ลูกรัก ...
อันการคบหากันนั้นเป็นเรื่องธรรมดา คนเราต้องคบหาเป็น
เพื่อนกัน จะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน แต่คนที่เราจะคบหาด้วยนั้น
จะต้องเลือกให้มาก ดูให้ละเอียด ดูนิสัยใจคอ อารมณ์ ความคิด
กิริยามารยาท เมื่อเห็นว่าดีจริงจึงค่อย คบหาเป็นเพื่อนสนิท
หากว่าเขาบกพร่องไปบ้าง จะคบหาเพียงรู้จักกันธรรมดาก็คงไม่
เป็นไร การคบกับคนนั้นจะต้องรู้และแยกแยะให้เป็น คนบาง
คนคบได้แค่เป็นเพื่อนร่วมงานในที่ทำงานเท่านั้น บางคนคบได้แค่
เดินด้วยกันตามถนน บางคนคบได้แค่ประตูบ้าน บางคนคบได้แค่
ห้องรับแขก บางคนคบได้ถึงห้องนอน นอนด้วยกันได้ ลูกจะคบ
ใครชอบใคร จะคบกันแบบไหนก็เป็นสิทธิของลูก แต่ท่านเตือนไว้
ว่า “คบคนเช่นใด จะเป็นคน เช่นนั้น” และว่า “คบคนดีเป็นศรี
แก่ตัว คบคนชั่วพาตัวอัปรีย์” ลูกพิจารณาดูเองก็แล้วกัน.
จากหนังสือ คำพ่อ คำแม่ โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙)