KEKELENEREK DİLE GETİRİLECEK DÜNYA,

Onun konuğu olacağım ben,

Bir ad, terlenecek duvardan aşağıya,

Ve bir yara yalayacak o duvarı aşağıdan yukarıya.

DUYDUM Kİ, BALTA ÇİÇEK AÇMIŞ,

Duydum ki, o yer adlandırılamazmış,

Duydum ki, o yere bakan ekmek, adamı iyileştirirmiş,

Kadının o adam için pişirdiği ekmek.

Duydum ki, onlar hayat için tek sığınak derlermiş.

TAŞLARIN atılması böceklerin arkasından.

O sırada gördüm ki, içlerinden biri yalan söylemiyordu,

Çaresizliğime alıştım, diyerek

Tıpkı senin yalnızlık fırtınan gibi,

O da başardı enginlere yayılan bir sessizliği...

TARLA FARESÎNİN sesiyle çıkıyorsun yukarı,

Keskin bir ayraçla,

Beni gömleğimden tenime kadar ısırıyorsun,

Seni gölgelerle ağırlaştıran konuşmamın ortasında, ağzıma bir bez kapatıyorsun...