وقتی خداوند میگه: به یاد بیار!

گاهی از خودم می‌پرسم و شاید این سوال واسه شما هم پیش اومده باشه که: چرا ما دائما در حال تکرار تاریخ هستیم؟ با اینکه بارها با چشم خودمون دیدیم و تاریخ هم بهمون نشان داده که عاقبت پافشاری رو یه چیز اشتباه و مقاومت جلوی درستی چیه، اما باز هم همون راه را با اصرار ادامه میدیم.

فکر کنم فراموش‌کاری یا سرسختی و لجبازی، یکی از اصلی‌ترین چیزاییه که باعث میشه دائما اتفاقاتی بیفته که برامون خیلی خوشایند نیست. خیلی زود یادمون میزه که کجا بودیم، به چه قیمتی نجات پیدا کردیم و خدا چه کارهایی واسمون انجام داده. مثلا کتاب داوران را تو عهد عتیق بیاد بیارید. قوم اسرائیل وارث سرزمین کنعان شد، اما مدتی نگذشت که خودشان هم همون گناهانی را کردن که خدا به خاطر همون‌ها، کنعانیان را توسط خود قوم اسرائیل مجازات کرده بود. پس به خاطر این سرکشی‌ها، خدا از اقوام دیگه استفاده کرد تا قوم اسرائیل را مجازات کنه. این باعث می‌شد که یهودیان توبه کنن و برگردند و آرامش خدا دوباره بیاد، اما باز بعد از مدتی دقیقا همین چرخه و اتفاقات تکرار میشد.

در مزامیر بارها میخونیم: «اعمال خدا را به یاد بیاور و کارهای او را فراموش نکن.» قوم اسرائیل مدام به خاطر همین فراموش‌کاری‌ها و سرکشی‌هاشون توبیخ میشدن. این دقیقا همان چیزیه که یهودا،‌با سه نمونه مختلف سعی می‌کند به کلیسا یادآوری کنه و ما را بیدار نگه داره.

بیایید با هم به این بخش از آیات ۵ تا ۷ نگاه کنیم:

اگرچه شما این حقیقت را خوب می‌دانید، باز هم می‌خواهم یادآور شوم که خداوند با وجود آنکه قوم اسرائیل را به سلامتی از مصر بیرون آورد، بعدها آن کسانی را که ایمان نداشتند، نابود ساخت. همچنین خدا فرشتگانی را که مقام والای خود را حفظ نکردند و مکان اصلی خود را ترک نمودند، تحت ظلمت و در زنجیرهای ابدی نگاه داشته است تا در روز داوری محکوم شوند. همین طور شهرهای سدوم و عموره و شهرهای مجاور آنها که خود را به زناکاری و انحرافات جنسی تسلیم کردند، اکنون به عنوان عبرت در آتش جاودانی مجازات می‌شوند.

بیایید این سه نمونه را بهتر بررسی کنیم:

اولین نمونه، قوم اسرائیل هستن. این فکر ‌کنم بیشتر از بقیه واسه ما شناخته شده باشه.

یهودا تک تک کارهایی را که قوم اسرائیل انجام داده بودند جدا جدا ذکر نمیکنه. ما می‌دونیم که چقدر گله و شکایت کردن. یک روز واسه آب، یک روز واسه غذا، یا سراغ گناهانی مثل بت‌پرستی و زناکاری رفتند یا حاضر نشدن وارد سرزمین کنعان بشن و کلی اتفاق دیگه، اما یهودا همه این گناها را تو یک کلمه میبینه: بی ‌ایمانی. بی ‌ایمانی، منشا و ریشه همه گناهاشون بود.

دومین مورد، فرشته‌هایی هستند که به خاطر گناهشان جایگاهشون را از دست دادن.

فرشته‌هایی که زمانی تو نور خدا زندگی میکردن، الان باید تو زنجیر و تاریکی به سر ببرن. سوال نگران کننده اینه که: اگر موجوداتی با همچین جایگاه و رتبه‌ای، به خاطر گناهشون داوری شدن، انسان چطور میتونه تصور کنه که از پیامد گناهش در امان خواهد موند؟

و سومین مورد هم شهرهای سدوم و عموره و شهرهای اطراف آنها هستن. کتاب مقدس از ادمه و صبوئیم هم صحبت می‌کند که به خاطر همان گناهان از بین رفتن. نکته جالب اینه که شهرهای کوچک‌تر از شهرهای بزرگ‌تر تقلید میکنن و همان کارهای نادرست را انجام دادن و دقیقا همون نتیجه را هم دریافت کردن. اینجا یک نکته وجود داره: اگر افراد شناخته‌شده یا عده‌ای یک سری کارها را انجام بدن، اتوماتیک این تبدیل به یک الگو یا تبلیغ واسه بقیه میشه و برعکس، اگر کاریو انجام ندن، ممکنه بقیه هم آن کار را تکرار نکنن. این یک هشدار خیلی جدی است که اگر مردم بخواهن تو مسیر گناه قدم بردارن، حتی اگر میلیون‌ها نفر هم بخوان همون‌طوری ادامه بدن، باز هم این موضوع کمکی نمیکنه و خطرناکه، چون تعداد زیاد افراد، هیچ وقت مانع خشم و عدالت خدا نمیشه.

این به خادمین و معلمین هم خیلی جدی ربط پیدا میکنه چون وظیفه‌ای که خداوند از آنها انتظار داره این نیست  که دائما آموزه‌ها و تعالیم جدید اختراع کنن، بلکه باید همون حقایقی را که قبلا کتاب مقدس تعلیم داده را دوباره به مردم یادآوری کنن.

حقیقتی که یک وقتی به خوبی شناخته می‌شد، گاهی به تدریج و با گذشت زمان از خاطره‌ها محو میشه و حتی اگر کاملا هم فراموش نشده باشه، دیگر در عمل تاثیر خاصی روی زندگی و سبک زندگی افراد ممکنه نداشته باشه. به همین دلیله که ما دائما نیاز داریم حقایق کلام خدا را دوباره بشنویم، به یاد بیاریم و تو زندگی خودمان به کار ببریم.

می‌دانید، ما با همان خدایی روبرو هستیم که قوم اسرائیل باهاش طرف بودن. خداوند نسبت به کم‌ایمانی آنها دائما رئوف بود، نسبت به درخواست‌ها و شکایت‌های آنها صبر میکرد و دائما با فیض باهاشون برخورد میکرد، اما در نهایت، وقتی آنها تو بی‌ایمانی خودشون پافشاری کردن، خشم خدا شعله‌ور شد و آنها را داوری کرد.

این چیزها همانطوری که یهودا میگه باید واسه ما نمونه و عبرت باشد. افرادی که حتی دعوت شده بودند یا تو جایگاه خاصی قرار داشتن، به خاطر بی‌اعتنایی، سرکشی یا فراموش کردن جایگاهشان، همه چیزشون را از دست دادن. ما هم دقیقا به همین فیض خدا وابسته‌ایم و این بزرگ‌ترین تسلی واسمون میتونه باشه که خداوند تو ۱ قرنتیان ۱: ۸ وعده داده بهمون که:

او نیز شما را تا به آخر استوار خواهد ساخت تا در روز خداوند ما عیسی مسیح بی‌نقص باشید.

این وعده خداوند به ماست.

برکت و آرامش خداوند با همه شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

آیا فیض مجوز گناه است؟

یکی از چیزهایی که خیلی وقت‌ها برای افراد غیر مسیحی یک سنگ لغزشه اینه که اگر مسیح همه گناهان ما را می‌بخشه، آیا این مجوزی برای گناه کردن نیست چون اون همیشه می‌بخشه؟

این چیزیه که ما اسمش را میزاریم سواستفاده از فیض، لغتی که اگرچه در کتاب مقدس نیامده اما معنی آن را میشه تو جاهای زیادی از جمله مثل نامه رومیان فصل ۶ دید، اینکه مسیحی تولد تازه یافته، کسی که طعم بخشش را واقعاً چشیده و از گناه آزاد شده، پس نمیتونه تو گناه زندگی کنه و توبه نکنه.

اما نسبتا زمان زیادی برده شد تا این موضوع واقعاً توسط افراد پذیرفته بشه چون فرهنگی که تو روم و یونان رواج داشت، کاملا بی بند و بارانه بود و افراد زیادی بودن که دوست داشتن هم مسیحیت را داشته باشن و هم لذت‌ها و گناهان قبل از توبه را.

این یکی از چیزهایی هستش که یهودا تو همون  آیات اول نامه‌اش بهش اشاره میکنه، گروهی که مدعی ایمان مسیحی هستن اما توبه حقیقی نکردن و دست از زندگی گناه‌آلود و ناپاکی جنسی‌اشون نکشیدن و حتی منکر خداوندی عیسی هستن.

بیاید آیات امروز از ۱ تا ۴ را نگاه کنیم و بعد ادامه بدیم.

از طرف یهودا، غلام عیسی مسیح و برادر یعقوب به برگزیدگانی كه محبوب خدای پدر هستند و در عیسی مسیح محفوظ می‌باشند. رحمت و آرامش و محبّت در میان شما روز افزون باد. ای دوستان عزیز، بسیار مشتاق بودم دربارهٔ نجاتی كه همهٔ ما با هم در آن شریک می‌باشیم به شما بنویسم، امّا ناگهان احساس کردم كه باید شما را تشویق کنم تا از ایمانی كه خدا یک‌بار برای همیشه به مقدّسین خود عطا کرده است، دفاع نمایید. زیرا عدّه‌ای مخفیانه به میان ما راه یافته‌اند. این اشخاص خداناشناس، فیض خدای ما را بهانه‌ای برای فساد اخلاقی خود قرار می‌دهند و یگانه مولا و خداوند ما، مسیح را منكر می‌شوند. کتاب‌مقدّس مدتها پیش محکومیت آنها را پیش‌بینی کرده بود و آن امروز واقع شده است.

یهودا اینقدر سریع سر موضوع اصلی میره که من رو یاد اشعیا میندازه که همون فصل‌های اول کتابش، بخاطر وضعیت روحانی یهودیان، همون اول سر موضوع اصلی میره بدون هیچ مقدمه‌ای.

افرادی وارد کلیسا شدن که در ظاهر مسیحی هستن مثل سایر افراد کلیسا اما مخفیانه چیزهایی را وارد جماعت خدا کردن که وقتی به اصل یونانی‌اش نگاه میکنیم، خیلی ترسناک میاد.

تو ترجمه دیگه این فساد اخلاقی فجور ترجمه شده که از اصل یونانی Aselgeia خیلی بیشتر از یک گناه ساده پنهانی هستش.

این لغت به معنای اینه که:

حضور این افراد با یک پرچم یا علامت و ظاهر و حرف‌های منحرفانه نبود بلکه مثل سایر ایمانداران در کلیسا وارد شده بودن، شاید حتی دعا میکردن و در مشارکت‌های خیلی فعال بودن اما رفته رفته چیزی که در دلشون مخفی کرده بودن را ظاهر کرده بودن.

چه دلیلی برای ادامه حضور آنها تو کلیسا وجود داشت؟

این سوءاستفاده از فیض خدا هست: اونها احتمالا معتقد بودند که چون خدا «فیاضه و گناهان را می‌بخشه»، پس ادامه دادن گناه اهمیتی نداره؛ یا یجورایی میشه گفت که فکر میکردن که فیض خدا «مجوزی هستش که هر نوع بی‌بندوباری جنسی را انجام بدن».

و یهودا میگه که حتی خداوندی عیسی را انکار کرده بودن.

موضوع این نیست که حتما شخص بگه عیسی خداوند نیست بلکه منظور اینه که آن‌ها اقتدار اخلاقی مسیح را در زندگی خودشون رد می‌کردند. احتمالا آن‌ها هم«مسیح نجات‌دهنده خودشان میدونستن، اما خودشان را آزاد میدین که هر طوری که میخوان (حتی با بی‌بندوباری جنسی) زندگی کنن.

میدانید حتی پطرس هم درباره این افراد هشدار داده بود و میگه این افراد با (فجور و انحرافات جنسی‌اشون) باعث بدنامی «ایمان مسیحی» شدن. این نشان میده که هر دو این رسولان با چه چالشی تو کلیسا روبرو شده بودن، نفوذ افرادی بوده که «آزادی مسیحی» را با «آزادی گناه و انحراف جنسی» اشتباه گرفته بودند.

میدانید این موضوع فقط بخاطر این خطرناک نیست چون که خودشان را درگیر این گناهان کرده بودن، بلکه خطرناک‌تر این بوده که یک الهیات غلط ساخته بودند تا بتوانند گناهان خودشان را خود را تحت پوشش «فیض خدا» توجیه کنند.

متاسفانه این موضوع امروز هم در جامعه دیده میشه، افرادی که خودشان را مسیحی یا تعمید گرفته یا حتی دارای مدارک الهیاتی گاها میدانن اما زندگی و رفتار آنها طوری هستش که مسیحیت را زیر انتقاد میبرن یا بدنام میکنن.

ممکنه که وقتی به زندگی خودمون نگاه کنیم، شاید رگه‌هایی از این نوع رفتارها را تو زندگی خودمون ببینیم. نه اینکه خداوندی مسیح را با رفتارمون انکار کنیم اما چیزهایی تو زندگیمون باشن که برای افرادی که میدانن ما مسیحی هستیم، سنگ لغزش باشه. رفتار ما تو جامعه، یا نوع کار کردنمون، رفتارمون با همسایه‌ها یا خانواده‌امون یا ….

خداوند نجات دهنده پر محبت ما هست که ایمان داریم به عدالت اون و قدوسیت اون که با فیض خودش ما را نجات داده و ما را به سمت نور عجیب خودش کشانده و این خداوند از ما خواسته که ما هم نور باشیم برای این دنیا.

انجیل متی میگه:

بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا اعمال نیکوی شما را دیده، پدر شما را که در آسمان است تمجید نمایند

همیشه دفاع ما از ایمان مسیحی‌امون، با بحث‌های الهیاتی نیست بلکه بزرگترین دفاع ما کاری هستش که مسیح تو زندگی ما شروع کرده. اینه که خیلی وقت‌ها دنیای تاریک را با این سوال روبرو میکنه که چرا ما مثل دنیا خودمون را درگیر چیزهای بیهوده و باطل نمی‌کنیم و چرا متفاوت هستیم؟ چرا ما این آرامش را داریم در دل طوفان‌هایی که شکل میگیره.

بزارید نور مسیح در شما به دنیا بتابه.

برکت خداوند با شما باشه.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

مقدمه نامه یهودا

سلام دوستان

من امین افشارنادری هستم از کلمه حیات و امیدوارم که همچنان شما را کنار خودمان داشته باشیم تو بررسی کلام خدا.

اینبار قراره به یکی از کوتاه‌ترین نامه‌های عهد جدید را بررسی کنیم، نامه یهودا که با وجود کوچک بودنش، پیام خیلی جدی و عمیقی داره درباره حفظ کردن ایمان، موضوع تعلیم صحیح اهمیت داشتن زندگی مقدس و بازگشت خداوند.

تو طول تاریخ کلیسا، نامه یهودا یکی از بخش‌هایی بوده که برای ورود به کانون عهد جدید، چالش‌های زیادی رو پشت سر گذاشت مثل نامه‌های یعقوب و ۲ پطرس و حتی درباره الهامی بودن اونها بحث‌های زیادی در قرون نخست میلادی وجود داشته.

یکی از مهمترین دلائل، استفاده یهودا از مطالبی هست که تو نوشته‌های یهودی خارج از عهد عتیق پیدا میشه. مثلاً آیات ۹ و ۱۴ که از نوشته‌های کتب رسمی یهودیان یا کلیسا نیست، حالا قراره درباره این موضع مفصل‌تر صحبت کنیم اما نوشته‌های آپوکریفا یا قانون ثانی که تو بعضی فرقه‌های مسیحی مثل کاتولیک و ارتدوکس جایگاه متفاوتی دارن اما کتب عروج موسی یا خنوخ «کتب سوداپیگرافا»، بخشی نیست که در کتب مقدس وجود داشته باشن.

همین موضوع باعث شد بین مسیحیان درباره جایگاه این نامه سؤال‌هایی مطرح بشه؛ واسشون این مهم بود که چطور ممکنه یک نوشته الهامی از منابعی استفاده کنه که تو مجموعه کتاب‌های مقدس یهودیان قرار نداشتند. البته  باید بدانیم که این سوال‌ها باعث نشد کلیسا بدون بررسی این نامه‌ها را بپذیرد، بلکه تو بررسی شواهد مختلف و گذشت زمان، نامه یهودا به عنوان یکی از کتاب‌های قانونی عهد جدید شناخته شد.

نویسنده این نامه یهودا هستش که تو آیه اول خودش را بنده عیسی مسیح و برادر یعقوب معرفی می‌کند. در عهد جدید چند نفر با نام یهودا وجود دارند؛ در انجیل لوقا فصل ۶ و همچنین در اعمال رسولان، از یهودا برادر یعقوب در میان رسولانی که عیسی انتخاب کرد نام برده شده است. از طرف دیگر، در سنت کلیسا برای مدت طولانی بسیاری باور داشتند که نویسنده این نامه همان یهودایی است که برادر عیسی بوده. اما این موضوع با این پرسش روبه‌رو میشه که تو در انجیل متی و مرقس، از برادران عیسی نام برده شده و گفته شده که آنها در ابتدا به او ایمان نداشتند پس تو زمان انتخاب شاگردها، اونها هنوز بی ایمان به عیسی میتونستن باشن گرچه ممکنه که بعدها به عیسی ایمان آورده باشن. پس تو طول تاریخ، درباره هویت دقیق یهودای نویسنده این نامه دیدگاه‌های مختلفی وجود داشته.

با این وجود، بعد از بررسی‌های طولانی، کلیسا این نامه را به عنوان بخشی از کلام خدا پذیرفت. یک چیزی که میخوام بهتون بگم اینه که هدف ما تو این برنامه‌ها، بررسی کردن تمام جزئیات تاریخی یا پاسخ به همه پرسش‌ها مربوط به تاریخ کلیسا نیست. این موضوعات مهم هستند، اما هدف اصلی ما این است که با ایمانی که به کلام خدا داریم، دنبال برکتی باشیم که خداوند میخواد بهمون بده با کلام خودش چون اطمینان داریم که خداوند برای شناخت خودش، رشد روحانی ما و هدایت کلیسا کلام خودش را حفظ کرده.

پس می‌خواهیم ببینیم خداوند امروز از طریق این نامه با ما چه صحبتی میکنه.

از آیه اول می‌توانیم ببینیم که یهودا گروه خاص و محدودی از مسیحیان را در نظر نداشته است، بلکه به همه کسانی است که به عیسی مسیح ایمان آورده‌اند نوشته.

همینطور به نظر میاد تعالیم نادرستی که یهودا با آنها مقابله می‌کند، تنها یک مشکل محلی و محدود نبود. یهودا میگه که ابتدا قصد داشت درباره نجاتی که همه ایمانداران در آن شریک هستند بنویسد، اما شرایط او را وادار کرد که ایمانداران را تشویق کند تا برای ایمانی که یک ‌بار برای همیشه به مقدسین سپرده شده است، ثابت قدم بمانند. مشکل اصلی، گروهی بودند که وارد کلیسا شده بودند، اما زندگی و تعلیم آنها با حقیقت انجیل هماهنگ نبود. آنها خداوندی عیسی مسیح را انکار می‌کردند و فیض خدا را بهانه‌ای برای رفتارهای گناه‌آلود اخلاقی و جنسی خودشون قرار داده بودند.

ما دقیقاً نمی‌دانیم این افراد چه گروهی بودند، اما از سخنان یهودا می‌فهمیم که مشکل آنها فقط یک اختلاف فکری ساده نبود، بلکه تعالیم آنها بر زندگی اخلاقی ایمانداران نیز تأثیر می‌گذاشت. شباهت زیادی میان نامه یهودا و بخش‌هایی از نامه دوم پطرس وجود دارد که نشان میده که کلیسای نخستین با خطرات مشابهی روبه‌رو بوده و خداوند از طریق شهادت‌های مختلف، قوم‌اش را نسبت به این خطرها آگاه کرده.

همینطور درباره تاریخ نگارش این نامه هم دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد اما احتمالش هست که قبل از تخریب اورشلیم تو سال ۷۰ میلادی این نامه نوشته شده باشه چون این نامه هشدارهایی درباره مجازات گناهکاران صحبت میکنه و اگر اورشلیم خراب شده بود، میتونست از این موضوع برای تائید صحبتش‌اش استفاده کنه.

اما مهم‌تر از همه اینها، پیام خود نامه هست: ایمانداران باید در ایمان ثابت بمانند، حقیقت را بشناسند، زندگی مقدسی داشته باشند و در میان تعالیم گوناگون این دنیا، به عیسی مسیح وفادار بمانند.

پس در این مطالعه، در کنار توجه به زمینه تاریخی، می‌خواهیم قلب خود را باز کنیم تا ببینیم خداوند امروز چگونه ما را دعوت می‌کند که برای ایمان خود بایستیم، در محبت خدا بمانیم و منتظر رحمت خداوند ما عیسی مسیح برای حیات جاودانی باشیم.

خوشحال میشم که تا انتهای این نامه با ما باشید.

برکت خداوند با شما.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

#رساله_یهودا

#تعلیم_کتاب_مقدس

#ایمان_مسیحی

آیا حقیقت به ما شهادت می‌دهد؟

چند روز پیش یک جلسه خاص تو کلیسا داشتیم که یک پسر جوان ۱۷ ساله تو کلیسا داشت شهادت میداد که چطور خداوند از تیم اونها داره استفاده میکنه که تو خیابان به مردم بشارت بدن و بینشان کتاب مقدس را پخش کنن. اون خودش از بیماری کوئيد طولانی مدت شفا گرفته بود و داشت کلیسا را تشویق میکرد که به خیابان بیان و به مردم بشارت بدن.

این خیلی زیبا و الهام بخشه که افراد جوانی رو ببینم که اینقدر تو اطاعت و محبت خداوند زندگی میکنن با اینکه سن زیاد یا حتی تجربه زیادی ممکنه نداشته باشن، حتی برای مشایخ یا اعضای با تجربه کلیسا الهام بخش هستن.

خیلی وقت‌ها تو کلیسا، افرادی پیدا میشن که تو زندگی خداترسانه یا حتی رفتارشون، برای همه حتی خادمین و رهبران کلیسا الهام بخش هستن.

چیزی شبیه این رو ما امروز تو پادکست پایانی از نامه سوم یوحنا می‌خونیم.

یوحنا درباره شخصی به اسم دیمتریوس میگه که نه تنها مردم یا خود یوحنا به زندگی مسیحانه اون شهادت میدن حتی میگه که خود حقیقت هم بهش شهادت میده.

بیاید آیات امروز رو ۱۱ تا ۱۵ بخونیم:

ای دوست عزیز، نیکویی را دنبال کن، نه بدی را. شخص نیکوکار فرزند خدا است؛ بدکار هرگز خدا را ندیده است. همه از «دیمیتریوس» به نیکی سخن می‌گویند و حقیقت هم بر آن شهادت می‌دهد، و ما نیز گفتار آن‌ها را تأیید می‌کنیم و تو می‌دانی که شهادت ما قابل‌ اعتماد است. مطالب زیادی هست که باید برای تو بنویسم، امّا نمی‌خواهم آن‌ را با قلم و مرکب روی کاغذ بیاورم. امیدوارم تو را خیلی زود ببینم و روبه‌رو با هم صحبت کنیم. صلح و آرامش بر تو باد. دوستانت سلام می‌رسانند، به یکایک دوستان ما سلام برسان.

تو نامه سوم یوحنا ما تا حالا با سه شخصیت آشنا شدیم. غایوس که این نامه بهش نوشته میشه و تشویق میشه که همچنان مبشران را بپذیره و اونها را حمایت کنه، شخصیت دوم دیوترفِس رسیدیم که احتمالا از رهبران کلیسا بوده و کاملا متفاوت عمل میکرد و حتی افراد را به راحتی بخاطر پذیرش مبشران، اخراج میکرد و الان با شخصیت سوم یعنی دیمتریوس آشنا میشیم که یوحنا اونو شخصی میخونه که هم مردم و هم حقیقت به زندگی و رفتار اون شهادت میدن.

من فکر میکنم افتخار بزرگیه وقتی یک رسول درباره کسی اینطوری شهادت بده. هر کسی دوست داره چنین چیزی در موردش گفته بشه نه چیزی که درباره دیوترفیس گفته میشد.

در دنیای مسیحی، شهرت خوب به تنهایی کافی نیست؛ مهم اینه که شهرت بر چه پایه‌ای بنا شده است. یوحنا این شهادت رو درباره دیمتریوس تو سه جنبه میگه که داشتن این سه، الگویی واسه همه امروز میتونه باشه:

۱. شهادتی مردم: همه درباره دیمیتریوس نیکو سخن می‌گویند. در کلیسا، رفتار ما مثل یک کتاب بازه که همه می‌خوانند. دیمتریوس کسی بود که در روابط روزمره‌اش، اعتماد دیگران را جلب کرده بود. گاهی میگیم «حرف یا نظر مردم مهم نیست»، اما واسه یک مسیحی، داشتن رفتار درست و خوشنامی، نشانه صداقت است.

۲. شهادتی حقیقت: یوحنا میگه خود حقیقت نیز بر او شهادت می‌دهد. این عمیق‌ترین بخش شهادت است. ممکنه کسی تو ظاهر خوب رفتار کند و محبوب جمع باشد، اما «حقیقت» (یعنی همان کلام خدا و روح‌القدس) بر همه رفتارهای اون مهر تأیید نزند. زندگی کردن طوری که حقیقت به ططرف شهادت بده، این چیز خیلی بزرگی هستش.

۳. تأیید رهبری یا رسول کلیسا: یوحنا میگه ما نیز بر او شهادت می‌دهیم. یوحنا به عنوان یک رهبر باتجربه، از دیمتریوس حمایت می‌کند. این خیلی زیباست وقتی رهبران کلیسا، خادمین جوان و وفادار را می‌بینند که نه تنها آن‌ها را تشویق کنند، بلکه جلوی بقیه هم به ایمان و رفتارشان شهادت دهند. این همان چیزیه که به افراد انگیزه میده تا تو وفاداری به خداوند بمانن.

شاید امروز دیگه کسی نامه رسمی درباره من و تو ننویسد، اما زندگی ما هر روز، در حال نوشتن شهادتی واسه اطرافیان‌مان هستش. سوال اینجاست که: «آیا حقیقت زندگی ما، با آن چیزی که دیگران از ما می‌بینند، هم‌خوانی دارد؟ آیا همسایه هامون، دوستانمون یا همکاران و کلیسامون اینو رو میتونن توی ما ببینن؟

خداوند ما را دعوت می‌کند که نه بدی، بلکه نیکویی را دنبال کنیم. بیایید مثل دیمتریوس باشیم؛ کسانی که وقتی اسمشون برده میشه، تائید حقیقت خدا رو تو زندگی‌شان دارن.

با این پادکست نامه سوم یوحنا هم تمام میشه و میخوام براتون دعا می‌کنم که خدمت‌تان یا زندگیتون، هر جا که هستید، به خاطر محبت، به خاطر وفاداری به حقیقت و به خاطر تواضع‌ و فروتنی‌اتون اسم برده شه.

برکت خداوند با شما باشد.

آمین

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

خدمت یا ریاست در کلیسا

فکر میکنم گاهی افراد ممکنه اقتدار خداوند تو کلیسا را با خدمتی که خداوند بهشون داده تا توی کلیسا نظارت داشته باشن را اشتباه میگیرن.

این چیزیه که ما تنها تو نامه سوم یوحنا باهاش روبرو میشیم، دیوترفِس که احتمالا مسئولیتی تو کلیسا داشت یا جز خادمین بوده، علنا جلوی یوحنا می‌ایسته و هیچ واعظی را اجازه حضور تو کلیسا نمیده و هر کسی که بخواد اونها را بپذیره، هم از کلیسا اخراج میکنه.

این عجیب نیست؟ تو زمانی که روح‌ خدا خیلی فعالانه تو کلیسا عمل میکرد با عطایای مختلف یا معجزات، یهو کسی را پیدا میشه که رسما، جلوی جاری شدن فیض روسعی میکنه بگیره.

متاسفانه این موضوع، هنوز هم اتفاق می‌افته.

بعضی از مفسرها این را به عنوان نمونه اولیه سیستم ریاست و اقتدارگرایی کلیسا می‌بینن که بعدها رواج پیدا کرد در صورتی که کلیسای اولیه یک نظم ساده و اولیه داشت.

بیاید آیات ۹ و ۱۰ را از نامه سوم یوحنا بخوانیم و بعد بهش دقیق‌تر نگاه کنیم:

من نامه‌ای مختصر به کلیسا نوشتم، امّا « دیوترفِس» كه همیشه دوست دارد خود را جلو بیندازد و سخنان ما را قبول نمیکند. وقتی بیایم کلیسا را از تمام كارهایی كه او کرده و تمام اتهامات بی‌اساس و نادرستی که به ما زده است، مطلع خواهم ساخت. او به این كارها اکتفا نکرده بلکه ایمانداران را نیز به خانهٔ خود راه نمی‌دهد و مانع می‌شود كه دیگران نیز از آنها پذیرایی کنند و اگر بعضی‌ها چنین کنند، او آنان را از کلیسا بیرون می‌کند.

میدانید، اولین چیزی که به ذهنم میرسه بعد از خوندن این آیات، چیزیه که پطرس تو نامه اول‌اش فصل ۵ میگه که:

گله خدا را که در میان شماست بچرانید و نظارت آن را بکنید، نه به زور بلکه به رضامندی و نه بجهت سود قبیح بلکه به رغبت؛ و نه‌ چنانکه بر قسمت های خود خداوندی بکنید بلکه بجهت گله نمونه باشید.

پطرس پیشتر در این باره هشدار داده بود که این خواندگی، دعوت به خدمت هست نه دعوت به ریاست.

به نظر میاد دیوترفِس نمونه‌ای از کسیه که مرز بین «خدمت» و «سلطه» را گم کرده بود. او احتمالاً در کلیسا مسئولیتی داشت، شاید حتی در جایگاه رهبری، اما به جای اینکه اقتدار را به عنوان امانت و خدمت ببیند، آن را به وسیله‌ای واسه کنترل بقیه تبدیل کرد.

میدانید تو کلیسا، اقتداری که خداوند می‌ده همیشه برای خدمته، نه برای برتری. برای ساختنه ، نه برای کنترل. اما دیوترفِس دنبال چیزی بیشتر از آن چیزی بود که بهش داده شده بود و همین باعث شد که به جای خدمت کلیسا تو محبت، با سخت‌گیری و طرد کردن عمل کنه.

این فقط یک موضوع تاریخی نیست. این امروز هم ممکنه برای ما اتفاق بیفته اگر هشیار نباشیم تو خدمتی که بهمون سپرده شده یا حتی توی خانه و خانواده‌امون. هر جا که خدمت تبدیل به جایگاه بشه و فروتنی جای خودش را به کنترل بده، خطر دیوترفِس بودن وجود دارد.

این را به کسائی میگم که ممکنه تو خدمت باشند.

وقتی که این بخش را می‌خوانیم، با وجود این اتفاق بدی که افتاده، اما برای من این تا حدی تسلی بخشه چرا که حتی پشت کسی مثل یوحنا که شاگرد محبوب مسیح بوده، بدگویی میشد و نوشته یا شخصیت اون توسط کلیسا یا خادمینی رد میشد.

ممکنه بعضی از ما چنین تجربه‌ای داشته باشیم که تو خدمت، سوتفاهم یا مخالفتی پیش بیاد که با وجود اینکه حقیقت را گفتیم یا برای حقیقت ایستادیم، نه از طرف دنیا بلکه از طرف برادران یا خواهرانمون طرد شدیم. میخوام اینو بهتون بگم که قوی باشید، نترسید و به خداوند اعتمادتون را حفظ کنید چون ممکنه این رو خداوند به شما نشان داده باشه که دیگران نتونسته باشن ببینن.

خیلی مهمه که این حقیقت، صادقانه در فروتنی و محبت گفته بشه اما فراموش نکنید که حتی پشت یوحنا هم حرف‌ها و تهمت‌ها زده میشد و اون رد شده بود.

میخوام تشویقتون کنم که برای عدالت و حقیقت بایستید حتی اگر بهاش طرد شدن باشه چون روزی همه ما قراره جلوی تخت داوری مسیح بایستیم و اون خود حقیقت هست.

معیار درستی ما، تایید کلیسا یا شخص خاصی نیست، بلکه وفاداری ما به خود حقیقت است.

برکت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

#دیوترفس

خدمت ما یا شغل ما؟ مسئله این است

فکر میکنم یکی از چالش‌ها و نگرانی‌هایی که افرادی که تو کلیسا یا تو سازمان‌های مسیحی خدمت میکنن و حمایت مالی میشن، اینه که این خدمت، رفته رفته براشون تبدیل به شغلشون بشه یعنی به جای اینکه، اونو تو درجه اول خدمت به خداوند ببینن، براشون تبدیل شه به جایی که منبع درآمدشون شده.

این چالشی بوده که تو طول تاریخ کلیسا تا امروز هم افراد زیادی رو به چالش کشونده و حتی باعث شده افرادی با انگیزه‌های بد یا منفعت شخصی وارد این خدمت بشن، چیزی که کلیسا و رسولان بارها نسبت بهش هشدار دادن.

اما حمایت مالی خادمین، چیزیه که تو کتاب مقدس کاملا مشروع بوده و بخشی از همکاری برای خدمت به خداوند بوده و هست، حتی مسیح هم خودش مستقیما میگه که کارگر مستحق دریافت مزده.

اما همه حاضر نبودن که از این حق خودشان استفاده کنن مثلاً پولس تو بعضی شرایط، از این حق خودش میگذشت تا چیزی مانع نشه که افراد انجیل رو بخوان رد کنن یا اونو متهم به سواستفاده یا انگیزه مالی کنن.

پس این چالش تو کلیسای اولیه هم وجود داشت از یک طرف ورود افراد سودجو و از طرف دیگه، ضرورتی که وجود داشت برای حمایت از خادمین.

این خدمتیه که باید با افراد با انگیزه درست برای مسیح انجامش بدن و در عین حال کلیسا هم مسئولیت داره که خادمین رو حمایت کنه.

این چیزیه که ما تو نامه سوم یوحنا امروز می‌خوایم بهش نگاه کنیم. بیاید آیات ۵ تا ۸ رو بخونیم و بعد با هم ادامه میدیم که چطور میشه به این قضایا نگاه کرد و چه واکنشی میتونیم ما از خودمون نشان بدیم.

ای عزیز، از تمام كارهایی كه برای این ایمانداران انجام می‌دهی، هرچند آنها را نمی‌شناسی، معلوم می‌شود که با وفاداری کار می‌کنی. آنها برای كلیسای اینجا از مهربانی تو تعریف کرده‌اند. اگر به طور خداپسندانه به آنها کمک کنی تا سفر خود را ادامه دهند، کاری نیکو کرده‌ای. زیرا آنها این سفر را به عنوان خدمتی به مسیح شروع کرده‌اند و از غیر مسیحیان کمک قبول نمی‌کنند. پس ما مسیحیان موظّفیم، با پذیرایی از چنین اشخاص در انتشار حقیقت همکاری کنیم.

یوحنا میگه این خادمان، از غیرمسیحیان کمک قبول نمی‌کردند. چرا؟ آیا شایستگی‌اشون را نداشتن؟

نه، بلکه چون می‌خواستند استقلال پیام انجیل و خدمتشان حفظ بشه.

یوحنا به غایوس میگه که حمایت‌های اون شریک شدن تو خدمت‌ آنهاست. وقتی تو از این خادمان حمایت می‌کنی، در واقع تو هم داری با آن‌ها تو انتشار انجیل شریک میشی.

این خیلی مهمه چون همه این شرایط را ندارن که بتونن برای خدمت یا بشارت و تعلیم برن اما هر کسی که از دارائیش اونا را حمایت میکنن، تو خدمت اونها شریک هستش.

خیلی وقت‌ها، ما نمی‌دانیم که دقیقا برای چه خدمتی خوانده شدیم یا اینکه چطور میتوانیم کلیسا و انجیل را خدمت کنیم، این خدمتی هستش که همه ایمانداران براش خوانده شدن نه فقط عده‌ خاصی، همه حتی کسایی که تو همین خدمت هستن، برای حمایت از سایر خادمین خوانده شدن تا آنها را حمایت کنن.

یوحنا غایوس را بخاطر این خدمت و میهمان ‌نوازی‌اش تشویق میکنه و این چیزیه که ما هم میتونیم به خودمون بگیریمش اگه چنین خدمتی انجام دادیم یا میدیم. ما نباید از حمایت مالی خادمین بترسیم بلکه باید هشیار باشیم نسبت به انگیزه‌هایی که افراد برای خدمت دارن.

راه‌حل این نیست که بگیم هر کی میخواد خداوند را خدمت کنه باید رایگان اینکار رو انجام بده و خادمین را به فقر بکشونیم بلکه اینکه هم خادمین و هم کلیسا باید نسبت به این هشیار باشن که دارن برای پادشاهی خداوند کار میکنن یا منفعت خودشان و این چیزیه که خود افراد باید بهش برسن.

این همون چالش اولیه‌‌امون هستش نه فقط برای خادمین بلکه برای خودمون که چطور می‌تونیم مطمئن بشیم که خدمت یا فعالیتی که داریم، تبدیل به شغلمون یا برای منفعت شخصی‌مون نشده؟ مشکل پول نیست؛ مشکل جاییه که قلب ما ممکنه از خدمت به خدا جدا بشه.

پولس بهمون یک راهکار عالی نشان میده: “تمایل به گذشتن“

اون گاهی حمایت مالی‌اش رو می‌پذیرفت و گاهی آگاهانه ازش می‌گذشت. این نشون می‌ده که خادم، کسیه که “وابسته به پول” نیست، بلکه “متعهد به خداوند و خواندگی‌اش” هست. اگر خدمت من یا شما، روزی به خاطر قطع شدن حمایت‌ مالی متوقف بشه یا با از دست دادن مثلاً جایگاه یا موقعیت، دست از خدمت بکشیم، شاید باید یه نگاه به وضعیت روحانی و قلبمون بندازیم که انگیزه‌امون برای خدمت چیه. اگر بدون حمایت یا از دست دادن چیزی باز هم حاضر میشیم خداوند رو خدمت کنیم و این آتش را تو دلمون داریم، اون ‌وقت میتونیم خیالمون راحت باشه که قلبمون جای درستی قرار داره.

در آخر می‌خوام تشویقتون کنم که از غایوس یاد بگیریم. اون احتمالاً تو تاریخ کلیسا شخص مشهوری نبوده یا نیست، نه رسول بود و نه کشیش نه چیزی کسی ازش میدانه اما اون کسی بود که با دست‌ باز، خادمان را میزبانی کرد. خداوند هم دنبال همین “غایوس‌ها گمنام” هستش. کسانی که با وفاداری، بی‌ سروصدا و هیاهو، خدمت میکنن بدون اینکه دنبال دیده شدن باشن.

دعا کنیم که خدا بهمون این حکمت را بده که بتونیم افرادی که خداوند بهمون نشان میده رو حمایت کنیم و تو خدمتشان شریک بشین.

همینطور میخوام از شما تشکر کنم که اگر این پادکست‌ها را حمایت مالی کردید یا اون رو به دیگران که حس کردید نیاز دارن، فرستادید.

برکت خداوند با شما باشد.

آمین

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

تعادل خطرناک در زندگی

تا حالا شده حس کنی توی زندگی یا توی کار خیلی خوب داری پیشرفت میکنی و آینده خوبی در انتظارته اما تو زندگی روحانی‌ یا قلبت، انگار خبری نیست یا یک جای کار می‌لنگه؟ این چیزیه که امروز میخوایم بهش نگاه کنیم درباره چیزی که حتی داشتن تعادلش خطرناک هست.

اگه بخوام منظورم را بهتون خوب بگم، این سوال میتونه کمکتون کنه:

اگه قرار بود میزان موفقیت‌های دنیوی ما، دقیقاً به اندازه «رشد روحانی» و «رابطه‌مون با خدا» باشه، الان کجای زندگی بودیم؟ اوضاع‌مون خوب بود یا…؟

این ایده وقتی به سرم اومد که به آیه ۲ نامه سوم یوحنا رسیدم، آیه‌ای که محبوب واعظین انجیل ثروت و کامیابی هستش و ازش خیلی استفاده میکنن تا دیدگاه خودشون را ترویج کنن.

بیاید آیات امروز از ۱ تا ۴ رو بخوانم و بعد بیشتر بهش فکر کنیم.

از طرف شیخ کلیسا به «غایوس» عزیز که واقعاً دوستش دارم. ای عزیز، دعا می‌کنم که از هر جهت کامیاب باشی و همان‌طور که از سلامتی روح برخورداری، جان تو نیز سلامت باشد. وقتی بعضی از برادران به اینجا آمدند و به من خبر دادند که تو چقدر به حقیقت الهی وفادار هستی و بر‌ طبق حقیقت زندگی می‌کنی، بسیار شادمان شدم. هیچ‌چیز مرا بیش از این امر خوشحال نمی‌سازد که بشنوم فرزندان من بر‌ طبق حقیقت رفتار می‌کنند.

میدانید وقتی این آیات را می‌خونیم، با این مشکل تو دیدگاه کامیابی روبرو میشیم که آنها، آین آیه را یجورایی برعکس میخوانن. در واقع یوحنا دعا میکنه همونطوری که جان غایوس کامیاب شده، غایوس تو سایر چیزها هم کامیاب باشه.

اگر بخوایم ترکیب سایر چیزها را با جان، عوض کنیم، با یک مشکل بزرگ روبرو میشیم چون اولویت، جان، زندگی ابدی و رابطه با مسیح هستش بعد سایر چیزها یا برکات و اگه برکات تو زندگی زیاد باشه اما رشد روحانی نداشته باشیم، وضعیت خطرناک میشه.

در واقع، برکت تو کتاب مقدس هدف نیست بلکه نتیجه است.

فکر کنید که کشتی که بادبان‌های بزرگی داره تا بخواد با قدرت باد، به جلو بره اما، وزن کشتی یا بخشی که تعادل کشتی را نگه میداره، کوچک یا ضعیف باشه. چه اتفاقی می‌افته؟

با اولین باد شدید کشتی واژگون میشه و همه چیز از بین میره.

زندگی ما هم همینه. اون بادبانها، موفقیت‌های بیرونی ماست که به دست آوردیم مثل شغل، پول، شهرت یا موقعیت‌هامون و اون وزنه‌ای که این تعادل را نگه میداره، وضعیت روحانی و رابطه ما با خداست.

معمولا ما سعی میکنیم وقت و انرژی‌مون رو بزاریم که بادبان‌ها رو بزرگتر کنیم، اما یادمون میره که باید وزنه تعادل را هم سنگین کنیم و نتیجه این ممکنه بشه که زندگی داشته باشیم که هر لحظه ممکنه از دست بره.

خدا با موفقیت ما مشکلی نداره، اتفاقاً دوست داره که تو کار و سلامت جسمی هم وضعیت خوبی داشته باشیم اما خطر از جایی شروع می‌شه که موفقیت بیرونی، از رشد روحانی و درونی‌امون جلو بزنه.

اگه شب و روز برای چیزی تلاش کنیم که یواش یواش روحمون را ضعیف کنه، در واقع داریم برای چیزی بدو بدو میکنیم که برامون یک مصیبت هستش تا یک برکت.

حمل کردن یک ظرف پر، بدون اینکه چیزی ازش ریخته نشه، کار سختیه. هرچه خدا مسئولیت، ثروت یا موفقیت بیشتری بهمون بده، وفادار موندن و فروتن موندن هم سخت‌تر می‌شود.

واسه خیلی از مسیحیان، بدترین اتفاق ممکن همان چیزی باشه که شب و روز براش دارن تلاش می‌کنن: رسیدن به امنیت مالی یا کامیابی و رفاه.

بهترین حالت این است که جان ما از وضعیت زندگی و شرایط دنیوی‌امون کامیاب‌تر باشد.

یوحنا هر دو اینها را کنار هم قرار میده، خداوند میدانه که ما به هر دو نیاز داریم بخاطر همینه یوحنا به ما یادآوری می‌کنه که کامیابی بیرونی، هدیه‌ای از طرف خداست که باید در جای درستی قرار بگیره، همون‌طوری که مسیح میگه: اول پادشاهی و عدالت خدا را بطلبید؛ چون اگر اون اولویت مون باشه، بقیه چیزها هم در مسیر درستشون قرار می‌گیرن .مشکل پول، موفقیت یا سلامتی نیست، مشکل زمانی شروع می‌شود که اینها اولویت‌های ما بشن.

وقتی خداوند تو زندگیمون جای اصلی خودش را داشته باشه، طبیعتا بقیه چیزها هم سر جای خودشان قرار میگیرن و موفقیت‌های ما، استعدادها یا ثروت‌ ما، ابزاری میشن که ما بهشون مسلط می‌شیم نه اینکه آنها بر ما مسلط بشن.

تشویقتون میخوام کنم که به این موضوع فکر کنید و ببینید وضعیت روحانی‌اتون چطور پیش میره؟ آیا روح خدا شما را به چیزی مایل میکنه که تغییرش بدین؟

لازم نیست درویش مسلکانه یا ریاکارانه، همه‌چیز رو رها کنیم، بلکه از خداوند بخوایم که بهمون کمک کن که اگه قراره جایی رشد کنم، اول توی قلبمون رشد کنم.

متشکرم از شما.

مثل یوحنا دعا میکنم که شما هم در همه چیز کامیاب باشید همانطوری که جان شما کامیاب است.

آمین

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

خطری که از درون کلیسا می‌آید

یکی از کوتاه‌ترین نوشته‌های عهدجدید نامه سوم یوحنا هستش است، اما زیر این ظاهر کوتاهش، یک واقعیت خاص و جدی پنهان شده. تو همین چند آیه، تصویری خیلی واقعی از کلیسای اولیه رو بهمون میده؛ نه یک کلیسای ایده‌آل و بی‌نقص، بلکه کلیسایی که درگیر رابطه‌ها، تنش‌ها، منیت‌ و اقتدارطلبی‌های آدم‌هاست.

این نامه مستقیماً به شخصی به اسم غایوس نوشته شده، اما راستش را بخواهید ما دقیقاً نمی‌دانیم این کدام غایوس است، چون چند غایوس تو عهد جدید داریم و حتی ممکن است این هیچ ‌کدام این اشخاص نباشه.

این نامه نشان میده که ایمان مسیحی، چیزی نیست که فقط در تئوری، آموزه‌ها یا ساختارهای کلی خلاصه بشه، بلکه ایمان واقعی خودش را در روابط اجتماعی و تصمیم‌گیری‌های روزمره‌مون نشان می‌دهد. یوحنا تو این چند خط بهمون یادآوری می‌کند که عیار واقعی ایمان، نه تو شعارها یا کارهای بزرگه، بلکه تو جزئی‌ترین رفتارهای ما با خادمین، غریبه‌ها نشان داده میشه.

تو این نامه سه شخصیت روبرو می‌بینیم:

اولین شخص، خود غایوس است که یوحنا این نامه را واسه اون می‌نویسد و اون رو کسی میگه که «در راستی قدم برمی‌دارد».

اون چکار میکرد؟ درهای خانه‌اش را به روی مبشران و خادمانی که حتی از قبل نمی‌شناخت، باز می‌کرد و نیازهای آن‌ها را برای ادامه سفرشان تأمین می‌کرد. با اینکه ممکن بود از طرف شخص یا گروهی در کلیسا به خاطر این کار طرد بشه یا جفا ببینه، اما وفادارانه تو این خدمت ایستاد. یوحنا میگه تو با این خدمت، شریک کار حقیقت شدی.» غایوس یادمون میده که محبت مسیحی فقط یک حس نیست، بلکه خدمتی هست حتی مثل باز کردن در خانه روی افراد. یوحنا اون را تشویق می‌کند که همین راه را در نیکی کردن ادامه بده.

دومین شخص، دیمیتریوس است. اون به عنوان شخصی قابل اعتماد معرفی می‌شود. در آن دوران، کلیساها برای پذیرفتن غریبه‌ها به معرفی‌نامه نیاز داشتند، به خصوص تو جایی که بذر بی‌اعتمادی وجود داشت. دیمیتریوس احتمالاً همان کسی است که این نامه را از طرف یوحنا برای غایوس آورده و یوحنا به او یک «تأییدیه» قوی می‌دهد تا غایوس با خیال راحت او را بپذیرد.

و اما شخصیت سوم؛ دیوتْرِفیس، بانی اصلی تنش‌ها. او نمونه‌ای از رهبری خود محور و سلطه‌طلب که کسی جز خودش را قبول ندارد. جالبه بدانید مشکل دیوترفیس اصلاً الهیاتی یا عقیدتی نبود بلکه مشکل او دقیقاً «عشق به قدرت» و منیت بود. یوحنا واضحاً درباره‌اش می‌گه: “اون دوست دارد برتری و سروری داشته باشه”. اون واسه حفظ کنترلش، چهار کار خطرناک کرده بود: اقتدار یوحنا را علناً رد می‌کرد، پشت سر خادمان تهمت می‌زد و شایعه‌سازی می‌کرد، مبشران را به کلیسا راه نمی‌داد و اینطوری، یک دیکتاتوری راه انداخته بود؛ یعنی هر کسی مثل غایوس که می‌خواست معلمان یا مبشران را بپذیرد، از کلیسا اخراج می‌کرد!

تو اواخر قرن اول میلادی، کلیسا با یک «بحران درهای باز» روبرو بود. یوحنا می‌دانست که هشدارش تو نامه دوم (درباره راه ندادن معلمان دروغین به خانه)، ممکنه باعث شود کلیساها از آن طرف بام بیفتند و درهایشان را به روی مبشران واقعی و وفادار هم ببندند. بنابراین نامه سوم را می‌نویسد تا تعادل را حفظ کند. این نامه برخلاف نامه دوم، اتفاقاً تأکید می‌کند که وقتی افرادی با تعلیم صحیح و تأییدشده می‌آیند، باید درب‌ها به رویشان باز شود تا کلام و تعلیم خداوند را جاری کنند.

در آن زمان کلیسا داشت از حالت کلیساهای خانگی پراکنده به سمت یک ساختار منسجم‌ حرکت می‌کرد. دیوترفیس می‌خواست مرزها را ببندد و کنترل همه‌چیز دست خودش باشد، اما یوحنا معتقد بود کلیسا یک خانواده جهانی است و بستن درها به روی خادمان واقعی، یعنی خفه کردن جریان انجیل.

تضاد اصلی تو این نامه، رویارویی «عشق به قدرت» در دیوترفیس و «قدرت محبت» در غایوس است. یوحنا نشان می‌دهد که بزرگترین خطر برای کلیسا همیشه بدعت‌گذارانِ بیرون از کلیسا نیستند، گاهی خطرناک‌ترین آفت، منیت، غرور و دیکتاتوری رهبرانی هست که در رحمت خدا را به روی بقیه می‌بندند. جایی که حقیقت انجیل نه فقط تو باور اشخاص، بلکه تو رفتار و قدرت‌طلبی افراده که آزمایش میشه.

و اگه بخوایم این نامه را شخصی برداشت کنیم شاید سوال خوبی باشه که از خودمون بپرسیم که: آیا کلیسا و جمع‌های ایمانی ما، فضایی است که تو آن «حقیقت» و «محبت» دست تو دست هم حرکت می‌کنند، یا تبدیل به جا و میدانی شده برای قدرت‌طلبی، منیت و نفوذ شخصی افراد؟

دقیقاً به همین خاطر است که نامه سوم یوحنا، با وجود کوتاه بودنش، هیچ‌وقت در گذشته تو تاریخ دفن نشد. این نامه فقط یک اتفاق تاریخی تو کلیسای اولیه نیست، بلکه آینه‌ هست جلوی تک‌تک ما امروز.

شما را دعوت میکنم که ما رو تو بررسی این نامه همراهی کنید. ترجمه‌ای که ازش استفاده می‌کنیم، ترجمه مژده برای عصر جدید هستش.

از هفته آینده بخش نخست آیات را با هم مطالعه می‌کنیم.

برکت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

همیشه شنیده‌ایم که قلب ایمان مسیحی، محبت است به خداوند و همینطور به انسان‌های دیگه؛ تا جایی که اگر کسی به یک طرف صورتت سیلی زد، طرف دیگر را هم برگردانی. اما جالب است وقتی به نامه دوم یوحنا می‌رسیم، با تصویر دیگری روبرو می‌شویم. یوحنا که به «رسول محبت» معروفه، تو این نامه خیلی محکم و جدی می‌نویسه که همه افرادی که به اسم مسیحی یا معلم می‌]وان وارد کلیسا شن، نه تنها نباید آن‌ها را بپذیرید، بلکه حتی نباید به خانه‌ یا کلیساهای خودتون راهشان بدید و یا بهشون خوشامد بگید!

موضوع این نیست که با هر کسی که اختلاف نظر یا زاویه دید متفاوتی داریم قطع ارتباط کنیم چون تو دنیای مسیحیت، کلیساها و تفکرات زیادی هستند که با وجود تفاوت‌ها، کنار هم خدمت می‌کنند، در واقع مرز قاطعیت یوحنا در اینجا، سلیقه ما نیست، بلکه موضوع، انکار تجسد و هدف گرفتن هویت خود مسیحه.

ما دفعه قبل درباره این شنیدیم که رد کردن و نپذیرفتن چنین افرادی، اتفاقا عین محبت است، محبتی هم به کلیسایی که عضوش هستیم و هم محبت به خود آن شخص ، چون این ایستادگی شاید باعث بیداری و توبه‌اش شود.

پس بیاید به آیات امروز از ۷ تا ۱۳ نگاه کنیم و بعد با بعضی از این دیدگا‌ه‌ها آشنا شیم.

فریبكاران بسیاری به سرتاسر جهان رفته‌اند، یعنی اشخاصی كه قبول نمی‌کنند، عیسی مسیح در جسم ظاهر شد. اینها فریبکار هستند! اینها «دشمن مسیح» هستند! مواظب باشید مبادا تمام كارهایی را كه ما برای شما کرده‌ایم، باطل سازید. برعکس، ما می‌خواهیم كه شما پاداش خود را کاملاً دریافت کنید. هر که تعالیمش مطابق تعالیم مسیح نیست بلکه چیزهای دیگری را تعلیم می‌دهد، خدا با او نیست. امّا کسانی که به تعلیم مسیح وفادار هستند، هم خدای پدر را دارند و هم پسر را. اگر کسی نزد شما بیاید و این تعلیم درست را نیاورد، او را در خانهٔ خود نپذیرید و حتّی به او خوش‌آمد هم نگویید، زیرا هرکه به او خوش‌آمد گوید در کارهای شریرانهٔ او همدست شناخته می‌شود. اگر چه مطالب بسیاری هست كه باید به شما بنویسم، امّا فکر میکنم بهتر است آنها را با قلم و مرکب روی کاغذ نیاورم و به جای آن، امیدوارم شما را شخصاً ببینم و روبه‌رو با شما صحبت کنم تا همهٔ ما کاملاً شاد شویم. فرزندان خواهر برگزیدهٔ تو سلام می‌رسانند.

برای اینکه بفهمیم فریبکاران امروز چه شکلی هستن، اول باید ببینیم در زمان یوحنا چه کار میکردن. تو قرن اول، گروهی بودند که می‌گفتند: “عیسی یک روح پاک بود و اصلاً جسم انسانی نداشت چون ماده و جسم کثیف هست.” یوحنا میگه: این‌ها فریبکارند! چرا؟ چون اگر عیسی واقعاً انسان نشده باشد، پس روی صلیب درد نکشیده، پس خونش نریخته، پس قیام نکرده و در نتیجه، گناهان ما هم بخشیده نشده است! یعنی با یک ادعای ظاهراً فیلسوفانه، کل ستون ایمان مسیحی فرو میریزه.

امروز  این افراد کمتر با لباس مذهبی ظاهر میشن. آن‌ها اتفاقاً خیلی خوش‌تیپ، با انگیزه و مثبت هستن! تو کتاب‌ها، پادکست‌های انگیزشی یا بعض از تعالیم “حس خوب” (مثل نیو-ایج)، عیسی را تحسین می‌کنند، اما نه طوری که کتاب مقدس میگه.

میگن: “عیسی یک معلم بزرگ اخلاق بود، یک معلم صلح بود، او یک فرکانس انرژی مثبت بود که شما هم می‌تونید شبیهش بشید! “

به ظاهر قشنگه اما این دقیقاً همان چیزیه که یوحنا داره فریبکار می‌خونشون!

آن‌ها با این حرف، الوهیت و نجات‌دهنده بودن عیسی را حذف می‌کنند. اون را به یک انسان خوب تقلیلش دادن. این اولین دیدگاهی است که باید به آن توجه کنیم: فریب مدرن، عیسی را انکار نمی‌کند، بلکه او را تحریف می‌کند.

حالا بیایید به این بخش نگاه کنیم. یوحنا میگه: “او را در خانه اتون نپذیرید و حتّی بهش خوش‌آمد هم نگویید.” تو دنیای باستان، خانه‌ها، محل شکل‌گیری کلیساها بود و ورود یک معلم به خانه، به معنای تأیید تعلیم او و دادن تریبون بهش بود.

امروز هم خانه جایی که با خانواده‌امون هستیم یا محل کارمون، اصلی‌ترین و بااهمیت‌ترین فضاهای زندگی ما هستند، جاهایی که برای آرامش و رشد خودمان و فرزندانمان ساخته‌ایم. اما وقتی واقع‌بین باشیم، می‌بینیم که درهای خانه یا محل کارمون، تنها راه ورود افکار یا تاثیرپذیری‌های ما نیستن. یه در ورودی دیگه هم داریم که دقیقاً وسط زندگی‌مون باز میشه، موبایل یا کامپیوتر و تلوزیون ما.

شاید اینا واسه ما یک ابزار باشد، اما برای نوجوانان و نسل جدید، موبایل گاهی به اندازه خود خانه فیزیکی اهمیت داره و دنیاشون رو شکل میده.

وقتی ما یا فرزندانمان در خلوت خانه، آگاهانه اینفلوئنسر یا کانالی را دنبال می‌کنیم که کارش گاها تمسخر هویت مسیح یا رواج تعالیمی بر خلاف مسیح هست، در واقع بدون اینکه متوجه شویم، همان کاری را داریم میکنیم که یوحنا درباره‌اش هشدار میده. ما اینطوری یک معلم دروغین و فریبکار را همیشه با خودمون داریم که به همه جای زندگیمون واردش کردیم و بهش تریبون داده‌ایم تا هر روز بذر شک بپاشد.

یوحنا میگه: “هر که به او خوش‌آمد گوید، در کارهای شریرانهٔ او همدست شناخته می‌شود.”

میدانید تو الگوریتم‌های فضای مجازی، لایک کردن، کامنت گذاشتن و اشتراک‌گذاری (شیر کردن)، دقیقاً به معنای بالا آوردن و دست‌به‌دست کردن آن مطلب است. وقتی ما مطلبی را که هویت خداوندمون را نشانه گرفته لایک می‌کنیم یا اون شخص را دنبال می‌کنیم، الگوریتم اون به افراد بیشتری نشان می‌ده، یعنی عملاً داریم به تکثیر آن تعلیم کمک می‌کنیم و طبق تعریف یوحنا، با آن همدست می‌شویم.

شاید سوال پیش بیاد که اینکه محبت نیست، اینجاست که باید دیدگاه الهیاتی یوحنا را درست درک کنیم. عیسی با گناهکاران، باج‌گیران و سامریان می‌نشست و غذا می‌خورد، ما خوانده شده‌ایم تا به همه انسان‌ها، با هر عقیده‌ای، محبت کنیم و با آن‌ها در صلح باشیم.

اما یک تفاوت بزرگ وجود دارد بین “محبت کردن شخص” با “پذیرفتن یک تعلیم غلط به عنوان برادر ایمانی“. یوحنا درباره مردم عادی دنیا حرف نمی‌زند، او درباره “افرادی” حرف میزنه که اصرار دارند تفکر ضد مسیح‌اشون را وارد کلیسا و ایمان مسیحی کنند. مرز محبت در اینجاست. محبتی که روی حقیقت چشم ببندد، محبت نیست، بلکه ساده‌لوحی و خیانت به ایمان است. ما به آدم‌ها محبت می‌کنیم ولی به تعلیمی که حتی زیرکارنه عیسی را نشانه گرفته‌اند، صراحتا نه میگیم.!

یوحنا در پایان، اینو میگه که ترجیح می‌دهد با قلم و مرکب نه بلکه رو در رو صحبت کنه تا شادی ما کامل شود. چرا؟ چون حقیقت وقتی در روابط واقعی و زنده انجام بشه، محافظت و شادی و برکت میاره!

ما هم باید سعی کنیم دنبال چنین شادی باشیم که در حقیقت انجام بشه. چیزهایی که میخوان این شادی را بدزدن یا آلوده‌اش کنن، بیاید از زندگیمون دور کنیم تا در روزی که با شاه شاهان ملاقات میکنیم، از این برکت و شادی لبریز بشیم و از ایمانی که خداوند بهمون بخشیده، محافظت کنیم تا اون را رو در رو ملاقات کنیم.

هفته آینده با نامه سوم یوحنا بر میگردیم.

خوشحال میشیم که شما را همراه خودمان داشته باشیم.

برکت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

محبت واقعی، همیشه سازشکار نیست.

همیشه من اخبار مسیحیان در جفا را دنبال میکنم و چند وقته پیش بود که عکسی را دیدم که خیلی سریع شناختمش. اون از اعضا کلیسای بود که مدتی خدمتشان می‌کردم اما بخاطر دستگیر شدنم، ارتباطم باهاشون قطع شده بود و سالها بود ازشون خبری نداشتم.

این خبر و دستگیری اون اصلا خبر خوبی نبود چون میدانستم که چه اتفاقاتی افتاده و چطور زیر فشار و بازجویی‌ها قرار گرفته اما یک چیزی من رو خیلی خوشحال کرد. اینکه گروهی که باهاشون بودم، از توشون خادمینی در آمده بود که داشتن خدمت میکردن و حتی بخاطر خدمتشان متحمل جفا و زندان شده بودند.

وقتی به بخش آیات امروز رسیدم، یاد همین موضوع افتادم که یوحنا، وقتی داشت این نامه‌اش را می‌نوشت این را اشاره میکنه که ایستادن مسیحیان تو ایمان حقیقی، چه شادی و برکتی را میتونه برای کلیسا یا خادمین داشته باشه.

میدانید بنظرم خیلی وقت‌ها ما نمی‌تونیم ثمر خدمت یا کاری که میکنیم را ببینیم یا شاید مدت‌ها یا سال‌ها بعد گوشه‌ای از نتیجه‌اش را ببینیم اما انگار خداوند گاهی اجازه میده که، پرده‌ها کمی کنار برن و بتونیم ذره‌ای از جلال‌اش و رشد ملکوت و پادشاهی اون را روی زمین ببینیم و این یک تسلی، برکت و خوشی بزرگ هست واسه خادمین و کلیسا.

بیاید به این آیات از نامه دوم یوحنا از ۴ تا ۶ را نگاه کنیم:

وقتی شنیدم كه بعضی از فرزندان تو همان‌طور كه پدر ما فرمان داده است بر طبق حقیقت زندگی می‌کنند، خیلی خوشحال شدم. و اکنون ای بانو، خواهشی از تو دارم و آن این است كه به یکدیگر محبّت کنیم. من فرمان تازه‌ای به تو نمی‌دهم، بلکه همان فرمانی است كه از اول شنیدیم. منظور من از محبّت این است كه مطابق احکام خدا زندگی کنیم. آری، آن فرمان كه شما از اول شنیدید این است كه باید در محبّت زندگی کنید.

می‌دانید چیز جالبی که تو این نامه هست اینه که یوحنا در مورد خطرناک‌ترین تهدید، یعنی تعالیم غلط و معلمین دروغین صحبت میکنه، اما لابلای نوشته اون هیچ اثری از خشم، کینه یا نفرت نیست.

وقتی میگه این افراد را در خانه‌هایتان نپذیرید، این نپذیرفتن، از سر دشمنی نیست، بلکه دقیقاً از سر محبته. تو کتاب مقدس، پذیرش تعلیم غلط، محبت نیست، بلکه بی‌تفاوتی و سازشکاریه.

نپذیرفتن کسی که تعلیم غلطی داره، در واقع یک محبت دوجانبه است:

اول، محبت به خود آن شخصه.

گاهی همین رفتار ما، بزرگترین تلنگری است که می‌تواند اون را به خودش بیاورد و به توبه بکشونه. ما کسی را دشمن خودمان نمی‌دانیم بلکه تعلیم اشتباه اون را دشمن می بینیم. محبت واقعی یعنی آنقدر برای یک نفر ارزش قائل باشی که نخواهی در گمراهی بمونه همان‌طوری که یعقوب می‌گه: برگرداندن کسی که از حقیقت منحرف شده، یعنی رهانیدن یک جان از مرگ.

و دوم، اینکه این محبت به کلیساست.

یک شبان یا یک خادم، با نپذیرفتن تعلیم غلط، در واقع دارد از عروس مسیح محافظت می‌کند.

همانطوری که یک همسر یا یک خادم نمیتونه اجازه بده که به خانواده‌اش کسی آسیب برسانه، همینطور محافظت از کلیسا هم یک وظیفه این خادم هست. درسته که خداونده که از کلیسا محافظت میکنه اما کلام خدا هم گفته که شبانان باید پاسبانی گله خداوند را کنن. این بخشی از خدمت یک شبان است که از گله در برابر گرگ‌ یا خطرات محافظت کنه. اینکه اجازه داده بشه که گله خدا آسیب ببینه نه تنها محبت نیست بلکه بی محبتی هستش.

مسیح هم وقتی روی زمین بود، جلوی تعالیم غلط فریسی‌ها یا صدوقی‌ها ایستاد وقتی بجای اطاعت از کلام خدا، مردم را به اطاعت از سنت‌ها ترغیب میکردن یا تفسیر غلطی از کلام به مردم میدادن. عیسی به ضد تعالیم این اشخاص بود نه خود اون افراد همانطوری که می‌خونیم که حتی وقتی تعلیمی درست داده میشد، عیسی آنها را تشویق و محبت میکرد.

مکاشفه میگه: من هر که را محبت نمایم، توبیخ و تأدیب می‌کنم. توبیخ مسیح، ریشه تو محبت اون دارد؛ محبتی که هم به فکر اصلاح شخصه و هم به فکر سلامت کل بدن.

پس وقتی عیسی میگه دشمنان خود را محبت کنیم، این محبت فقط یک لبخند ساده نیست. محبت ایستادن جلوی تعلیمی هستش که بر خلاف حقیقت خداوند و کلام اونه و شاید همین برخورد، باعث توبه و برگشت شخص بشه و در عین حال، ایمان کلیسا در سلامت باقی بماند.

یوحنا کلیسا را به زندگی در محبت دعوت می‌کند، چون می‌دانه که محبت بدون حقیقت، “سازشکاریه” است و حقیقت بدون محبت، “سنگدلی“. اون می‌خواهد ما تو محبتی زندگی کنیم که آنقدر شجاع هست که برای نجات جان افراد، بها بپردازه.

و شاید امروز، بیشتر از هر وقت دیگری، کلیسا به چنین محبتی نیاز دارد، محبتی که فقط احساسی و بی‌مرز نیست، بلکه آنقدر خدا را دوست دارد که برای حقیقتمی‌ایسته و آنقدر انسان‌ها را دوست داره که نمیخواد تو گمراهی باقی بمانن.

گاهی ایستادن واسه حقیقت، هزینه داره.

گاهی ممکنه باعث سوءتفاهم بشه.

گاهی ممکنه باعث جدایی یا جفا بشه.

اما همان‌طور که یوحنا شادی خودش را در ایستادگی ایمانداران تو حقیقت می‌دید، امروز هم چه برکتی هست وقتی خادمین می‌بینند که کلیسا، نه فقط در محبت، بلکه در «محبت با حقیقت» رشد می‌کند.

دعا من اینه که خداوند به ما قلبی بدهد که نه سرد و سنگدل باشد، و نه سازشکار و بی‌تفاوت، بلکه قلبی شبیه قلب مسیح، پر از محبت و وفادار به حقیقت و این حکمی هستش که مسیح ازمون خواسته انجامش بدیم.

برکت خداوند با شما باشد.

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی