หลักควรปฏิบัติเมื่อจะแสดงธรรมแก่ผู้อื่น

เหตุปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่นานภายหลังพุทธปรินิพพาน

การเจริญสติปัฏฐาน เป็นการรักษาทั้งตนเองและผู้อื่น

เจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อละอุทธัมภาคิยสังโยชน์

เจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อละโอรัมภาคิยสังโยชน์

เจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อละเหตุที่ให้สิกขาถอยกำลัง

เห็นอายตนะภายนอก ๖ ว่าไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา และเห็นว่าไม่ใช่ของเรา สามารถหลุดพ้นได้

เห็นขันธ์ทั้ง ๕ ว่าเป็นทุกข์ สามารถหลุดพ้นได้ (๑)

เห็นขันธ์ทั้ง ๕ ว่าเป็นอนัตตา สามารถหลุดพ้นได้ (๑)

เห็นอายตนะภายนอกทั้ง ๖ ว่าเป็นทุกข์ สามารถหลุดพ้นได้ (๒)