Sen iki ters bir düz kırgınlıklar örerken beş numara şişle

Yumuşacık kakaolu kekler yapardı karşı evin annesi

İmrenirdim

Mutfağındaki eksik malzemeden bihaber

Tepeleme dolu kızgınlıklar yüklerdim dişlerimin arasına

Bilmezdim anne

Karşı evin babasında bitermiş iş,

Bunu görmezdim

Hep başın ağrırdı

Başın, hep ağrırdı

Sırf bu yüzden bile bazı zamanlar Seni sevmezdim

Küçüktüm anne

Bilseydim evinde su faturası ödenmemiş

Çeşmeden akmayan suya İsyan etmezdim

Sen iki kere ikinin dört ettiğini ekmek hesabından bilirken

Mis kokulu çamaşırlar asardı karşı evin annesi

Özenirdim

Ellerindeki çamaşır suyu kokusundan rahatsız,

Çocukça bir küskünlük eklerdim gecelerime

Oysa ellerin ruhuma akarmış saçlarımdan

Ömrümü tararmış titreyen parmakların

Bilmezdim anne...

Büyümek denen illet dayanıncaya dek kapıma

Ellerinin ne muhteşem olduğunu bilmezdim...Küçüktüm anne

Yoksa,

Gün aşırı patlayan sarı ampulü,

Mumla yamayacak yüce gönlünü Ezecek kadar ezilmezdim

Sen çalı süpürgesiyle süpürürken dış kapının ağzını

Çok yeni anladım anne

Ağaran her saç telinden, üstüme düşen payımı

Çocuktum anne...

Bir bisikletim olsa bütün mutluluklar benimdi

Babam eve sarhoş gelmiş, geç gelmiş

Hepsi sabah sokağa çıktığımda biterdi,

Bilmezdim anne

Ruhuna azap olur akarmış

Bilmezdim benim annem, gözünün yaşıyla her bayram arifesi

Vitrinlere bakarmış

Yak deseler, yakacağım o dakika dünyayı

Yık deseler,

Ne şu eski divan kalacak,

Ne çiçekli perdeler...

Şimdiki aklımla ah bir sorsalar bana

Desem

Oğlum nefes nefese yararak ortalığı girdi içeri

Yumuşacık kakaolu kekler yapmış dedi karşı evin annesi

Çok geç anlıyor insan anne...

İlle de kendi annesi

İlle de kendi annesi