กฎแห่งกรรม จาก ร.ร. อนุบาล ฝันในฝันวิทยา

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจเมตตา ชอบช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ท่านทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแพทย์ คอยฉีดโยกฉีดยาให้กับชาวบ้านในละแวกนั้น จนเป็นที่รักของคนทั่วไป ท่านเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 33 ปีเท่านั้น ซึ่งนับว่าอายุสั้นมากในยุคนี้

เหตุการณ์เกิดขึ้นในขณะที่คุณแม่อยู่คนละฝั่งถนนกับลูกชาย (ผู้ส่งเคส) และกำลังจะข้ามถนนมาหาลูก แต่ท่านก็ถูกรถชนเสียชีวิตไปพร้อมกับน้องที่อยู่ในท้อง ซึ่งมีอายุครรภ์ได้ 7 เดือนแล้ว

คุณครูไม่ใหญ่ได้บรรยายถึงรูปลักษณ์ของท่านภายหลังการละโลกไป ซึ่งมีลักษณะงดงามมาก ราวกับนางสาวไทย รูปร่างได้ส่วน พอดี ไม่ผอม ไม่อ้วน ผิวเนียนใส มีประกายรัศมีเหมือนเพชรปนไข่มุก ใบหน้าสวย คิ้วโค้งงาม จมูกโด่ง ปากสวย โดยเฉพาะปากที่เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ชอบพูดชวนคนสร้างบุญ คอกลมกลึง ไม่มีเส้น หัวไหล่กว้างสวย กลมกลืน ไม่เห็นกระดูกหรือเส้นเอ็น ข้อต่อสนิท ท่านแต่งตัวพอดี ไม่รุงรัง แม้ไม่ยิ้มก็เหมือนยิ้มแย้มอยู่ตลอด พูดจาไพเราะ เสียงเพราะ คำเพราะ จังหวะพอเหมาะ

การละโลกไปพร้อมกันของแม่และลูกในท้องนั้นเป็นคนละกรรมกัน น้องในท้องตายด้วยกรรมของน้องเอง ส่วนคุณแม่มีกรรมของท่าน

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นข้าราชการบำนาญที่เกษียณอายุไปหลายปีแล้ว แต่ต้องมาล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ ท่านได้เดินทางไปรักษาตัวที่จังหวัดลำปาง แต่อาการเจ็บป่วยก็ไม่ทุเลาลง สร้างความทุกข์ทรมานแก่ร่างกายและจิตใจเป็นอย่างมาก ท่านเกิดความเกรงใจคนรอบข้าง ทั้งภรรยาและหมู่ญาติที่ต้องมาลำบากคอยดูแล ประกอบกับความเบื่อหน่ายในสังขารและความเจ็บปวด จึงตัดสินใจคิดสั้นผูกคอตายที่เตียงนอน เพื่อหวังจะให้พ้นจากความทุกข์ทรมานนี้

ในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านเป็นคนที่มีนิสัยไม่ค่อยคุ้นเคยกับการทำบุญ มักจะทำบุญเพียงเล็กน้อย เช่น 5 บาท 10 บาท หรือ 100 บาท เพราะคิดว่าการเป็นคนดีไม่เบียดเบียนใครก็เพียงพอแล้ว แต่กลับกล้าใช้จ่ายเงินจำนวนมากไปกับการท่องเที่ยวต่างประเทศหรือการเล่นกอล์ฟ อย่างไรก็ตาม ท่านก็ยังโชคดีที่เคยได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และบุญล่าสุดก่อนเสียชีวิตคือการร่วมทำบุญกฐินพระราชฯ เป็นจำนวนเงิน 500 บาท ซึ่งถือเป็นบุญที่ทำไว้ด้วยความตั้งใจในระดับหนึ่ง

หลังจากที่ท่านตัดสินใจผูกคอตาย กายละเอียดของท่านก็ได้หลุดออกจากร่าง แต่มีความแปลกตรงที่ไม่มีเชือกรัดคอติดไปกับกายละเอียดเหมือนเคสคนผูกคอตายทั่วไป ทั้งนี้เป็นเพราะอานุภาพแห่งบุญ 500 บาทที่ท่านได้ทำไว้นั่นเอง กายละเอียดของท่านเดินวนเวียนอยู่ในบ้านเป็นเวลา 7 วัน ในช่วงเวลานั้น น้องสาวของภรรยาซึ่งเป็นยอดกัลยาณมิตรได้พยายามพูดคุยชักชวนให้ดวงวิญญาณของท่านนึกถึงบุญ แต่ด้วยความที่ตอนมีชีวิตอยู่ท่านไม่ได้สั่งสมบุญจนคุ้นเคย ประกอบกับจิตใจที่เศร้าหมองจากการฆ่าตัวตาย ทำให้ท่านรับรู้อะไรไม่ได้มากนัก ใจยังคงวนเวียนอยู่กับความมืดมน

เมื่อครบกำหนด 7 วัน เจ้าหน้าที่จากยมโลก (นายนิรยบาล) นุ่งหยักรั้งสีแดงจำนวน 3 ท่าน ก็มารับตัวท่านไป ท่านพยายามขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็สู้แรงเจ้าหน้าที่ไม่ได้ จึงถูกควบคุมตัวไปที่ยมโลกเพื่อรอการพิจารณาคดี เมื่อไปถึงหน้าบัลลังก์ของท่านพญายมราช ท่านถูกซักถามถึงสาเหตุที่ฆ่าตัวตาย และมีการเปิดบัญชีหนังสุนัขดูวิบากกรรมเก่า พบความจริงดังนี้:

• ทำไมต้องผูกคอตาย: ในอดีตชาติท่านเคยรับราชการเป็นผู้พิพากษา และได้ตัดสินคนบริสุทธิ์ให้ติดคุก จนนักโทษคนนั้นเกิดความเครียดและผูกคอตายในคุก วิบากกรรมนี้จึงตามมาส่งผล
• ทำไมต้องเป็นมะเร็งลำไส้: เกิดจากวิบากกรรมในอดีตชาติที่เคยเป็นทหารและใช้อาวุธแทงข้าศึกที่ท้อง

เมื่อท่านพญายมราชให้เปิดบัญชีบุญ (สุวรรณเลขา) ก็พบว่าท่านมีบุญจากการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และบุญกฐิน 500 บาท ซึ่งแม้จะดูเหมือนน้อยเมื่อเทียบกับทรัพย์ที่ท่านมี แต่เมื่อทำถูกเนื้อนาบุญจึงมีอานิสงส์มาก บุญนี้ได้ช่วยอุ้มชูท่านไว้ ทำให้ท่านพญายมราชตัดสินให้ท่านพ้นจากโทษทัณฑ์ในนรก และให้โอกาสกลับไปเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้งเพื่อแก้ตัวสร้างบารมีใหม่

ก่อนไป ท่านได้รับโอวาทให้หมั่นรักษาศีล เจริญภาวนา และละเว้นความชั่ว เจ้าหน้าที่จึงพาตัวท่านไปพักรอที่ศาลาเพื่อเตรียมส่งตัวไปเกิดในเมืองมนุษย์ต่อไป นับว่าท่านโชคดีมากที่รอดพ้นจากนรกมาได้ด้วยบุญเพียงน้อยนิดที่ทำถูกเนื้อนาบุญครับ

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

คุณพ่อของผู้ส่งเคสท่านนี้ มีชีวิตเบื้องต้นที่ลำบากมาก เกิดในครอบครัวยากจนและจัดว่าเป็นชนชั้นล่าง เมื่ออายุได้ 10 ขวบ พ่อแม่ได้ส่งไปอยู่วัดที่จังหวัดพิจิตร เพื่ออาศัยข้าวก้นบาตรประทังชีวิต

แต่ทว่าชีวิตเด็กวัดของท่านไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เนื่องจากอาหารที่ญาติโยมใส่บาตรมีน้อย ไม่เพียงพอต่อจำนวนพระและเด็กวัด จึงเกิด "กฎเหล็ก" ขึ้นในหมู่เด็กวัดด้วยกันว่า หากใครต้องการจะกินข้าว จะต้อง "ต่อยกัน" หรือประลองกำลังกันก่อน ใครชนะจึงจะมีสิทธิ์ได้รับประทานอาหาร มื้อไหนแพ้ก็ต้องอดหรือกินทีหลัง ด้วยเหตุนี้ท่านจึงต้องเจ็บตัว เลือดตกยางออกเป็นประจำเพื่อให้ได้กินข้าว และเหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นแผลในใจ ทำให้ท่านมีความรู้สึกฝังใจและไม่ศรัทธาในการทำบุญกับวัด

เมื่อท่านเติบโตขึ้น ด้วยความมานะบากบั่นและบุญเก่าที่ตามมาส่งผล ท่านได้ต่อสู้ชีวิตจนประสบความสำเร็จอย่างสูง กลายเป็นเศรษฐีมีบริษัทในเครือหลายแห่ง ท่านเป็นคนใจบุญชอบช่วยเหลือสังคม สร้างโรงเรียน โรงพยาบาล สงเคราะห์คนยากคนจนอย่างสม่ำเสมอ แต่ท่านจะ "ยกเว้นวัด" เพราะความทรงจำอันเจ็บปวดในวัยเด็ก จนกระทั่งในบั้นปลายชีวิต ท่านป่วยด้วยโรคชราและโรคยอดฮิตของผู้สูงอายุ คือ เบาหวาน โรคหัวใจ ความดัน และโรคไต ต้องฟอกเลือดและเหนื่อยหอบ ร่างกายทรุดโทรมลงตามลำดับ

ด้วยความกตัญญูของลูกๆ ที่เป็นลูกพระธัมฯ ได้รวมใจกันอธิษฐานจิตขอให้คุณพ่อเปิดใจทำบุญในพระพุทธศาสนา และหมั่นทำบุญใส่ชื่อท่านอย่างต่อเนื่อง ในที่สุด แรงอธิษฐานก็สัมฤทธิ์ผล วันหนึ่งขณะนอนป่วย ท่านเกิดความรู้สึกอยากทำบุญกับวัดขึ้นมาเอง ลูกๆ จึงได้โอกาสนิมนต์พระอาจารย์มารับสังฆทาน ท่านได้ทำบุญใหญ่หลายบุญ ทั้งสร้างพระธรรมกายประจำตัว และร่วมบุญกฐินพระราชฯ ในวาระสุดท้าย ท่านจากไปอย่างสงบด้วยจิตที่เกาะเกี่ยวอยู่กับบุญกุศล

เหตุใดจึงต้องลำบากในวัยเด็กแต่กลับมาร่ำรวยในภายหลัง คุณครูไม่ใหญ่ได้เล่าว่า ในภพชาติใกล้ๆ กันนี้ ท่านเคยเกิดเป็นลูกเศรษฐีตระกูลใหญ่ แต่มีนิสัย "อติมานะ" คือมีความถือตัวสูง ดูถูกดูหมิ่นคนยากจนและคนชั้นล่าง

เมื่อท่านเป็นวัยรุ่น ท่านมีพฤติกรรมคะนอง คือชอบสั่งให้ข้าทาสบริวารในบ้าน "ชกต่อยกัน" ให้เลือดตกยางออกก่อน จึงจะอนุญาตให้รับประทานอาหารได้ โดยทำเป็นเรื่องสนุกสนานและทำเป็นประจำโดยที่บิดาไม่ทราบ เมื่อท่านได้รับมรดกเป็นเศรษฐีต่อจากบิดา ท่านก็ยังคงนิสัยเดิม คือทำทานสงเคราะห์คนยากจนตามธรรมเนียมตระกูล แต่ไม่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา นอกจากนี้ ท่านยังประกอบอาชีพเป็น "นายธนาคารนอกระบบ" หรือปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยโหด หากลูกหนี้ไม่มีเงินจ่าย ก็จะยึดทรัพย์ ยึดลูกหลานมาขัดดอก หรือใช้งานลูกหนี้อย่างหนักจนหมดเรี่ยวหมดแรง

• ทำไมเกิดมาจนและถูกดูถูก: ด้วยวิบากกรรมที่เคยดูถูกคนและทำร้ายจิตใจผู้อื่น ส่งผลให้ชาตินี้ต้องมาเกิดในตระกูลต่ำต้อยและยากจน
• ทำไมต้องต่อยแย่งข้าว: วิบากกรรมที่เคยบังคับให้คนอื่นต่อยกันแลกข้าว ส่งผลให้ตอนเป็นเด็กวัดต้องต่อยกับเพื่อนเพื่อแย่งข้าวกันกิน
• ทำไมกลับมารวย: ความร่ำรวยในชาตินี้ เกิดจากอานิสงส์ทานบารมีที่เคยสงเคราะห์โลกในอดีต
• ทำไมต้องฟอกเลือดและเหนื่อยหอบ: มาจากกรรมที่ใช้งานแรงงานทาสและลูกหนี้อย่างทารุณนั่นเอง

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความปลื้มปีติในวันทอดกฐินที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันที่สว่างไสวไปทั่วทั้งภพสาม ความสว่างนี้เจิดจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ จนทำให้ชาวสวรรค์และเทวดาทั้งหลายต่างพากันโกลาหลด้วยความตื่นเต้น เหล่าพรหมและเทวดาต่างมาร่วมอนุโมทนาและซ้อนกายอยู่ในพื้นที่ประกอบพิธี โดยเฉพาะเทวดาที่มีศักดิ์ใหญ่ได้นำราชรถลงมาจอดเรียงรายเต็มไปหมด เพื่อร่วมพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์นี้

✨ เคสแรก: การสร้างบารมีร่วมกันของคู่บุญข้ามภพภูมิ

ในเหตุการณ์นี้ มีเรื่องราวที่น่าสนใจของ "เคสข้างบน" คือ เทพบุตรท่านหนึ่งที่ได้ลงมาจากเทวโลกเพื่อร่วมงานพร้อมกับภรรยาคู่บุญที่ยังมีชีวิตอยู่ในเมืองมนุษย์ ภรรยาท่านนี้เป็นยอดกัลยาณมิตรที่ได้ใส่ชื่อสามีร่วมเป็นเจ้าภาพกฐินด้วย เมื่อขบวนอัญเชิญผ้าไตรเข้าสู่ศูนย์กลางพิธี เทพบุตรท่านนี้ได้ลงจากราชรถมาเดินเคียงคู่กับภรรยา แม้ตามนุษย์จะมองไม่เห็น แต่ในกายละเอียดนั้น ท่านเดินประคองกันด้วยความสง่างาม รัศมีสว่างไสวเจิดจ้า

ท่านได้ร่วมถวายผ้าไตรและดอกไม้พร้อมกับภรรยา และเปล่งเสียงสาธุการลั่นไปทั่วบริเวณ ด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ ทำให้รัศมีกายของเทพบุตรสว่างไสวขึ้นกว่าเดิมมาก ราชรถและบริวารมีความวิจิตรตระการตายิ่งขึ้น และที่น่าอัศจรรย์คือ วิมานของท่านได้เลื่อนระดับจาก "เฟส 3" เข้าสู่ "เฟส 2" ซึ่งเป็นเขตที่ประณีตยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ความสว่างจากใจของภรรยาที่หยุดนิ่งได้ดึงดูดใจของเทพบุตร ให้หันมาสนใจการปฏิบัติธรรมมากกว่าการเพลิดเพลินในทิพยสมบัติ เพราะท่านตระหนักแล้วว่า การมีกายมนุษย์เพื่อสร้างบารมีนั้นสำคัญเพียงใด

🔥 เคสที่สอง: อานุภาพบุญลัดคิวและเปลี่ยนบัญชีเกิด

ตัดภาพมาที่ "เคสข้างล่าง" ซึ่งเป็นเรื่องราวที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เป็นกรณีของคุณพ่อของลูกหลานผู้มีบุญกลุ่มหนึ่ง ในอดีตสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านประกอบอาชีพฆ่าหมูขายเป็นอาจิณณกรรม และยังมีกรรมอื่นๆ ประกอบด้วย เมื่อละโลกไปแล้ว ด้วยวิบากกรรมหนัก ท่านจึงต้องไปชดใช้กรรมในมหานรก มีสภาพร่างกายเป็นคนแต่หัวเป็นหมู ถูกนายนิรยบาลเชือดเฉือนร่างกายตั้งแต่ข้อมือ ข้อเท้า ไปจนถึงลำตัว ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตายแล้วเกิดใหม่ ทรมานแสนสาหัส

แต่ด้วยความกตัญญูของลูกสาวและหมู่ญาติที่หมั่นสั่งสมบุญอุทิศไปให้ โดยเฉพาะบุญใหญ่ต่างๆ ทำให้อานุภาพแห่งบุญและพระรัตนตรัยไปช่วยท่านหลุดพ้นจากมหานรก ผ่านอุสสทนรก จนมาถึงยมโลก ท่านมานั่งรอคอยการตัดสินด้วยสภาพงงงวย ร่างกายเป็นกายมนุษย์ละเอียดที่ไม่มีเสื้อผ้า ในขณะที่รอกระบวนการพิจารณาคดีอยู่นั้น บุญจากการทอดกฐินและบุญที่ญาติอุทิศให้ได้ไปปรากฏเป็นแสงสว่างวาบขึ้นที่บัญชี "สุวรรณเลขา" ของท่านพญายมราช ทำให้ท่านได้รับการ "ลัดคิว" เรียกตัวเข้ามาสอบสวนทันที

ท่านพญายมราชได้ซักถามและให้โอวาท โดยฉายภาพกรรมให้เห็นว่าอย่ากลับไปทำบาปเช่นนั้นอีก เนื่องจากการที่ท่านยังอนุโมทนาบุญไม่ค่อยเป็น ทางยมโลกจึงตัดสินให้ท่านไปเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง เจ้าหน้าที่ได้พาไปที่ศาลาสำหรับผู้ที่จะไปเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้รับชุดเสื้อผ้าใหม่เป็นชุดลำลองสีขาว และนั่งรอเวลา แต่ในวินาทีสำคัญนั้นเอง กระแสธารแห่งบุญกฐินชุดใหม่จากลูกหลานที่ทำกันแบบ "ลุย" เต็มที่ ได้ส่งผลไปถึงท่านอีกครั้ง

อานุภาพบุญกฐินครั้งนี้รุนแรงและสว่างไสวมาก จนทำให้รายชื่อของท่านที่ปรากฏอยู่ในศาลาสำหรับผู้ไปเกิดเป็นมนุษย์ "แว๊บ" หายไป แล้วไปปรากฏขึ้นใหม่ในบัญชีและศาลาสำหรับผู้ที่จะไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาแทน ส่งผลให้หน้าตาและผิวพรรณของท่านผ่องใสขึ้น โหงวเฮ้งดีขึ้น เปลี่ยนจากผู้ที่ต้องไปเกิดเป็นมนุษย์ธรรมดา กลายเป็นเทวดาชั้นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพราะบุญที่ลูกหลานทางเมืองมนุษย์ตั้งใจส่งไปให้อย่างแท้จริง

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

เรื่องราวของอดีตพ่อค้าหมู สมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านไม่ค่อยเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ใช้ชีวิตทำมาหากินไปตามกระแสโลกเหมือนลูกปูเดินตามแม่ปู เห็นเขาทำอย่างไรก็ทำตามกันไป โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นเป็นบาป

เมื่อละโลกไปแล้ว ด้วยกรรมปาณาติบาตและกรรมอื่นๆ ที่ทำไว้ครบ 5 ข้อ ทำให้ท่านตกลงไปสู่มหานรก มีสภาพร่างกายเป็นคนแต่หัวเป็นหมู ถูกนายนิรยบาลจับสับร่างกายทีละชิ้น ตั้งแต่ข้อมือ ข้อศอก แขน ข้อเท้า เข่า โคนขา จนถึงลำตัว แล้วก็ถูกเชือดคอ ตายแล้วเกิดวนเวียนรับทัณฑ์ทรมานอยู่อย่างนั้นซ้ำๆ ซากๆ

แต่ด้วยความกตัญญูของลูกสาวที่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ ชักชวนคุณแม่และญาติพี่น้องให้เปลี่ยนมาเป็นครอบครัวธรรมกาย ร่วมใจกันทำบุญให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะบุญใหญ่ล่าสุดคือบุญกฐินพระราชฯ แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้ ด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ ได้ฉุดช่วยท่านขึ้นมาจากมหานรก ผ่านขุมบริวารต่างๆ จนกระทั่งมาถึงยมโลก ร่างกายของท่านเปลี่ยนจากสัตว์นรกมาเป็นกายมนุษย์ละเอียดที่ผอมโซ ไม่มีเสื้อผ้าใส่ นั่งรอคอยการตัดสินอยู่ที่ลานกว้างหน้าโรงวินิจฉัย

ในจังหวะที่ลูกหลานทางเมืองมนุษย์กำลังปลื้มปีติในการทำบุญและอุทิศส่วนกุศลไปให้นั้น แสงสว่างแห่งบุญได้ไปปรากฏ "วาบ" ขึ้นที่บัญชีบุญ (สุวรรณเลขา) ในยมโลก ทำให้ท่านพญายมราชสั่งหยุดการพิจารณาคดีความของดวงวิญญาณตนอื่นชั่วคราว เพื่อ "ลัดคิว" เรียกตัวอดีตพ่อค้าหมูท่านนี้เข้ามาสอบสวนทันที

ตัวท่านเองที่นั่งงงๆ อยู่ข้างนอก เมื่อถูกเรียกตัวเข้ามาในท้องพระโรงก็รู้สึกดีใจแม้จะยังสับสนว่าตนหลุดพ้นมาได้อย่างไร ตอนนี้ชะตาชีวิตของท่านขึ้นอยู่กับความผ่องใสของจิตใจขณะถูกซักถาม ซึ่งมีทางไปอยู่ 2 ทาง คือถ้าใจผ่องใสมากก็จะได้ไปสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา แต่ถ้าผ่องใสน้อยก็จะต้องกลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ซึ่งตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนดูความผ่องใสของใจครับ

เป็นเรื่องราวของเทพบุตรบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์กับภรรยาคู่บุญที่ยังอยู่ในเมืองมนุษย์ ฝ่ายภรรยาได้ตั้งใจนั่งสมาธิปฏิบัติธรรมทุกวันจนจิตใจผ่องใส สว่างไสว และมีความสุขมาก เธอได้ทำบุญใหญ่ด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์ คิดริเริ่มสร้างบุญด้วยตนเอง (ไม่ได้มีคนมากระตุ้น) ทำให้ได้บุญมากและปลื้มปีติใจเป็นพิเศษ

กระแสบุญและความสว่างจากใจของภรรยาได้ส่งผลโดยตรงถึงสามีที่เป็นเทพบุตร ทำให้รัศมีกายของเทพบุตรสว่างไสวขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว วิมานและสมบัติทิพย์ก็เพิ่มขึ้น ความมหัศจรรย์ยิ่งไปกว่านั้นคือ ที่ตั้งวิมานของเทพบุตรได้เลื่อนระดับจาก "เฟส 3" (เขตชั้นนอกที่มี 14 เขต) ขยับเข้ามาสู่ "เฟส 2" (เขตชั้นกลางที่มี 10 เขต) ซึ่งปกติการจะย้ายเฟสในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้นทำได้ยากมาก แต่ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่ภรรยาอุทิศให้ ประกอบกับใจที่บริสุทธิ์ ทำให้เกิดปรากฏการณ์นี้ขึ้น

เทพบุตรเมื่อเห็นภรรยาใฝ่ธรรมะและมีความสว่างไสวเช่นนั้น ก็เกิดความรู้สึกเทิดทูนบูชา เปลี่ยนจากความรักแบบสามีภรรยามาเป็นความชื่นชม และรู้สึกว่าตนเองโชคดีที่เลือกคู่ครองได้ถูกต้อง ตอนนี้เทพบุตรหมดความสนใจในนางฟ้าอัปสรบริวาร แต่กลับมีใจอยากจะประพฤติปฏิบัติธรรมและอยากเข้าถึงธรรมให้ได้เหมือนกับภรรยาที่อยู่ในเมืองมนุษย์ครับ

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

เคสนี้เป็นเรื่องราวต่อเนื่องจากผู้ที่มีอาชีพค้าหมูตลอดชีวิตและเป็นอาจินกรรม ก่อนตายภาพกรรมมาฉายให้เห็นแล้วไปตกมหานรก รูปร่างเป็นตัวมนุษย์หัวหมู ถูกตรึงและถูกนายนิรยบาลสับอวัยวะ ชำแหละ และตายตอนเชือดคอ แล้วฟื้นขึ้นใหม่ ความทุกข์ทรมานมากกว่าในโลกมนุษย์เป็นล้านเท่า

เดิมจะต้องเสวยกรรมในมหานรกยาวนานมาก เป็นพุทธันดร เพราะมีกรรมอื่นๆ อีกหลายอย่างที่ต้องทยอยใช้ แต่ลูกหลานที่อยู่ในโลกมนุษย์ได้ทำบุญและอุทิศส่วนกุศลไปให้อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการทำบุญกฐินครั้งล่าสุด บุญที่ทำอย่างตั้งใจมากด้วยใจที่ใส ได้ลดทอนกระแสกรรม พลังบุญได้สว่างวาบไปที่ศูนย์กลางกายของผู้ตายในนรก กายของเขาก็เปลี่ยนจากตัวคนหัวหมูเป็นตัวมนุษย์ปกติ นายนิรยบาลหายไป เขาได้วิ่งหนีหลุดออกจากมหานรก ผ่านขุมบริวาร (อุสทนรก) ไป ไปถึงยมโลก

ด้วยอานุภาพของบุญกฐินและบุญอื่นๆ ที่ตามมา เขาไปอยู่ที่ลานกว้างในยมโลก รอคอยที่จะเข้าท้องพระโรง ซึ่งเป็นที่ชุมนุมของผู้ที่กรรมบางลงแล้ว การที่มาถึงจุดนี้ได้ย่นระยะเวลาการใช้กรรมจากหลายพุทธันดร เหลือเพียงไม่กี่ปีในเมืองมนุษย์ ซึ่งน่าอัศจรรย์ในอานุภาพแห่งบุญและพระรัตนตรัย ที่ทำถูกหลักวิชาและถูกเนื้อนาบุญคือพระธรรมกาย

หากลูกหลานยิ่งตั้งใจทำบุญให้ใจใส นั่งธรรมะให้ดวงธรรมใส องค์พระใส ก็ไม่จำเป็นต้องเข้าท้องพระโรง หรือปีนต้นงิ้ว สามารถหลุดจากยมโลกขึ้นไปได้เลย หากลูกหลานได้เข้าถึงธรรมกายก็จะยิ่งช่วยผู้ตายได้มาก (เช่น ลงไปช่วยดับไฟนรก) บุญทุกบุญที่ทำถึงหมู่ญาติที่ละโลกไปแล้วเสมอ ช่วยย่นระยะเวลาความทุกข์ในอบายให้เป็นเวลาของเมืองมนุษย์ ถือเป็นการรัดขั้นตอนการใช้กรรม

การได้มาทำบุญถูกหลักวิชาเช่นนี้เป็นบุญญลาภ การทำบุญกฐินเป็นบุญใหญ่ เป็นยอดวิตามินบุญ

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

ยกตัวอย่างเพิ่มเติมถึงความโหดร้ายของการทรมานในอเวจีและมหานรกขุมต่างๆ สำหรับผู้ฆ่าหมู เช่น การถูกเฉือนเนื้อทีละน้อยโดยมีดที่เฉือนเอง หรือถูกบดในเครื่องบด ย้ำเตือนว่ากรรมนี้ไม่ใช่เรื่องหมูๆ เลย ผู้พูดเน้นย้ำเรื่อง "การจองเวร" ว่าเป็นสิ่งที่น่าจองจริงเมื่อถูกกระทำก่อน แต่หากมีกฎแห่งกรรมอยู่แล้วไม่ควรจองเวร เพราะจะตัดกระแสและจองเวรกันไปเรื่อยๆ ไม่จบสิ้น การจะยุติได้ต้องเข้าถึงธรรม

จากนั้นนำเสนอเคสเฉพาะของโรงฆ่าสัตว์เล็กๆ ผู้ทำเป็นอาจินอาชีพ เมื่อใกล้ตาย ภาพที่คุ้นเคยจากการทำงาน เช่น ภาพหมู เสียงร้อง การฆ่า การชำแหละ จะมาปรากฏให้เห็น เคสนี้ไปตกมหานรกขุมที่ 4 (โรรุวะ) รูปร่างเป็นตัวคนหัวหมู มือเท้าเป็นคน ถูกตรึงแล้วนายนิรยบาลจะสับแขนขา ข้อต่อต่างๆ เหลือแต่ตัวกับหัว แล้วค่อยๆ ชำแหละเครื่องในออกมากอง ตายตอนเชือดคอ แล้วลมกรรมก็พัดมาให้อวัยวะรวมกันใหม่และเริ่มกระบวนการซ้ำๆ 20 กว่าปีในเมืองมนุษย์ถูกทรมานไปหลายครั้ง ยังต้องใช้กรรมอีกยาวนาน

จากมหานรกจะไปขุมบริวาร ยมโลก อสุรกาย/เปรต และมาเกิดเป็นหมูให้ฆ่าเท่าจำนวนขนของหมูที่เคยฆ่าคูณจำนวนตัว เมื่อหมดกรรมเป็นหมูจึงเกิดเป็นมนุษย์อายุสั้น ตายด้วยโรค/อุบัติเหตุ/ถูกฆ่า สาเหตุที่มาประกอบอาชีพนี้ส่วนหนึ่งมาจากบุพกรรมในอดีตที่เคยอยู่ชายแดนแล้วข้าศึกมารุกราน ฆ่าหมู่ญาติ ทำให้ผูกเวรพยาบาทคิดฆ่าให้หมด การเคยฆ่าข้าศึกในอดีตก็เป็นปาณาติบาตและผูกเวรกันมา ผู้ที่ทำปาณาติบาตและมีกรรมด้านนี้ รวมถึงผู้ที่เคยผูกเวรกัน จะมาเกิดเป็นหมูให้ฆ่า

อีกส่วนหนึ่งคือการทำบุญในอดีตแต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมคอก ขอให้รวยอย่างเดียว ไม่ได้อธิษฐานไม่ให้ทำความชั่ว หรือขอให้เกิดในร่มเงาศาสนา และทำบุญนอกบุญเขต ทำให้ขาดความรู้เรื่องมิจฉาชีวะ ไม่รู้ว่าอาชีพอะไรควร/ไม่ควรทำ มองแต่เพียงว่าอาชีพฆ่าหมูเป็นทางมาของทรัพย์ที่ง่าย และเข้าใจผิดว่าสัตว์เกิดมาเพื่อเป็นอาหารมนุษย์ ซึ่งความเข้าใจผิดนี้เกิดจากการขาดความรู้ ไม่ได้ยินได้ฟังธรรมะ กรรมผูกเวรกับการขาดความรู้รวมกันทำให้อาชีพนี้ดูดีในสายตา

ที่มาของการกินเนื้อสัตว์ก็เกิดจากผู้ที่พ้นกรรมจากนรก/เดรัจฉาน มาเกิดเป็นมนุษย์แต่ยังมีโลภ โทสะ โมหะ กรรมบันดาลให้เห็นสัตว์บางตัวแล้วอยากฆ่า (เพราะมีกรรมร่วมกัน) พอฆ่าแล้วทิ้งก็เน่า ลองเอามาทำกินแล้วอร่อย ก็ติดรส เริ่มฆ่าเพราะติดรส และฆ่าเฉพาะตัวที่มีกรรมร่วมกัน ต่อมาก็แลกเปลี่ยนเนื้อสัตว์กับข้าวของ จนมีการใช้เงินซื้อขาย ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าสัตว์เกิดมาเป็นอาหารมนุษย์ ซึ่งนำไปสู่การถกเถียงกันว่าผู้ซื้อกับผู้ขายใครผิด

การผูกเวรพยาบาท แม้เป็นเพียงมโนกรรมก็มีวิบาก การจองเวรทำให้เจ็บปวดทั้งคู่ การยุติเวรต้องถึงธรรม โดยการให้ อภัยทาน การเข้าถึงธรรมกายทำให้อารมณ์อยากจองเวรหมดไป

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

อาชีพเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต เป็นทางมาของปัจจัย 4 แต่บางอาชีพก็เป็นอันตราย หากไม่เลือกให้ดี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงห้ามอาชีพที่เรียกว่า มิจฉาชีวะ 5 อย่าง ได้แก่ ค้าขายสัตว์เป็นสำหรับนำไปฆ่า ค้าขายอาวุธ ค้าขายมนุษย์ ค้าขายยาพิษ และค้าขายน้ำเมา (รวมยาเสพติด)

อาชีพฆ่าหมูจัดอยู่ในข้อแรก คือ การเลี้ยงชีวิตด้วยชีวิตของสัตว์ การฆ่าหมูเข้าข่ายปาณาติบาตครบองค์ 5 คือ 1. สัตว์นั้นมีชีวิต 2. รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต 3. มีเจตนาคิดจะฆ่า 4. ลงมือทำ 5. สัตว์นั้นตาย

การทำเช่นนี้ทุกวันจนเป็นอาจินกรรม หากปริมาณมากน้อยต่างกันก็จะไปตกนรกคนละขุม เมื่อตาย จิตจะเห็นภาพหมูร้อง เห็นภาพการฆ่า ทำให้จิตเศร้าหมอง ดวงบาปจะขยายครอบคลุมดวงธรรม นำไปสู่การเกิดเป็นสัตว์นรก สัตว์นรกเหล่านี้จะมีรูปร่างหลากหลาย เช่น ตัวคนหัวหมู, ตัวหมูหัวคน, ตัวคนหน้าหมู, มือเท้าเป็นหมู ขนาดตัวสัตว์นรกจะขึ้นอยู่กับขุมนรกที่ไปตก

ความทุกข์ทรมานในนรกมากกว่าในโลกมนุษย์หลายหมื่นถึงหลายล้านเท่า มีวิธีการทรมานมากมายตามกรรมที่ทำ เช่น ถูกเสียบด้วยมีดเชือดหมูทุกรูขุมขนในอเวจี ถูกเสียบเหล็กแล้วหมุน (แบบหมูหัน) ถูกสับทีละชิ้น ถูกชำแหละ ถูกตัดหัวแล้วหัวใหม่เกิดซ้ำๆ ถูกบะช่อ (ผ่า)

เมื่อหมดกรรมในมหานรก จะไปสู่ขุมบริวาร ซึ่งยังคงถูกทรมาน จากนั้นไปยมโลกเพื่อดูบัญชีบุญบาป แล้วอาจไปเกิดเป็นอสุรกาย (รูปร่างพิการ กินอุจจาระ หรือกินเนื้อตัวเอง) หรือเปรต (โดนฝนไฟไหม้) จากนั้นจึงมาเกิดเป็นหมูให้ผู้อื่นฆ่า โดยจำนวนชาติที่เกิดเป็นหมูเท่ากับจำนวนขนของหมูที่เคยฆ่าคูณด้วยจำนวนตัวที่ฆ่า

เมื่อหมดกรรมจากการเป็นหมู จึงมาเกิดเป็นมนุษย์แต่อายุสั้น ตายด้วยโรค อุบัติเหตุ หรือถูกฆ่า หากกรรมจางลงจึงอายุยืนขึ้น แต่หากทำกรรมใหม่ก็จะตกลงไปอีก อาชีพฆ่าหมูมักมาพร้อมกับกรรมอื่น เช่น ดื่มสุรา หรือผิดกาเมฯ ซึ่งจะนำไปสู่การใช้กรรมในขุมอื่นๆ อีก

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

ในยุคที่ว่างเว้นจากพระพุทธศาสนา มีบุรุษผู้หนึ่งประกอบอาชีพเป็น "มหาโจร" ด้วยความอยากรวยทางลัด เขาทำผิดศีลครบทั้ง 5 ข้อ โดยมีพฤติการณ์โหดเหี้ยมคือ ปล้นทรัพย์ ข่มขืน และฆ่าเจ้าทรัพย์ทุกรายเพื่อปิดปาก วิธีการฆ่าคือใช้ผ้าอุดปากและจมูก หรือใช้ถุงคลุมหัวให้ขาดอากาศหายใจตาย บางรายก็ใช้มีดแทงซ้ำ ทำเช่นนี้เป็นอาจิณกรรมจนหมดอายุขัย

เมื่อตายแล้ว ด้วยบาปกรรมที่หนักหนาสาหัส เขาตกลงสู่ มหานรก ยาวนานนับล้านปี และต้องรับโทษทัณฑ์ตามกรรมที่ทำไว้ทีละข้อ ดังนี้:

1. กรรมปาณาติบาต (ฆ่าคน): ถูกจับตรึงแขนขา มีห่วงเหล็กรัด นอนหงายให้ตัวใหญ่ ถูกนายนิรยบาลสับและแทง หรือถูกตาข่ายเหล็กร้อนสีดำครอบแล้วแทง
2. กรรมอทินนาทาน (ลักทรัพย์): ถูกจับตรึง แล้วใช้มีดปังตอขนาดใหญ่สับที่ข้อมือจนขาด แล้วงอกใหม่ให้สับอีก
3. กรรมกาเมสุมิจฉาจาร (ข่มขืน): ถูกจับตรึงแขน ขาถูกจับถ่าง แล้วนายนิรยบาลใช้เครื่องมือ "เฉาะ" อวัยวะเพศออกมาทั้งพวง
4. กรรมมุสาวาท (โกหก/คำหยาบ): ถูกเหล็กทะลวงปาก แปรงลวดเหล็กร้อนขัดปากจนเน่าเละ
5. กรรมสุรา (ดื่มเหล้า): นอนแช่ในรางเหล็ก ถูกกรอกน้ำกรดสีดำร้อนแรง (โลหะเหลว) เข้าปาก

👹 วงจรวิบากกรรม: จากเปรตสู่สัตว์เดรัจฉาน

เมื่อพ้นจากมหานรก ก็ต้องวิ่งหนีตายไปยังขุมบริวาร กระโดดลงแม่น้ำที่เต็มไปด้วยอุจจาระและหนอนปากเหล็ก จากนั้นไปสู่ ยมโลก (โลหกุมภี) ว่ายในหม้อทองแดง แล้วไปเกิดเป็น เปรต ที่มีดาบปักคาที่ท้อง (กรรมฆ่า), มือใหญ่เท่าใบตาลแต่ยกไม่ขึ้น (กรรมปล้น), อวัยวะเพศเน่าลากดิน (กรรมกาเม), และปากเน่ามีหนอน (กรรมมุสา/สุรา)

ต่อมาไปเกิดเป็น สัตว์เดรัจฉาน เป็นปลาที่ต้องกินของเน่า และเป็นวัวควายที่ถูกใช้งานหนักแล้วถูกฆ่ากิน วนเวียนอยู่ยาวนาน จนชาติสุดท้ายของการเป็นสัตว์ ได้เกิดเป็นควายในบ้านของคนใจบุญ ได้เห็นพระมาบิณฑบาตจึงเกิดความเลื่อมใสก่อนตาย ทำให้ได้มาเกิดเป็น มนุษย์ แต่ด้วยเศษกรรมปาณาติบาตและกาเมฯ จึงเกิดเป็นผู้หญิงที่ถูกข่มขืนแล้วฆ่าตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

⌛️ วิบากกรรมชาติปัจจุบัน: การถูกฆ่าปิดปาก

จนกระทั่งมาถึงพุทธันดรที่ผ่านมา ได้เกิดเป็นมนุษย์และเจอหมู่คณะ ได้ทำบุญแบบตามๆ เขาไป ทำให้ไปพักที่สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา และในชาติปัจจุบัน ได้มาเกิดเป็นหญิง มีลูกหลานที่ดีชวนเข้าวัดทำบุญ

แต่ในวาระสุดท้ายของชีวิต วัย 70 ปี วิบากกรรมเก่าที่เคยเป็นโจรฆ่าปิดปากคนอื่นตามมาทัน ทำให้ถูกโจรปล้นและจับเอาผ้าอุดปากอุดจมูกจนขาดอากาศหายใจตาย

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube

ต่อจากเคสก่อนหน้านี้ (มะเร็งปอด) เทวบุตรบนชั้นดาวดึงส์ที่เพิ่งละโลกไป มีความปิติยินดีกับบุญที่เทพธิดาในเมืองมนุษย์ (ภรรยา) อุทิศไปให้ เพราะทำให้วิมานสว่าง สมบัติทิพย์สว่างไสว ใจใส รัศมีกายพลึบ ความปลื้มทนไม่ไหวทำให้เทวบุตรออกบริวารและราชรถลงมาดูเทพธิดาในเมืองมนุษย์ ราชรถมาหยุดอยู่กลางอากาศ คุณครูไม่ใหญ่เล่าเรื่องนี้แล้วรู้สึกปลื้มตาม

เรื่องราวนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากที่เทพบุตรกับเทพธิดาจะระลึกนึกถึงกันข้ามภพข้ามชาติ เพราะปกติเมื่อไปถึงเทวโลกมักจะมีสิ่งใหม่ๆ ให้เรียนรู้และเพลิดเพลิน ความผูกพันข้ามชาติกับความดีที่ทำร่วมกัน ทำให้ใจเป็นดวงเดียวกัน และเมื่อได้รับบุญแล้วก็มาหาเลย ราชรถกับบริวารจำนวนหนึ่งสุขใสสว่างลอยอยู่กลางอากาศ

ใจของเทวบุตรชอบดูเทพธิดาในเมืองมนุษย์ เมื่อเห็นเทพธิดาเบิกบาน เทวบุตรก็จะเบิกบานไปด้วย เทวบุตรชอบดูแลภรรยา และตอนนี้ยิ่งรู้เรื่องบุญแล้วเพราะไปอยู่ในภพภูมิที่เสวยผลบุญ เห็นผลแห่งวิบากที่ดี จึงเข้าใจเรื่องบุญ การปฏิบัติธรรม และการอนุโมทนาบุญได้เร็ว

เทวบุตรยังรู้เรื่องขนาดเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ด้วย รู้สึกชื่นอกชื่นใจเหมือนตัวเองมีส่วนในบุญทุกบุญในสถานที่นั้น เป็นความรู้สึกที่แปลกดีของชาวสวรรค์ การระลึกถึงคุณงามความดีซึ่งกันและกันทำให้ผิวพรรณและรัศมีกายสว่างไสว เมื่อได้รับส่วนบุญวิมาน สมบัติทิพย์ บริวารจะเพิ่มขึ้น เริ่มต้นที่กายของเทวบุตรก่อนที่จะสว่างขึ้น เครื่องประดับจะระยิบระยับ เวลาเทวบุตรอยู่กลางอากาศแล้วพึงพอใจเทพธิดาในเมืองมนุษย์ เครื่องประดับบนตัวก็จะระยิบระยับไปทั้งเนื้อทั้งตัว ดูสวยสง่างาม ความปลื้มจะออกมาจากใจก่อน แล้วถึงกาย เครื่องประดับ และรัศมีภายนอก

ชาวสวรรค์บางท่านก็รู้จักและพูดถึงคนที่ทำบุญเยอะๆ เช่น คุณแม่สมนึก เปรมวัฒนะ ที่ทำบุญที่นั่นที่นี่ สร้างความปลื้มปิติให้ชาวสวรรค์ ชื่อของพวกเราที่ชาวสวรรค์จำได้เป็นเรื่องที่น่าปลื้มทีเดียว แม้ทำบุญโดยไม่เปิดเผยชื่อ ความสว่างของดวงจิตที่เกิดจากบุญก็วาบขึ้นไปถึงสวรรค์ ชาวสวรรค์ก็มองเห็นด้วยทิพยจักษุและอนุโมทนา ดวงบุญเต็มเปี่ยมและเปล่งสว่างไสว ชาวสวรรค์ไม่ค่อยได้หยุดอนุโมทนา เพราะมีการทำบุญอยู่เรื่อยๆ

คุณครูไม่ใหญ่ย้ำว่าบุญทำไว้ให้เยอะๆ ทำมากอุปสรรคน้อย ทำน้อยอุปสรรคเยอะ เราจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม อุปสรรคไม่ควรมี ใจต้องใสๆ สว่างไสว คุณครูไม่ใหญ่อยากให้ลูกทุกคนไปชั้นดุสิต ซึ่งเหมาะสำหรับผู้ที่จะเป็นยอดนักสร้างบารมี เป็นที่ชุมนุมของพระโพธิสัตว์ ท่านไม่ค่อยสนใจเรื่องเพลิดเพลินแบบชั้นอื่น แต่ก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้สนุกเพราะยังเป็นกามภพ ที่นั่นเหมาะสำหรับผู้ที่เห็นภัยในสังสารวัฏ วงบุญพิเศษที่นั่นไม่มีกิจอื่นนอกจากนั่งหลับตา (ปฏิบัติธรรม)

คุณครูไม่ใหญ่กำลังชั่งใจว่าจะเล่าเคสเจ้าชู้ที่หนักหนาสาหัสดีหรือไม่ เพราะชวนสลดสังเวชมาก เจ้าของเรื่องยังมีชีวิตอยู่และเจอวิบากกรรมหนักมาตลอดตั้งแต่เด็กวนเวียนอยู่ในอบายภูมิด้วยกรรมเจ้าชู้ การเล่าเรื่องทรมานในขุมกามีในมหานรกนั้นยาก พูดเบาๆ ก็ไม่เข้าใจ พูดจริงจังก็จะน่ากลัว ยังไม่เจอเรื่องปีนต้นงิ้วในยมโลก ซึ่งมีเฉพาะคนที่ผิดลูกผิดเมียผู้อื่น ต้นงิ้วก็มีหลายขนาด หนามก็หลายขนาด มีอีกาปากเหล็ก หมานรก ผู้ที่ทำกรรมเจ้าชู้บางครั้งก็เกิดเป็นโสเภณี กะเทย เป็นผู้หญิงธรรมดา หรือเป็นสุนัขถึง 2,000 ชาติ กำลังชั่งใจว่าจะเล่าเคสนี้อย่างไรดีเพราะดูแล้วสยอง

1. เทวบุตรในเคสนี้ได้รับผลอย่างไรจากบุญที่ภรรยาอุทิศให้?
2. การระลึกถึงกันข้ามภพข้ามชาติระหว่างเทพบุตรกับเทพธิดาเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่ายหรือไม่?
3. อะไรทำให้เทพบุตรเคสนี้ยังระลึกถึงภรรยาในเมืองมนุษย์?
4. เทวบุตรทราบเรื่องการเวียนประทักษิณได้อย่างไร?
5. การได้รับส่วนบุญส่งผลอย่างไรต่อเทวบุตร?
6. ชาวสวรรค์รับรู้เรื่องการทำบุญของมนุษย์ได้อย่างไร?
7. ทำไม คุณครูไม่ใหญ่ อยากให้ลูกทุกคนไปชั้นดุสิต?
8. เคสกรรมเจ้าชู้ที่ คุณครูไม่ใหญ่ กำลังพิจารณาว่าจะเล่า มีรายละเอียดเบื้องต้นอย่างไร?

🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:

🔹 Spotify: คลิกที่นี่

🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา

🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube