Joey & Dave Aan Tafel

Het is gebeurd: Joey en Dave hebben de allereerste try-out van hun nieuwe voorstelling overleefd. En dat is best knap, aangezien ze zes weken van tevoren ongeveer vijf minuten materiaal hadden en twee dagen voor de voorstelling met zeven kleuren stront in de broek de repetitieruimte verlieten. Maar wonder boven wonder: mensen lachten. Dave zong zelfs een liedje en niemand liep weg.

Verder wordt Dave tijdens het mountainbiken in Kroatië ingehaald door een volledig naakte opa, heeft Joey eindelijk zijn leven op orde dankzij zijn nieuwe robotstofzuiger ‘Zuigertje’ en ontstaat er lichte woede over koffietentjes die je na een cappuccino van €14,70 ook nog met puppyogen om fooi vragen. Kortom: een aflevering over podiumangst, plakzakken op fietszadels en de vraag wanneer ‘nee, bedankt’ een abnormale betaaloptie is geworden... aan tafel!

Na een kleine podcastpauze zijn Joey en Dave terug en gelukkig worden direct de grote maatschappelijke problemen aangepakt. Want hoeveel mag je eigenlijk meenemen van een hotelontbijt voordat het gewoon stelen met een croissantje erbij wordt? Joey zag ooit hoe Mark Baanders zijn proviand voor de dag bij elkaar sprokkelde en heeft daar jaren later blijkbaar nog steeds gevoelens bij.

Dave komt ondertussen terug van vakantie met een heel andere ergernis: de mysterieuze automaten die op Duitse tankstationtoiletten hangen en waar je dingen uit kunt trekken waar je tijdens een simpele plaspauze helemaal niet mee geconfronteerd wilt worden. Verder wil Joey leren curlen, blijkt een hotelontbijt één van Daves grootste bronnen van levensgeluk en wordt er zowaar nog een bruikbare tip gegeven.

Tim Hofman doet een oproep over de comedywereld en bij Joey en Dave slaat direct de lichte paniek toe: hebben wij iets gemist? Weten we iets? Hebben we zélf iets gedaan? Tijd om het uiterst gezonde besluit te nemen om alvast uitgebreid te speculeren over een aflevering die nog niet eens uit is.

Daarna gaat het niveau gelukkig snel omlaag. Dave blijkt nog steeds niet in staat om met zes boodschappen thuis te komen, Joey probeert daar een levensles van te maken en na twee keer boulderen heeft Dave er al-weer een nieuwe persoonlijkheid bij (inclusief een betaalde instructieles waarbij het woord ‘instructie’ vrij ruim werd geïnterpreteerd). Kortom: in een klein half uurtje van mogelijke misstanden in de comedywereld naar vergeten boterhamzakjes. Zoals het hoort.

Joey komt terug uit Italië met vakantieverhalen, maar vooral een gekrenkt ego. Want hoe spreek je nou toch in hemelsnaam 'Gnocchi' goed uit? Dave probeert ondertussen de rust erin te houden, maar dat lukt alleen omdat de temperatuur elke vorm van ambitie uit deze aflevering heeft verdampt. Er wordt gepraat over taal, theater en de populaire Parade. Verder slaan de broers halverwege gewoon een complete rubriek over, omdat niemand daar vandaag de energie voor heeft. Joh, je doet het er maar mee!

In deze speciale aflevering draaien Joey en Dave de rollen om. Dit keer bepalen niet de broers, maar de luisteraars waar het gesprek over gaat. Welke vragen leven er? Wat wilden jullie altijd al van Joey en Dave weten? En welke onderwerpen zijn tot nu toe onbesproken gebleven? De broers duiken vol enthousiasme in de ingezonden luisteraarsvragen!

Deze aflevering wijken Joey en Dave af van het vaste recept en schuiven ze de theatergordijnen een stukje open. Want hoe maak je eigenlijk een nieuwe voorstelling als de titel, poster en speeldata er al zijn, maar de voorstelling zelf nog vooral bestaat uit gesprekken, losse ideeën en een muur vol post-its?

De broers praten over de druk van een tweede voorstelling, verwachtingen van terugkerend publiek en de spanning van straks iets spelen dat nog lang niet af is. Ook ontdekken ze langzaam welk verhaal ze willen vertellen en waarom de ongemakkelijke sfeer op hun poster misschien beter bij de voorstelling past dan ze zelf hadden bedacht. Verder sneuvelt er bijna een zeer dierbare gitaar en deelt Dave een bordspeltip voor iedereen die graag honderden avonden verdwijnt in een wereld vol monsters, missies en veel te dure miniaturen.

Joey en Dave stuiten op een vraag die veel ingewikkelder blijkt dan verwacht: wanneer mag je jezelf eigenlijk een avonturier noemen? Is een wandeling van twee uur genoeg? Moet er hoogteverschil zijn? Een rugzak? Een thermosfles? Of vooral een sterk verhaal achteraf?

Verder verwonderen de broers zich over de wonderlijke logica van duurzaamheid, bezoekt Joey een bijzondere theateravond en wordt er met opvallend veel overtuiging gediscussieerd over onderwerpen waar normale mensen waarschijnlijk vijf seconden over nadenken. Kortom: een aflevering vol grote meningen over extreem kleine problemen.

Een onschuldig bezoekje aan de Intratuin verandert voor Dave ineens in een van de raarste werktelefoontjes ooit... Joey waagt zich ondertussen aan “authentieke maïstortilla’s” met een geur waar je spontaan je huis voor ventileert, en deelt een muziektip die onverwacht veel indruk maakt. Verder gaat het nog kort over werken in een crematorium, en waarom dat misschien minder zwaar is dan omgaan met levende mensen. Kortom: weer een aflevering waarbij je halverwege denkt: waar gaat dit nou precies over?

Joey duikt in de vernieuwde Schijf van Vijf en ontdekt dat Nederland vooral boos wordt als je aan de gehaktbal komt. Minder vlees, minder kaas, meer peulvruchten: het Voedingscentrum deelt een advies, maar online voelt het voor sommigen alsof de eetpolitie naast hun bord staat. Dave probeert ondertussen 3000 calorieën per dag weg te werken voor z’n hardlooptraining, ontdekt wat dat met je lichaam doet en belandt tijdens poging tot Rocycling in een héél bijzondere situatie. Van nationale gehaktbal-paniek tot complete sportverwarring... kan het nou nooit een keer normaal?!

Joey komt met structuur: een draaiboek! Met als eerste 'prakkie van de week' een diepgravende analyse van kantoorfruit. Waarom zijn de bananen altijd op, wie eet er in vredesnaam een sinaasappel tijdens een vergadering en waarom blijft de peer zo zielig liggen? Daarna wordt er natuurlijk nog even gezuurpruimd over snelweg-billboards en knipperlichten, want richting aangeven blijkt ingewikkelder dan gedacht. Een aflevering over fruit, frustratie en de eerste contouren van een podcast-format... gewoon gaan met die banaan dus!