นมารยาท จริยธรรม คุณธรรม

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้สอนว่ามุอฺมินนั้นจะมีมารยาทที่เป็นสัญลักษณ์แห่งอีหม่านโดยที่ทุกคนสามารถสำรวจได้ว่าเมื่อมารยาทหนึ่งมารยาทใดปรากฏแล้ว เราก็จะรู้ทันทีว่าคนเหล่านี้เป็นมุอฺมินด้วยมารยาทดังกล่าวนั่นคือ อัลหะยาอฺ ความละอาย ที่ท่านนบีได้กล่าวไว้ในหะดีษที่บันทึกโดยอิมามอัลบุคอรี

الإيمان بضع وستون شعبة والحياء شعبة من الإيمان
ความว่า “อีหม่าน ความศรัทธานั้นมีมากกว่า 60 ชนิด และความละอายนั้นเป็นชนิดหนึ่งของความศรัทธา”

https://www.islaminthailand.org/dp8/node/6929

3. พระองค์ได้ทรงประทานคัมภีร์นั้นลงมาแก่เจ้าเป็นครั้งคราว พร้อมด้วยความจริง เพื่อยืนยันคัมภีร์ที่อยู่เบื้องหน้าคัมภีร์นั้น และได้ทรงประทานอัตเตารอต และอัลอินญีล

4. (ให้มี) มาก่อน ในฐานะเป็นข้อแนะนำสำหรับมนุษย์ และได้ประทานอัลฟุรกอนมาด้วย แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของอัลลอฮฺนั้น พวกเขาจะได้รับโทษอันรุนแรง และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงทำการลงโทษ

https://www.islaminthailand.org/dp8/audio/2007-11-13/1051

- ระวังคำพูดที่ท้าทายอัลลอฮฺ (โดยไม่ตั้งใจ)

- อย่าหลงว่าเราได้ศึกษาอัลกุรอาน หะดีษ ต่อเนื่อง ได้ทำงานศาสนา มีอิบาดะฮฺเคร่งครัด แล้วจะสบายใจ วันที่จะสบายใจที่แท้จริง คือวันที่ได้ก้าวเท้าเข้าสวรรค์เท่านั้น

11:12 และบางทีเจ้าจะทิ้งบางส่วนที่ถูกวะฮีย์มายังเจ้า และหัวอกของเจ้าจะอึดอัดต่อสิ่งนั้นโดยที่พวกเขากล่าวกันว่า ทำไมเล่าขุมทรัพย์จึงไม่ถูกส่งลงมา หรือทำไมมะลัก จึงไม่ถูกส่งลงมาพร้อมกับเขา แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงคุ้มครองรักษาทุกสิ่ง

- อายะฮฺ 12 อาจเป็นอายะฮฺที่่ทำให้ท่านนบีกล่าวว่า ซูเราะฮฺนี้ทำให้ท่านผมหงอก