ชีวิตของคนเราต้องผ่านทั้งความลำบาก ความทุกข์ยาก และการสูญเสีย ดิฉัน

“อนุสรณ์” ชาวลาวผู้เคยอพยพลี้ภัยกว่า 30 ปี

หนีภัยมาที่ประเทศไทยในศูนย์อพยพ ต้องเผชิญความหิวโหย ความยากจน

และการขาดโอกาสทางการศึกษา

หลบเลี่ยงอันตรายเพื่อเอาชีวิตรอดหลังคอมมิวนิสต์เข้าปกครอง

ก่อนจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สหรัฐอเมริกา

การเริ่มต้นที่นั่นเป็นเรื่องยากที่สุดในชีวิต แต่ในที่สุดก็ผ่านมาได้

มีครอบครัว มีลูก เป็นกำลังใจสำคัญในวันที่ชีวิตเริ่มดีขึ้น

ทว่าหลังจากสูญเสียการมองเห็น ทุกสิ่งเหมือนดับลง ความสิ้นหวัง ความโกรธ

และโรคซึมเศร้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แปดปีที่ผ่านมาชีวิตเหมือนตกนรก

แต่ฉันค่อยๆ เรียนรู้และเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เรื่องราวนี้คือการเดินทางจากความทุกข์และความผิดพลาด

สู่การลุกขึ้นยืนและเริ่มต้นใหม่ด้วยกำลังใจจากครอบครัวและคนที่อยู่เคียงข้าง

ฉันอยากส่งต่อกำลังใจให้ทุกๆ คน รวมทั้งตัวฉันเอง

หวังว่าประสบการณ์ของฉันจะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครสักคนได้ก้าวต่อไป

ขอบคุณที่รับฟังและติดตามเรื่องราวชีวิตนี้ ขอให้ทุกคนโชคดี