Joey komt terug uit Italië met vakantieverhalen, maar vooral een gekrenkt ego. Want hoe spreek je nou toch in hemelsnaam 'Gnocchi' goed uit? Dave probeert ondertussen de rust erin te houden, maar dat lukt alleen omdat de temperatuur elke vorm van ambitie uit deze aflevering heeft verdampt. Er wordt gepraat over taal, theater en de populaire Parade. Verder slaan de broers halverwege gewoon een complete rubriek over, omdat niemand daar vandaag de energie voor heeft. Joh, je doet het er maar mee!

In deze speciale aflevering draaien Joey en Dave de rollen om. Dit keer bepalen niet de broers, maar de luisteraars waar het gesprek over gaat. Welke vragen leven er? Wat wilden jullie altijd al van Joey en Dave weten? En welke onderwerpen zijn tot nu toe onbesproken gebleven? De broers duiken vol enthousiasme in de ingezonden luisteraarsvragen!

Deze aflevering wijken Joey en Dave af van het vaste recept en schuiven ze de theatergordijnen een stukje open. Want hoe maak je eigenlijk een nieuwe voorstelling als de titel, poster en speeldata er al zijn, maar de voorstelling zelf nog vooral bestaat uit gesprekken, losse ideeën en een muur vol post-its?

De broers praten over de druk van een tweede voorstelling, verwachtingen van terugkerend publiek en de spanning van straks iets spelen dat nog lang niet af is. Ook ontdekken ze langzaam welk verhaal ze willen vertellen en waarom de ongemakkelijke sfeer op hun poster misschien beter bij de voorstelling past dan ze zelf hadden bedacht. Verder sneuvelt er bijna een zeer dierbare gitaar en deelt Dave een bordspeltip voor iedereen die graag honderden avonden verdwijnt in een wereld vol monsters, missies en veel te dure miniaturen.

Joey en Dave stuiten op een vraag die veel ingewikkelder blijkt dan verwacht: wanneer mag je jezelf eigenlijk een avonturier noemen? Is een wandeling van twee uur genoeg? Moet er hoogteverschil zijn? Een rugzak? Een thermosfles? Of vooral een sterk verhaal achteraf?

Verder verwonderen de broers zich over de wonderlijke logica van duurzaamheid, bezoekt Joey een bijzondere theateravond en wordt er met opvallend veel overtuiging gediscussieerd over onderwerpen waar normale mensen waarschijnlijk vijf seconden over nadenken. Kortom: een aflevering vol grote meningen over extreem kleine problemen.

Een onschuldig bezoekje aan de Intratuin verandert voor Dave ineens in een van de raarste werktelefoontjes ooit... Joey waagt zich ondertussen aan “authentieke maïstortilla’s” met een geur waar je spontaan je huis voor ventileert, en deelt een muziektip die onverwacht veel indruk maakt. Verder gaat het nog kort over werken in een crematorium, en waarom dat misschien minder zwaar is dan omgaan met levende mensen. Kortom: weer een aflevering waarbij je halverwege denkt: waar gaat dit nou precies over?

Joey duikt in de vernieuwde Schijf van Vijf en ontdekt dat Nederland vooral boos wordt als je aan de gehaktbal komt. Minder vlees, minder kaas, meer peulvruchten: het Voedingscentrum deelt een advies, maar online voelt het voor sommigen alsof de eetpolitie naast hun bord staat. Dave probeert ondertussen 3000 calorieën per dag weg te werken voor z’n hardlooptraining, ontdekt wat dat met je lichaam doet en belandt tijdens poging tot Rocycling in een héél bijzondere situatie. Van nationale gehaktbal-paniek tot complete sportverwarring... kan het nou nooit een keer normaal?!

Joey komt met structuur: een draaiboek! Met als eerste 'prakkie van de week' een diepgravende analyse van kantoorfruit. Waarom zijn de bananen altijd op, wie eet er in vredesnaam een sinaasappel tijdens een vergadering en waarom blijft de peer zo zielig liggen? Daarna wordt er natuurlijk nog even gezuurpruimd over snelweg-billboards en knipperlichten, want richting aangeven blijkt ingewikkelder dan gedacht. Een aflevering over fruit, frustratie en de eerste contouren van een podcast-format... gewoon gaan met die banaan dus!

Het is lekker weer, dus Joey is meteen gelukkiger. Maar hoe werkt dat eigenlijk: ligt geluk aan de zon, of zit het ergens anders? Vanuit een simpel begin over het weer ontspoort het gesprek richting de vraag wat iemand écht gelukkig maakt.

Een aflevering om gelukkig van te worden. Inclusief een filmtip + een boek mét spoilers, en een serieuze overweging om te verhuizen naar het gelukkigste land ter wereld. Een lichte, chaotische aflevering waarin alles voorbij komt... behalve een duidelijk antwoord.

Joey en Dave zien elkaar deze week zó vaak dat de vraag op tafel komt: wanneer ben je nog gewoon broers, en wanneer ook collega, zakenpartner, klant, oom en halve levenscoach? Tussen het einde van Stille Oorlog, mislukte theateropnames en een kleine analyse van hun eigen podcast door, gaat het over ondernemen, samenwerken en hoeveel Joey & Dave een mens eigenlijk aankan. En alsof dat nog niet genoeg is: de buurt-app blijkt vooral een digitaal passief-agressief moeras, terwijl Dave een principiële oorlog voert met parkeergarages die wél je kenteken scannen maar je kaartje niet innemen. Een aflevering over overlap, irritaties en de vraag of je soms ook gewoon te veel in elkaars leven zit te frutten.

Joey kookt 'Smaccies' voor Dave z’n verjaardag en ineens zitten ze weer midden in het weekmenu-trauma: ragout met warme vruchtjes, chicken tonight en andijvie à la crème.

Maar het echte hoofdgerecht van deze aflevering is een zeldzame k*tshow in Leiden: grappen die altijd werken… werken ineens niet. Hoe kon dat? De broers reflecteren op de situatie.

Samenvatting: vallen, opstaan... en een flink blok kaas mee naar huis!