#อัลกุรอาน ละหมาดตะรอวีหฺ ช่วงปี 2550

القرآن الكريم بصوت الشيخ رضا أحمد صمدي

- อายะฮฺ 26 นี้คือภารกิจหลักของบรรดานบีและร่อซูล ที่ถูกส่งมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน คือการเรียกร้องสู่การเคารพสักการะพระเจ้าเพียงองค์เดียว หรือหลักการเอกะ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย

- ความหมายของคำว่า "อิบาดะฮ์" และความสำคัญของ เจตนาที่บริสุทธิ์ ในการปฏิบัติศาสนกิจเพื่อให้สอดคล้องกับแบบอย่างของท่านนบีมูฮัมมัด

- อุปสรรคในการเผยแผ่ศาสนา เช่น กรณีของนบีนูหฺ ที่ต้องเผชิญกับการต่อต้านจากกลุ่มชนที่ยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอกและยศถาบรรดาศักดิ์ มากกว่าสาระสำคัญของสัจธรรม ผู้ศรัทธาจึงต้องละทิ้งความจองหอง และหมั่นตักเตือนกันในเรื่องความดี โดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง เพื่อรักษาความใกล้ชิดกับพระเจ้าในทุกย่างก้าวของชีวิต

เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

1. บริบทการประทานอัลกุรอานและการสร้างสังคมผู้ศรัทธา

- ความแตกต่างระหว่างซูเราะฮฺมักกียะฮ์และมาดานียะฮ์

- การปฏิเสธระบบดอกเบี้ย (รีบา)

2. การรีบเร่งไปสู่การอภัยโทษและลักษณะอันยิ่งใหญ่ของสวนสวรรค์ (อายะฮฺที่ 133)

- ความหมายของการ "รีบเร่ง"

- ความยิ่งใหญ่ของสวรรค์

- ข้อโต้แย้งของกษัตริย์โรมัน

3. คุณสมบัติของผู้ยำเกรง (มุตตะกีน) และผู้ทำความดีอย่างดี (มุห์สินีน) 3 ประการ: (อายะฮฺที่ 134)

1- การบริจาคทั้งในยามสุขสบายและยามเดือดร้อน

2- การข่มโทสะ

3- การให้อภัยเพื่อนมนุษย์

4. รายงานข่าวสารและกิจกรรมทางสังคม (ณ ช่วงเวลาที่บันทึกเสียงปี พ.ศ. 2552 / ค.ศ. 2009)

https://www.islaminthailand.org/dp8/audio/2009-10-06/1155

#อัลกุรอาน ละหมาดตะรอวีหฺ ช่วงปี 2550

القرآن الكريم بصوت الشيخ رضا أحمد صمدي

ท่านนบีกล่าวว่า "ไม่มีการอิจฉาริษยา(ที่อนุญาต) ยกเว้น 2 กรณี
ชายคนหนึ่ง อัลลอฮฺให้เขามีทรัพย์สิน แล้วเขาก็ใช้จ่ายในสัจธรรม(ความดี)
และชายคนหนึ่ง อัลลอฮฺให้เขามีฮิกมะฮฺ(ความรู้) แล้วเขาก็ตัดสินด้วยความรู้และสอนด้วยความรู้"

จาก "เศาะฮี้ฮฺอัลบุคอรียฺ 25 (กิตาบุลอิลมฺ 7,บาบ 15-17)"

โดย เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

1. ขอบเขตหน้าที่ของศาสนทูตและอำนาจการชี้ทางนำ (ต่อจากอายะฮฺที่ 128)

- สิทธิ์ในการชี้ทางนำ (ฮิดายะฮฺ) เป็นของอัลลอฮฺเพียงผู้เดียว

- บทบาทของศาสนทูต: ท่านนบีและผู้ทำงานศาสนามีหน้าที่เพียงแค่ "ชี้แนะ เผยแผ่สัจธรรมความรู้ และตักเตือน" เท่านั้น ไม่ใช่ผู้กำหนดหัวใจของคน

2. อะกีดะฮฺเรื่องกรรมสิทธิ์เหนือชั้นฟ้าและแผ่นดิน (อายะฮฺที่ 129)

- รากฐานการดำเนินชีวิต: ดำรัสที่ระบุว่าสิ่งที่มีอยู่ในชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺนั้น ปรากฏในอัลกุรอานบ่อยครั้งเพื่อตอกย้ำ "อะกีดะฮฺ" (ความเชื่อมั่น) ซึ่งจะส่งผลโดยตรงต่อพฤติกรรม มารยาท และนโยบายการใช้ชีวิตและการเงินของมุสลิม

- ผลดี 2 ประการต่อผู้ทำงานศาสนาเมื่อยึดมั่นในอะกีดะฮฺนี้ - 1- ลดความวิตกกังวลและเสียใจ 2- เกิดการมอบหมาย (ตะวักกุล) ที่แท้จริง

3. การคิดดีต่ออัลลอฮฺและความกว้างใหญ่ของความเมตตา

- ความเมตตามาก่อนความโกรธกริ้ว - มุสลิมต้องคิดต่ออัลลอฮฺในแง่ดี (มีความหวังในความเมตตา) และไม่สิ้นหวังเมื่อทำความผิดพลาด

- วิธีการเตือนสติ: ผู้เผยแผ่ศาสนาควรเน้นย้ำเรื่องความเมตตาและการเปิดโอกาสให้กลับเนื้อกลับตัว (เตาบะฮฺ) มากกว่าการใช้เรื่องนรกมาข่มขู่เพียงอย่างเดียว ยกเว้นในกรณีที่บุคคลนั้นมีความกระด้างกระเดื่องจริง ๆ

4. บททดสอบเรื่องดอกเบี้ย (ริบา) ในสังคมร่วมสมัย (อายะฮฺที่ 130)

- การตีความเรื่อง "ดอกเบี้ยหลายเท่าทวีคูณ"

- บททดสอบทางการเงินในชีวิตประจำวัน - บัตรเครดิต, การซื้อรถยนต์ผ่านระบบไฟแนนซ์, ข้อจำกัดของระบบการเงินอิสลาม

บทเรียนนี้มีตัวอย่างเปรียบเทียบที่น่าสนใจมากเกี่ยวกับการทำงานศาสนาและระบบการเงินในชีวิตจริง

https://www.islaminthailand.org/dp8/audio/2009-09-29/1098

#อัลกุรอาน ละหมาดตะรอวีหฺ ช่วงปี 2550

القرآن الكريم بصوت الشيخ رضا أحمد صمدي

ในอัลกุรอานเราจะเห็นบทดุอาอฺที่อัลลอฮฺสุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงระบุไว้เพื่อเป็นการแนะนำให้บ่าวของพระองค์นั้นใช้ดุอาอฺบทนั้นๆในการที่จะขอพรวิงวอนต่อพระองค์ และบทดุอาอฺต่างๆที่เราจะอ่านในอัลกุรอานจะมีคุณค่าสูงเพราะเนื้อหาที่มีอยู่ในดุอาอฺบทนั้นๆเป็นเนื้อหาที่เป็นดำรัสของอัลลอฮฺ สุบฮานะฮูวะตะอาลาจึงเป็นสำนวนที่อยู่ในสภาพที่มีคุณค่า มีประโยชน์ เมื่อเรานำมาใช้ก็น่าจะถูกตอบรับจากอัลลอฮฺสุบฮานะฮูวะตะอาลาและสำหรับผู้ศรัทธาทุกคนที่มีความผูกพันกับอัลกุรอานก็ควรที่จะศึกษาบทดุอาอฺต่างๆที่มีในอัลกุรอานและนำมาใช้ในการขอพรของเขา

ตัวอย่างที่มีในอัลกุรอาน

ดุอาอฺบทหนึ่งที่นบีมูซาได้กล่าวไว้ว่า

أَعُوذُ بِاللَّهِأَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ

ความว่า “ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮฺให้พ้นจากการที่ฉันจะเป็นพวกโง่เขลาเบาปัญญา”

---

1. การติดตามผลการดูเดือนและมติเอกฉันท์ในการต้อนรับรอมฎอน

2. การเน้นย้ำ "คุณภาพ" มากกว่า "ปริมาณ" ในการทำอิบาดะฮฺ

3. แง่คิดเรื่องความผิดพลาดและการกลับตัว (เตาบัต)

- อุทาหรณ์จากเรื่องเล่าของ อะบูมิฮฺญัน อัซซะเกาะฟี

- ประเภทของคนทำความชั่วที่เป็นอันตราย 1- กลุ่มที่สิ้นหวัง 2- กลุ่มที่ไม่รุ้สึกรู้สา

- ประโยชน์ 2 ประการของการมีความผิดพลาด (ทัศนะจากอิบนุลก็อยยิม) คือ ลดความยะโสโอหัง (ตะกับบุร) และเพื่อให้อัลลอฮฺได้ทรงอภัยโทษ

- การเตาบัตซ้ำเมื่อพลั้งพลาด

4. แนวทางการปฏิบัติและการบริหารชีวิตในเดือนรอมฎอน

5. ประวัติศาสตร์การละหมาดตะรอเวียะฮฺแบบญะมาอะฮฺ

6. การตอบคำถามศาสนาท้ายคาบ

- การถือศีลอดหลังครึ่งเดือนชะอฺบาน:

- การสูบบุหรี่หลังแก้บวช

- เรื่องเล่าอุทาหรณ์ของผู้ไม่ให้เกียรติรอมฎอน: เรื่องของชายขี้เมาคนหนึ่งที่ทำร้ายมารดาโยนใส่เตาอบขนมปังในวันสุดท้ายของเดือนชะอฺบาน แม้ภายหลังเขาจะเตาบัตตัวและไปทำฮัจญ์ แต่มีผู้ฝันเห็นว่าอัลลอฮฺทรงอภัยโทษให้ทุกคนยกเว้นชายคนนี้เนื่องจากความผิดร้ายแรงที่ทำต่อมารดาและละเมิดความศักดิ์สิทธิ์ของรอมฎอน

https://www.islaminthailand.org/dp8/audio/2009-08-11/823

#อัลกุรอาน ละหมาดตะรอวีหฺ ช่วงปี 2550

القرآن الكريم بصوت الشيخ رضا أحمد صمدي