وقتی دل ما، سوال میپرسد!
بارها با افرادی روبرو شدم که وقتی از ایمان مسیحی میشنون یا دربارهٔ گناه باهاشون صحبت میشه، با اطمینان میگن: «من مگه چه گناهی کردم؟ نه دزدی کردم، نه کسی را کشتم نه مال کسی را خوردم…» این تفکر رایجی تو دنیاست که معمولاً از این میاد که افراد خودشان را با دیگران که ظاهرا وضعیت خوبی ندارن، مقایسه میکنن.
اما وقتی کمی دقیقتر نگاه کنیم، میبینیم که خیلی از همین افراد قلباً متوجهن که گناه کردهاند، فقط نمیدانند وضعیت روحانیشان چقدر بده. خیلی از کارهایی که ظاهراً کوچک به نظر میرسن مثلاً دروغ مصلحتی، نشاندهندهٔ گناهیه که ممکن است وجدانشان را سختتر یا حتی بیحس کرده باشه. کاری که ممکنه همه انجام میدهند و حس بدی نسبت بهش نداشته باشن، دلیلی برای درست بودن اون نیست.
تو عهد جدید بارها دربارهٔ وجدان صحبت میکنه:
این بهمون یاد میده که نداشتن عذاب وجدان، هیچ وقت نشانهٔ بیگناهی واقعی نیست، اما برای مسیحیان، داشتن وجدان پاک و بیلغزش اهمیت زیادی دارد، چون کیفیت رابطهٔ ما با خدا را نشان میده و وجدان هشداردهنده، وقتی درست عمل کنه، یک هشدار درونی برای اصلاح هستش.
یوحنا تو نامه اولش، فصل ۳ آیات ۱۸ تا ۲۴ درباره این وجدان میگه:
پس ما میدانیم كه تابعین حقیقت هستیم زیرا وجدان ما در پیشگاه خدا به ما اطمینان میدهد. و اگر هم وجدان ما، ما را محکوم سازد، خدا از وجدان ما بزرگتر است و از همهچیز آگاه میباشد. ای عزیزان، اگر وجدان ما، ما را محكوم نمیسازد، ما میتوانیم با اطمینان به حضور خدا بیاییم و او تمام خواهشهای ما را برآورده میکند زیرا ما بر طبق احکام او عمل میکنیم و آنچه را كه پسند اوست بجا میآوریم. و فرمان او این است كه ما باید به نام پسر او عیسی مسیح ایمان آوریم و یکدیگر را دوست بداریم چنانکه مسیح هم همین دستور را به ما داده است. هر که احکام او را رعایت میکند، در خدا زندگی میکند و خدا در او. او روحالقدس را به ما بخشیده است تا ما مطمئن باشیم كه او در ما زندگی میکند.
این آیاتی که خوندیم، نشان میده که برای ما داشتن یک وجدان پاک، چقدر اهمیت داره. مثلاً خوندیم که:
اما باز، موضوع اینه که قلب یک نفر، به تنهایی، معیار قابل اعتمادی برای حساسیت به گناه نیست چ.ن وجدان ما تو طول زندگی تغییر میکنه:
مثلاً وقتی بچه بودیم، ممکن بود عذاب وجدان شدیدی نسبت به یک کار یا گناه کوچک داشتیم اما وقتی جوان شدیم، همان کارها رو یا حتی بدتر از اون رو، بدون هیچ احساس گناهی انجام بدیم.
اما تو ایمان مسیحی، نگه داشتن رابطه با خدا، فقط با وجدان خوب نیست. کار اصلی را روحالقدس انجام میده. روحالقدس قلب و وجدان انسان را آمادهٔ پذیرش مسیح و توبه میکنه. بدون روح ممکن نیست که کسی بتونه به مسیح ایمان بیاره یا توبه کند، حتی وجدان هم نمیتونه مسیر درست را نشان بده، مثلاً ما تو رومیان فصل ۲ میخونیم کسائی که بشارت مسیح را نشنیدن، با وجدانی که خدا بهشان داده، داوری میشن اما دیدیم که وجدان معیار بی عیب و نقصی برای نشان دادن راه نیست، برای همینه که روح، کار مسیح را در ما ادامه میده و حتی این وجدان شکسته و ضعیف را ترمیم میکنه تا نسبت به چیزهای مختلف حساس باشیم.
حالا وقتی به این چیزها فکر میکنیم، آیا کاری هستش که دلمون ما رو نسبت بهش ملزم میکنه؟ آیا چیزی هستش که الان داره بهمونن هشدار میده که باید ترکش کنیم یا ازش توبه کنیم؟
همچین کاری، باعث میشه که اگه وجدان ما ضعیف یا حتی سخت شده باشه، یواش یواش دوباره به دل گوشتی و حساس تبدیل بشه که نسبت به خیلی چیزها بی حس و بی تفاوت نباشه، بلکه واکنش نشان بده چون هیچ چیزی ارزش اینو نداره که تو رابطه زیبا و بینظیری که با مسیح داریم، ضعیف بشیم که نتونیم از کمال این رابطه لذت ببریم.
شما را میخوام تشویق کنم که به این صدا حساس باشید، هر روز تو این رابطه رشد کنید، وجدان پاک و بی لغزش را حفظ کنید تا از عمق این رابطه لذت ببرید.
Website: https://kalameye-hayat.com
Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial
Instagram: https://www.instagram.com/kalameyehayat
Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos
