Demek geldin,

Çoktandır hiçbir yerdeydin,

Ne kadar değişmemişsin,

Ellerin ne kadar kalabalık,

Gözlerin ne kadar ansızın,

Seni böyle değişmemiş görmedim hiç, demek geldin...

Bu kent burada her zamanki ilkesizliğini yaşıyor

Bir çarşı her gün ölüp ölüp diriliyor

Radyoda iyi ayarlanmamış bir istasyon gibi

Demek geldin,

Çoktandır hiçbir yerdeydin

Sen denize bakıyorsun ya,

Ben sana aşkları anlatmak istiyorum, unutulmuş masalları

Unutulmuş masallardaki aşkları anlatmak istiyorum

Sen denize yürüyorsun ya,

Ben sana herkesten önce özgür olmak için, mahkum ranzalarındaki çentiklerden çalıp

Kendi çentiklerime kattıklarımı anlatmak istiyorum

Çarpıp duran bir pencere kanadı gibi çarpan kalbimi...

Sen denize gömülüyorsun ya,

Bir karanfil kalıyor girdabında

Seni yazsam artık,

Belki dinerdi her şey, Uyurdum

Sandıklı bir kız bulurdum

İstemediği izinler kadar kısa, Tutmadığım sözler gibi, aramızda Başlar biterdi günler

Artık seni yazsam, Böyle uzamazdı saçlarım

Dantel bir atlı gibi sandıkları gezerdim

Her iş gelen ellerinden gelip,

Bir terzi gibi keskin, Bütün düşlerimden geçerdim

Bana sorma dünyada mı bütün gezegenler,

Ne bilmek marifet, ne şaşırmak

Seni yazsam, okusam

Bir ben mi eksilir yaşamaktan?

Aynı evin içinde

Üç oda, bir salon kere Ayrıldık birbirimizden

Bir prens bile olamadım