Peki ya sen? 

Neyinle şöhret olmak istersin?

Yıllar önce Ekşisözlük'te okuduğum bir başlık hayata bakmak noktasında bana muazzam bir pencere açmıştı:   

Hiç leğende yıkanmamış gibi mocha içmek...

Sevgili ebeveynler, çocuklarınızı kendinizin yetiştirdiğini falan sanıyorsanız büyük bir yanılgı içindesiniz. Evet, herkes için söylüyorum. Çocuklarınız artık elinizdeki aletlerin esiri. Bu etkiden çıkmaları da mümkün değil, çünkü illüzyon çok büyük.   

Gençlerin büyük bir bölümü ona hiçbir değer katmayan, bomboş bir tenekeye sevdalı olarak vaktini geçiriyor. Ne yapıyor bu tenekeler? Oyun oynuyor, 30 saniyelik bir kez gülünüp tüketilecek videolar çekiyor, challenge adını verdikleri ucu en ahlaksız noktalara kadar dayanan içerikler yayınlıyor, kısaca bir kürek dolusu goygoy yapıyorlar.   

Kaçış Rampası'nın yeni bölümü yayında. 

Kaçış Rampası'nın yeni bölümü yayında.  

Corona’yı konuşmayı bırakıp, geçiş yaptığımız dijital çağı irdeleyerek bir yandan önümüze de bakmaya çalışıyoruz.   

-Yeni dijital çağda markanı nasıl yöneteceksin?  

Özellikle B2B şirketlerin ilgisini çekeceğini düşündüğümüz videoyu izlerken sakın benim markam yok demeyin. Kendi isminiz ve itibarınız da bir marka. Organizasyonlar, partiler, dernekler, vakıflar! Sizler de lütfen iyi izleyin. Çünkü artık sıçrama ve atılım yapma vaktidir; yapamayanlar fikirleriyle birlikte elenir, yok olur. Radikal kararlar almanın tam zamanı...

3 aydır Corona denilen virüsün bize kadar ulaşan senaryosunu izliyoruz. ‘’Aslında rakamlar çok yüksekmiş, Çin’de 1 milyon kişi ölmüş, İran perişanmış’’ söylentileri arasında sonunda virüs bize de ulaştı. Tespit edilen vaka sayısı da 1. Farkında değilsiniz ama aslında 3 aydır size efsane bir iletişimle PR yapılıyor ve hastalık da biyolojik olmaktan çok viral etkisiyle konuşuluyor. Gelin o halde biraz bunu detaylandıralım.  

Uzmanların ‘’gripten çok da farkı yok’’ açıklamalarına rağmen yapılan konumlandırma zihninize öyle bir baskı uyguluyor ki kendinizi yine de maske takarken ya da dezenfektan kullanırken buluyorsunuz. Bugüne kadar Corona’dan ölen sayısı 4000 civarı. Bu öyle büyük bir rakam filan değil. Sadece 2015’te 1,3 milyon insan ishalden ölmüş. 5 yaşından önce her yıl 500 bin civarında çocuk ishalden hayatını kaybediyor. Ama kimseye bunun iletişimi yapılmadığı için ishal dikkate alınmayan basit bir hastalık olarak görülüyor. Biz bu senaryonun benzerini kuş gribi, domuz gribi ve ebola virüsünde de gördük, yaşadık. Ama Corona’nın iletişimi bunların hepsinden daha fazla yapıldı. Ve neyle eşlendi?  

Maskeyle, karantina kıyafetleriyle…

O zaman hepiniz bu aleme hoş geldiniz.

Hayatımızın her anında denk gelebildiğimiz taklacı ebabil kuşları var. Şeklen kendini farklı gösteren, maskeyle dünya sahnesinin tozunu çokça yutmuş, dönemin bile değil paranın adamları...  

Artık bu bizi insanlara yanlış gösteren, düzenbaz, menfaatçi adamları hayatımızdan temizlememiz gerekiyor. Örnek bir nesil olmak için bu kötü örnekleri dışlama vaktidir.

 --- 

Toplumun büyük bir kısmının İslami hayatı yaşadığını düşünmüyorum. Eyvallah, namazını kılıyor, orucunu tutuyor belki ama İslam bundan ibaret değil elbette. Bunu ancak ibadet hayatı olarak tanımlayabiliriz. Peki ibadet hayatının sağlaması gereken İslam ahlakını, İslami hayatı yaşadığımızı söyleyebilir miyiz? Bence hayır. Olması gerekeni yaşamıyoruz. Her şeyde olduğu gibi dini de şeklen yaşıyoruz, malesef.

Gereksiz siyaset ilgisi ve insan kaynakları israfını konuşuyoruz. Eğer gerçekten vatanseversek, üretmek zorundayız. Daha az uyumak ve daha fazla çalışmak durumundayız. Bunu hakikaten başabilirsek, işte o zaman refaha ereceğiz...  

Eleştirilerimiz ve tespitlerimiz devam edecek. Biz, öncü bir neslin, önemli bir geleneğin devamıyız. Vazifemiz çok büyük. İşimiz çok, durmak asla yok...

O zaman hepiniz bu aleme hoş geldiniz.

Kaçış Rampası'nın yeni bölümü yayında.  

Ölüm vaadi insanların genelini korkutmaz. Canlı veya cansız tüm varlıklar zaman içinde ölmesine ve insanların da resmen buna şahit olmasına rağmen kimse ölmeyi kendine konduramaz.   

İslamın yüceliği de işte tam buradadır. Akıllı insanın kendisine hitap eden ayet ve hadisleri dikkate alarak yaşarken, bunu akletmesi onun erdemidir.  

Onun için Müslüman erdemli ve akıllı insandır. Bu dünyanın fani olduğunu en iyi bilen en erdemli, en takva kişidir. Fakat insanların çoğu özellikle günümüzde gaflet içindedir. Gafletin, unutmanın bize nimet olarak verildiğini fark edemeyerek asıl meseleyi kaçırır, zamanlarının çoğunu boşa harcar, bütün enerjilerini geçici olduğuna %100 kanaat getirdikleri dünya hayatına sarf ederler.   

Evet gaflet nimettir. Düşünsenize olmadığını, insan bu dünyada çok acı şeyler yaşıyor. Eğer unutamasak ağlayarak o acıyla ölür giderdik. Ama bunu nimet olarak algılamaktan ziyade, gaflet hayatımızdaki yenilgilerin adı oldu maalesef.  

Peki, ölüm insanların genelini korkutmuyorsa en çok onları ne korkutur

Kaçış Rampası'nın yeni bölümü yayında.  

Eğitim Şart sloganının eskiden herkesin diline pelesenk olduğunu hatırlarsınız. Eskide kaldı çünkü bu sorunu çözdük. Fakat şöyle bir sıkıntı oldu:  

Yanlış çözdük.  

Cumhuriyet tarihinin en zirve dönemini yaşıyoruz bu konuda. Herkes üniversite okuyor; evet herkes kitap da okuyor, okuma yazma da geri değil. Fakat bu üniversiteler birçok niteliksiz mezun üretti. Haliyle de bir sürü diplomalı işsiz. Sadece İstanbul’da 51 üniversite var. İyi olduğunu düşündüğümüz okullarımızın yalnızca 8 tanesi Dünya sıralamasında ilk 1000’in içinde.  

Geçmişi ve günümüz şartlarını değerlendirip sentezlediğimizde ortaya şöyle bir teori bırakmak istiyorum. Odaklanmış Eğitim Modeli. Yani bir çocuğu farklı alanlarda yormak yerine, yetişmişlik seviyesine gelene kadar tek bir hedefe odaklayan bir eğitim modeli. Yeteneğine göre erken yaşta yönlenen ve saçma sınavlara tabi olmayan nesiller yetiştirmeliyiz. Bunu yaparken de toplumun kabullenmesi için her zamanki gibi ilgi çekici olmalıyız.  

Peki bunu nasıl yapacağız?

O Zaman Bu Aleme Hoş Geldiniz!

Kaçış Rampası'nın yeni bölümü yayında.  

Eskilerden bize kadar aktarılmış şöyle bir öğüt var: Sırtını devlete daya, memur ol da rahat et. Sigortan da yatar bak.  Bu ülkede memurluk resmen kutsal sayılıyor. Aileler çocuklarını memur olabilmesi için hiç desteklemedikleri kadar destekliyorlar. Çocukluktan itibaren sıradan biri olmasını telkin ediyorlar.   

‘’Sırtını devlete daya’’ cümlesindeki devlet kelimesinin yerine dünyalık başka bir şey getirdiğinizde bu lafın ne kadar çirkin olduğu ortaya çıkıyor. Sizi bilmem ama bu anlayış beni inanılmaz rahatsız ediyor. Bir milletin hayali kaytarmaya yönelik olursa biz hangi ilerlemeden bahsedebiliriz. Hemen bir düzeltme yapalım, işini hakkıyla yapan memur kardeşlerimiz alınmasın. Ama yapmayanlar köküne kadar alınabilir, problem yok. Onlar devletin kapısındaki hilebaz dilencilerdir. Hepimiz biliyoruz ki bu ülkede gerçekten hiç ama hiç iş yapmadan maaş alan memurlar var, hatta bununla gurur duyarlar. Ayıp, değil mi? Değil kardeşim.  

Ayıp demişken şu laf kulağımda çınladı:  

‘’Yalnız saat 5’e 10 var.’’

Hepiniz bu aleme hoş geldiniz.