தன்னம்பிக்கை

ஒரு அரசன் போட்டி ஒன்றை அறிவித்தான். கோட்டைக் கதைவைக் கைகளால் திறந்து தள்ள வேண்டும். வெற்றி பெற்றால் நாட்டின் ஒரு பகுதி தானமாக வழங்கப்படும். தோற்றால் தோற்றவனின் கை வெட்டப்படும். மக்கள் பலவாறாக யோசித்து, பயந்து யாரும் போட்டியில் கலந்துகொள்ளவில்லை. ஒரே ஒரு இளைஞன் மட்டும் போட்டியில் கலந்துகொள்ள முன் வந்தான். “போட்டியில் தோற்றுவிட்டால் கைகளை வெட்டிவிடுவார்கள். உன்னுடைய எதிர்காலம் என்னவாகும்?” என்றார்கள். அவன் சொன்னான், “ஐயா, வென்றால் நானும் ஒரு அரசன், தோற்றால் கைகள் தானே போகும், உயிரில்லையே” என்று கூறிவிட்டு கோட்டைக் கதவை இளைஞன் தள்ளினான். என்ன அதிசயம்! கதவு சட்டெனத் திறந்து கொண்டது. ஏனென்றால், கோட்டைக் கதவுகளில் தாழ்ப்பாள் போடப்படவில்லை. திறந்துதான் இருந்தது. பல பேர் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள். தோற்றுவிடுவோமோ என்று எதற்கும் முயற்சிக்காமலேயே விட்டு விடுகிறார்கள். அனைவரும் அறிந்த ‘முயல் – ஆமை’ கதையில் முயலின் தோல்விக்கு ‘முயலாமை’யே காரணம்.

---

way2new தளத்தில் பகிரப்பட்டக் கதை

தீய பழக்கங்கள்

ஒரு பணக்கார தொழிலதிபரின் மகன் அதிக தீய பழக்கங்கள் கொண்டவனாக விளங்கினான்; அவனை திருத்த எவ்வளவோ முயன்றும் அந்த தொழிலதிபரால் வெற்றி பெற முடியவில்லை. ஆகையால், அவர் ஒரு வயது முதிர்ந்த ஞானியிடம் தனது பையனைத் திருத்த உதவி கேட்டார்.அந்த ஞானியும் ஒப்புக்கொண்டு அத்தொழிலதிபரின் பையனை சந்தித்து நடை பயணம் மேற்கொள்ள அழைத்து சென்றார்.

அச்சமயம் அவர்கள் இருவரும் வனப்பகுதியில் நடைப்பயணம் மேற்கொண்டிருக்கையில், அந்த வயதான ஞானி சிறுவனிடம் ஒரு சிறு செடியைக் காட்டி, “அதை உன்னால் பிடுங்க இயலுமா?” என்று கேட்டார்; சிறுவனும் உடனே அதைப் பிடுங்கிக் காட்டினான். பின்னர் ஞானி சற்று பெரிய தாவரத்தை காட்டி, “இதை பிடுங்க இயலுமா?” என வினவினார்; சிறுவனும் எளிதாகப் பிடுங்கிக் காட்டினான்.

சற்று தூரம் சென்ற பின் ஒரு முட்புதரைக் காட்டி, இதனைப் பிடுங்கிட முடியுமா என்று வினவ சிறுவனும் தனது சக்தியைப் பயன்படுத்தி அதைப் பிடுங்கிக் காட்டினான்; பின்னர் ஞானி ஒரு சிறிய மரத்தைக் காட்ட, பெரும்முயற்சி மேற்கொண்டு சிறுவன் அதை சாய்த்துக் காட்டினான். இப்பொழுது ஞானி வயது முதிர்ந்த ஒரு பெரிய மரத்தைக் காட்டி பிடுங்குமாறு சிறுவனிடம் கூற, சிறுவன் செய்வதறியாது நின்றான். அப்பொழுது ஞானி சிறுவனிடம், “பழக்கங்களும் இது போன்றதே!தீயப் பழக்கத்தை முளையில் கிள்ளி எறிந்துவிடலாம். ஆனால் அது வளர்ந்து விட்டால், அதிலிருந்து விடுபட்டு நற்பழக்கங்களை மேற்கொள்வது கடினம்.” என்று கூறினார்.

---

Mom Junction தளத்தில் Soundarya Subbaraj அவர்கள் தொகுத்த குழந்தைகளுக்கான 15 சிறிய நீதிக்கதைகளிருந்து.

கட்டை விரலும் மற்ற விரல்களும்

ஒருமுறை, எல்லா விரல்களும் கட்டை விரலுக்குப் போட்டியாகச் சேர்ந்து கொண்டன. தங்களைவிட கட்டை விரல் உயரம் குறைவாகவும் பருமனாகவும் இருப்பாதாகக் கூறி கேலி செய்தன.

அதைக் கண்டு வருந்திய கட்டை விரல், இனி மற்ற விரல்களுடன் சேரக் கூடாதென எண்ணித் தனித்து அசையாமல் நின்றுகொண்டது.

கை எதையாவது எழுதவோ பிடிக்கவோ முயன்றபோது கட்டைவிரலின்றி இயலவில்லை.

மற்ற விரல்கள் இதைக் கண்டு கட்டை விரலின் அருமையை உணர்ந்தன. கட்டைவிரலிடம், “நீதான் பெருவிரல்” என்று கூறித் தங்கள் தவறுக்கு மன்னிப்பு கோரின. கட்டை விரலும் அவர்களை மன்னித்து அவர்களுடன் சேர்ந்து வேலை செய்ய, கை மீண்டும் பலம் பெற்றது.

---

“365 Moral Stories” என்ற நூலிலிருந்து தேர்ந்த ஒரு கதையின் தமிழாக்கம்.

கோபக்கார அரக்கன்

முன்னொரு காலத்தில், கோபக்கார அரக்கன் ஒருவன் இருந்தான். சின்னச்சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் கோபப்படுவான் அவன். கோபம் வந்தால் என்ன செய்வான் என்று அவனுக்கே தெரியாது.

ஒருநாள், அவன் தனக்கென ஒரு அழகான மரவீடு கட்டிக்கொள்ள ஆசைப்பட்டான். வீடு கட்ட, அந்தக் காட்டிலே உயரமாக வளர்ந்திருந்த மரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான். பத்து நாட்கள் கடினமாக உழைத்து வீட்டைக் கட்டி, பதினோராம் நாள், வீட்டை அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது பறந்து கொண்டிருந்த புறா ஒன்று எச்சமிட, அது அவன் தோள் மேலே விழுந்தது.

அதனால் கோபம் கொண்ட அந்த அரக்கன், புறாவைத் தேடித் துரத்தினான். வெகுநேரம் தேடித் திரிந்த பின், ஒரு மரத்தின் மீது அந்தப் புறா அமர்ந்திருப்பது கண்டான். கண்டதும் அரக்கனுக்கு கோபம் கண்ணை மறைக்க, புறா அமர்ந்திருப்பது அவன் வீடு கட்டிய மரம் தான் என்பது தெரியாமல் அதை வெட்டி வீழ்த்தினான். கட்டிய வீடும் சரிந்தது.

கண்மூடித்தனமானக் கோபம் கடும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

---

'365 Moral Stories' என்ற நூலிலிருந்து தெரிந்த ஒரு கதையின் தமிழாக்கம்.

ஐஸ்கிரீம் என்னாச்சு?

துளசி என்றொரு பெண் இருந்தாள். ஒருநாள், அவள் தன் நண்பர்கள் அனைவரையும் வீட்டிற்கழைத்து ஐஸ்கிரீம் விருந்தளிக்க ஆசைப்பட்டாள். ஐஸ்கிரீம் செய்வதெப்படி என்று தன் தந்தையிடம் கேட்டறிந்து, தயாரித்து, அது உறைய ஃப்ரீசரில் வைத்தாள்.

சில நிமிடங்களிலேயே, பொறுமையிழந்தவளாய் ஃப்ரீசரைத் திறந்து ஐஸ்கிரீம் உறைந்துவிட்டதா என்று பார்த்தாள். அதெப்படி சடுதியில் உறையும்!

பத்து நிமிடங்களுக்கொருமுறை ஃப்ரீசரைத் திறந்து பார்த்தாள். அவள் ஒவ்வொருமுறை திறக்கும்போதும் குளிர்க்காற்று வெளியேறியது. நான்கு மணி நேரம் கழிந்தும் உறையவில்லை.

போதாக்குறைக்கு, துளசியின் நண்பர்கள் வரும் வேளையில், ஃப்ரிட்ஜ் பழுதானது. பொறுமையற்ற துளசியின் ஐஸ்கிரீம் விருந்தும் பாழானது.

---

‘365 Moral Stories’ என்ற நூலிலிருந்து தேர்ந்த கதையின் தமிழாக்கம்.

பேனாவும் பென்சிலும்

ஒரு நாள், ஒரு பேனாவும் பென்சிலும் அருகருகே ஒரு மேஜையில் அமர்ந்திருந்தன. முன்மாலை நேரம், இருவரும் வேலை எதுவுமின்றி ஓய்வாகப் பேச ஆரம்பித்தனர்.

பேனா பென்சிலிடம் கேட்டது, “ஒவ்வொருமுறை உன்னை யாரேனும் பயன்படுத்தும் போதும் நீ தேய்கிறாயே, உனக்கு வருத்தமாக இல்லையா?” என்று.

“முதலில் எனக்கு வருத்தமாகத்தான் இருந்தது. பின், என்னைக் கொண்டு அவர்கள் தீட்டும் அழகழகான ஓவியங்களைப் பார்க்கும்போது, நான் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலி என்பதை உணர்ந்தேன்” என்று பதிலளிதத்து பென்சில்.

உன் நிலையின் நீ மகிழ்ச்சியாய் இரு.

---

‘365 Moral Stories” என்ற நூலிலிருந்து தேர்ந்த கதையின் தமிழாக்கம்.

அடம்பிடித்தவள்  ஒருநாள் காலை, வானில் கருமேகங்கள் சூழ்ந்துகொண்டிருந்தன. பள்ளிக்குச் செல்லும்போது குடையை எடுத்துச் செல்லுமாறு அவளுக்கு அறிவுறுத்தினாள் அம்மா. அதற்கு அவள், “மழையில் நனைந்தால் என்ன, சட்டென உடைகள் காய்ந்துபோகும். கவலை வேண்டாம், அம்மா” என்றாள். தாய் கூறியது போலவே மழை பெய்தது. அவளும் நனைந்து விட்டாள். நாள் முழுதும் ஈர உடையிலே இருந்தாள். காய்ச்சல் கண்டது அவளுக்கு. அதனால் மருத்துவரைப் பார்க்க நேர்ந்தது. அவரும் அவள் குணமுடைய பல கசப்பான மருந்துகளைத் தந்தார். தாய் கூறியதைத் தட்டியதை எண்ணி வருந்தினாள். வருமுன் காப்பதே நல்லது.

--- 

'365 Moral Stories' என்ற நூலிலிருந்து தேர்ந்த ஒரு கதையின் தமிழாக்கம்.

வெகு   காலத்துக்கு முன்பு பாடலிபுரத்து அரச குமாரர்களுக்கு,   விஷ்ணு சர்மா என்பவர் சொன்ன கதைகளே பஞ்சதந்திரம். அந்த மணி மணியான கதைகளில் ஒரு கதையே இது.

தமிழில் ஆக்கியது அழ. வள்ளியப்பா

திருநெல்வேலி எஸ். ஆர். சுப்பிரமணிய பிள்ளை அவர்கள், குழந்தைகள் தினத்தன்று (14 நவம்பர் 1962) பதிப்பித்தது.