Bu bölümde aşkı psikanalizin soğuk masasına yatırıyoruz. Lacan'ın "aşk, sende olmayanı, onu istemeyen birine vermektir" formülünden, sevdiğimiz kişide sevdiğimiz şeyin aslında onda olmadığını söyleyen objet petit a kavramına; Jung'un projeksiyon fikrinden — yani "değişmişsin" dediğimiz anda aslında filmin bitmiş olmasından — Žižek'in aşkı bir kötülük olarak, üstelik iltifat niyetine tanımlamasına kadar.
Sonra dışarı çıkıyoruz: Eva Illouz'la birlikte, reddedilmenin nasıl sosyal bir olay olmaktan çıkıp kişisel bir değerlendirmeye dönüştüğüne bakıyoruz. Terapi dilinin nasıl aynı anda hem koruma hem kaçış aracı olabildiğine. Ve "o bir narsistti" cümlesinin neden bu kadar rahatlatıcı olduğuna.
Kimseye ilişki tavsiyesi vermiyoruz. Sadece odada kaç kişi olduğunu sayıyoruz.
Kaynaklar: Sigmund Freud, Haz İlkesinin Ötesinde (1920) · Jacques Lacan, Séminaire VIII (1960–61) & Séminaire XI (1964) · C. G. Jung, Aion (1951) & The Psychology of the Transference (1946) · Slavoj Žižek, The Fragile Absolute (2000) & The Plague of Fantasies (1997) · Eva Illouz, Why Love Hurts (2012) & Cold Intimacies (2007) · Zygmunt Bauman, Liquid Love (2003) · Erich Fromm, Sevme Sanatı (1956) · Alain Badiou, Aşka Övgü (2009)
Kapanış müziği: Marc Aryan — "Yalancısın"