Evvel zaman içinde, kalbur zaman içinde iyi yürekli tatlı dilli, becerikli ve güzel bir kız hasta annesiyle yaşarmış. Kız, yün eğirip iplik yapar, bu ipliklerle çorap örüp onları satarak geçimini sağlarmış. Günlerden bir gün, kız yine çorap örerken aniden çıkan rüzgâr kandilini söndürmüş. Kandili tekrar yakacak bir kibrit bulamamış. Kandili alıp dışarı çıkmış, ancak bakmış ki pencerelerinden ışık süzülen hiçbir komşusu yok. Masal bu ya, kız kandili yakmak için düşmüş yollara. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş ve bir konağa varmış. Konağın kapısını çalmış. Bir de ne görsün! Kapıyı bir tekir kedi açmış...