Ve nihayet ikimiz, kaçtığımız aşkların toplamıyız

Sokakta yaralı bir köpek koşturuyor

İki buluşmadır koluma girmiyorsun

Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi

Benimle çıkmıyorsun bu yolculuğa

Ve ben sırf bu yüzden yenilebilirim

Bu resimden çıkıp gidiyorum

Seni isteyen yanım, ölümsüz yanımdır

Bulutsuz da yağan nedir? Şimdi öğreniyorum ki, gözyaşı!

Seni isteyen yanım, aşk yanımdır

Babam romantik bir aşiret savaşçısıydı

Çapraz fişeklik duyardım yüzümde ona sarıldığım zaman

Sonrası jandarmalardı

Ağıt kadınlardı

Mezarlardı

O gün bugündür sayrıyım...

Çünkü insan, öldüğü yaşta kalır

Babam elin eskilerini giyerdi

Ben bu yüzden, ezik olurum bayram sabahlarında

Yani bir sömürgede doğan, kırılgan olur

Çünkü insan öldüğü yaşta..

Sokaktan askeri konvoylar geçiyor

İki buluşmadır koluma girmiyorsun

Ve birkaç milyon yıldır tutmadım ellerini

Ve ben sırf bu yüzden yenilebilirim

Yaşadığım, yitirdiklerim oluyor hep

Oysa tuttuğum elleri bırakmıyorum

Sonra korkuyorlar hasletimden

Ne denli sevgiye değer olduğumu söylüyorlar...

Gidiyorlar sonra

Ve biçimlendiremediklerimiz biçim oluyor bize

Ve sen, haftanın deniz ertesi günleri geliyorsun

Bir çizgi, diyorsun

Bir çizgideyim

Sağım neresi, solum neresi bilmiyorum....

Seni şiir duraklarına bırakıyorum o zaman

Güleç kalıyorsun.

Dudakların kırışıyor kenarlarından...

Zaten yorgunsun

Ben sancıyla kıvranıyorum geceleri sayrı bir yatakta

Terli terli seni içiyorum

Çünkü yüzüme bakınca seni görüyorum.

Çünkü yorgunsun

Parçalı bulutlu şiirler okuyorum sana

Şiir gibi bir çiselti başlıyor sonra

İki buluşmadır koluma girmiyorsun

Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi

Ve ben sırf bu yüzden ezilebilirim

Biz emeklerken sevmeyi öğrenme de...

Ki ölenler, zafere en çok yakışanlardır!

Ki ölenler zafere en çok yaklaşanlardır!

Oturup tekdüze ağıtlar yakıyoruz onlara

Ve söz veriyoruz yarını kurtaracağımıza

Ama yarına ertelemekle, bugünü yitiriyoruz zaten

Ve zaten, yenik sayılırız yaşamakla!

En gizli yerimize çağırıyoruz acıyı

Ve hep yenik düşüyoruz çağırmakla!

Sulara benziyorsun bu yüzden....

Sular ki, dinginliğe gelir ancak

Isınırsa, uçar

Soğursa, kaskatı kesilir teninden

Sulara benziyorsun...Kapılmaya gelmez.

Sokaktan telsiz sesleri geliyor

İki buluşmadır koluma girmiyorsun

Ve birkaç milyon yıldır tutmadım ellerini

Ve ben sırf bu yüzden kaybedilebilirim

İhmal edilmeyen telefonlar bekliyorsun

Dakik

Ve ilgi dolu

Anne oluyorsun bütün aşıklarına

Ve çocukların oluyorlar bilmeden

Ve bu resimde kalmayı bu denli çok isterken, çekip.. çıkıp gitmeli diyorum

İnsanlar çoğalıyor etrafımda

Sen yoksun

Issızlığımdan anlıyorum

Çook uzakta oluyorum onlar konuşurken

Derken gece başlıyor

Çayları ödüyorlar

Ve bir parçamı alıyorlar karşılığında

Ve sen haftanın deniz ertesi günleri geliyorsun

Her aşk, yaşayamadıklarımızın özetidir, diyorum

Gülüyorsun

Seni daha önce öpmüş olmalıyım

Yoksa nasıl bulurum yüzünde gülen ağzının yerini?

Sokakta ölümsüz bir yanından yaralıyorlar birini

İki buluşmadır koluma girmiyorsun

Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi...