ภิกษุทั้งหลาย!

ล่วนสุตตันตะเหล่าใด

ที่เป็นคำของตถาคต

เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง ป็นชั้นโลกุตตระ

ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา

เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่

เธอย่อมฟังด้วยดี ย่อมเงี่ยหูฟง ย่อมตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึอ

และย่อมลำคัญว่า เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน

จึงพากันเล่าเรียน ไต่ถาม ทวนถามแก่กันและกันอยู่ว่า

ข้อนี้เป็นอย่างไร มีความหมายกี่นัย ดังนี้.

ด้วยการทำดังนี้

เธอย่อมเปิดธรรมที่ถูกปิดไว้ได้.

ธรรมที่ยังไม่ปรากฎ เธอก็ทำให้ปรากฎได้

ความสงสัยในธรรมหลายประการที่น่าสงสัย

เธอก็บรรเทาลงได้.

ฆาราวาสชั้นเลิศ_ทางแห่งความสิ้นทุกข์

ฆาราวาสชั้นเลิศ_ที่รักที่เจริญใจในโลก

ฆาราวาสชั้นเลิศ_ สุขทุกข์ที่เราได้ประสบมาแล้วทุกทุกรูปแบบ

ฆาราวาสชั้นเลิศ_น้ำตาที่เราได้ร้องไห้มาแล้วทั้งหมด

"ในธรรมวินัยนี้ เธอผู้ใดเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว

จักละชาติสงสาร ทำที่สุดแห่งทุกข์ได้...

พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมาท

มีสติ มีศีลเป็นอย่างดี

มีความดำริอันตั้งไว้แล้วด้วยดี

ตามรักษาซึ่งจิตของตนเถิด"

เหตุที่ทำให้เป็นผู้มีรูปงาม มีทรัพย์มากและสูงศักดิ์

ฆาราวาสชั้นเลิศ_ผู้ให้โภชนะ

ฆราวาสชั้นเลิศ_สังสารวัฏไม่ปรากฏที่สุดแก่สัตว์ผู้มีอวิชชา

วิภังควรรคสูตร

...บุคคลไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง สิ่งใดล่วงไปแล้ว สิ่งนั้นก็เป็นอันละไปแล้ว และสิ่งที่ยังไม่มาถึง ก็เป็นอันยังไม่ถึง ก็บุคคลใดเห็นแจ้งธรรมปัจจุบัน ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลนในธรรมนั้นๆ ได้

...พระมุนีผู้สงบย่อมเรียกบุคคลผู้มีปรกติอยู่อย่างนี้ มีความเพียร ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวัน และกลางคืนนั้นแลว่าผู้มีราตรีหนึ่ง เจริญ ฯ

(ไทย)อุปริ.ม. ๑๔/๒๖๕/๕๒๖-๕๓๔

(บาลี)อุปริ.ม. ๑๔/๓๔๘/๕๒๖-๕๓๔