Κάτω από το Κιόσκι με τη Νανά Τσούμα

Η Ελένη ήπιε μια ρουφηξιά από το φλυτζάνι της και είπε παίρνοντας μια βαθιά ανάσα: Τον αγαπούσα περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο χωρίς ποτέ μου να θελήσω να το ορίσω. Τον αγαπούσα γιαυτό που ήταν κι ας είχε τόσα στραβά κι άλλα τόσα.

Νίκος Θέμελης "Η ανατροπή"  Εκδόσεις Κέδρος

Κάθε φορά που δεν μοιράζεσαι μαζί του κάτι από φόβο ότι μπορείς να εκτεθείς, τότε δεν προστατεύεις την ιδιωτικότητα σου - απλά κρατάς μυστικά.

Επειδή λοιπον η διαφορά μεταξύ  των προσωπικών δεδομένων, των ατομικών  δικαιωμάτων και γενικά όλων αυτών που ονομάζονται ιδιωτική ζωή ή  προσωπικός χώρος και του μυστικού είναι μια λεπτή γραμμή, η σαφής  οριοθέτηση μεταξύ των δύο μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε να  ξεπεράσετε αυτό το όριο τόσο εσείς, όσο και ο συντροφός σας.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε εδώ:

https://www.thriveglobal.gr/arthra/i-diafora-mystikotitas-kai-idiotikotitas-mporei-na-echei-sovares-synepeies-se-mia-schesi/

"Είναι άραγε πιο οδυνηρή η χωρίς αναισθητικό έκτρωση του εμβρύου από τα σπλάχνα σου από τον αγώνα να ξεριζώσεις τον ζωντανό έρωτα από μέσα σου; Δε μπορεί να είναι...έτσι ένιωθε"

Μάρω Βαμβουνάκη "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο" Εκδόσεις Φιλιππότη

"Οσο και να προσπαθούσε, δεν μπορούσε να ξεχάσει πως το μισό του αίμα ήταν ελληνικό (κάτι χειρότερο: μανιάτικο)· ότι τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ελλάδα, ανάμεσα σε έλληνες· ότι ως τα δεκατρία του χρόνια γλώσσα του ήταν τα ελληνικά· ότι η ψυχή του διαμορφώθηκε από την αγάπη της μάνας του της Ελληνίδας , της Μανιάτισσας· κι ότι κάθε 25η Μαρτίου ξελαρυγγιαζόταν ζητωκραυγάζοντας την Ελλάδα..."

Μιχάλης Καραγάτσης  "Το μυθυστόρημα των τεσσάρων" Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ Κολλάρου

Ξεχείλισε η ζωή μας από  προδότες!

Προδότες που μπροστά τους ο Ιούδας, όποια μορφή κι αν είχε, όποιο ρόλο κι αν είχε παίξει, ομοιάζει με αγγελούδι που ψάλλει  Ωσαννά...

Διότι και έντιμος υπήρξε καθώς μετανόησε...

και κύριος γιατί επέστρεψε τα αργύρια...

και μάγκας γιατί βρήκε δέντρο και κρεμάστηκε.

Ετσι στους σύγχρονους προδότες που μας "πούλησαν" για τριάκοντα ευρώ, μας "έδωσαν" στεγνά, μας ανέβασαν στο Γολγοθά, μας σταύρωσαν και μας άφησαν χωρίς Ανάσταση, για τις άγιες ημέρες που έρχονται, τους στέλνουμε από καρδιάς θερμές ευχές το συντομότερο να βρουν ... δέντρο!

Απόσπασμα από παλιότερη  εκπομπή στο www.spirtowebradio.com

Οταν αφήνετε χώρο και για τις δύο πλευρές να μοιράζονται τις ανάγκες τους και να επεξεργάζονται τις στιγμές σιωπής, μπορείτε να κάνετε διαπραγματεύσεις που είναι πραγματικά δίκαιες και για τους δύο σας.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο Thrive Global Greece

https://www.thriveglobal.gr/arthra/i-techniki-tis-siopis-sti-schesi-sas-epivevaionei-oti-telika-i-siopi-einai-chrysos/

Παγωμένο Μάρτη του 1983 στέκομαι μπροστά στο Ναυαρχείο της Πετρούπολης και σκέφτομαι πως η φράση "το  λίκνο αιωρείται πάνω από την άβυσσο" , όπως αρχίζει την αυτοβιογραφία του  ο Ναμπόκοφ, είναι ικανές να στοιχειώσουν τη ζωή ενός ανθρώπου, τη μοίρα  ενός βιβλίου, ένα σωρό ερειπίων ή ακόμα και κάποιο πρόσωπο που είδες  τυχαία και δεν πρόκειται να ξανασυναντήσεις.

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο

"Ενα χλωμό απόγευμα του 1997 κάτω από το άγαλμα του Πούσκιν, πάνω στο οποίο παίζουν δυο περιστέρια, το παρόν μοιάζει να έχει εξαφανιστεί"

Αναστάσης Βιστωνίτης "Οδησσός, η σκουριά του ρομαντισμού"

από το βιβλίο του "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο 

"Στην καγκελόπορτα της εισόδου η ίδια μεταλλική επιγραφή: «Αντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ, ιατρός»... Εφερε στην τέχνη της αφήγησης μια ανεπανάληπτη αίσθηση αμεσότητας, γιατί στάθηκε απέναντι στη ζωή των άλλων με την ίδια σοβαρότητα που στάθηκε απέναντι στη δική του. Κι άκουγε και κατέγραφε τον κόσμο γύρω του και μέσα του όπως μετρούσε το σφυγμό των ασθενών του".

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία" Εκδόσεις Μεταίχμιο

"Ηταν 17 Μαρτίου του 1983 και είχα κατεβεί από τη Μόσχα. Θα έμενα μόνο δυο μέρες στο Κίεβο και δεν είχα καμιά διάθεση να διαπιστώσω πόσο σοβιετική ήταν αυτή η πόλη. Ηθελα μόνο να δω το σπίτι του Μπουλγκάκοφ"

Αναστάσης Βιστωνίτης "Λογοτεχνική γεωγραφία"  Εκδόσεις Μεταίχμιο