Jakie praktyki są dla młodego człowieka – studenta – akceptowalne? Jakie jest tak naprawdę nastawienie dzisiejszej Młodzieży do praktyk religijnych? Jakie praktyki dzisiejszy młody człowiek „musi” spełnić, choćby mimo oporów: spowiedź przed ślubem, czy samo zawarcie sakramentalnego małżeństwa? Czy dzisiejsi młodzi ludzie, nie spełniający praktyk religijnych, mówią o sobie: „Jestem wierzący, ale niepraktykujący”, czy nawet nie starają się udawać wierzących?