Anlat Eren

Evvel zamanda, yüksek dağların arasındaki yemyeşil vadide bir aile yaşarmış. Bu ailenin evlilik çağında üç de oğlu varmış. Babaları, oğulları evlenirken onlara geçinmeleri için tarla ve ev vermiş. Lakin, en küçükleri Yusuf'a beş altı dönümlük verimsiz, taşlı bir tarla denk gelmiş. Yusuf ve karısının üç de kızları olmuş. Kızlar büyüdükçe tarlanın verdikleriyle geçinmek iyice zorlamış.

Günlerden bir gün Yusuf tarladaki ağacın gölgesinde dinlenirken bir yandan da ne yapsa da bu geçim derdini çözse diye düşünüyormuş. Düşüncelere dalmış, bir hayalden diğerine atlarken birden topraktan bir metre boyunda, ayağında demir çarıklar, bir elinde demir sopa, bir elinde demir kuşla biri bitivermiş...

Merhaba! Bu bir orijinal Anlat Eren masalıdır. İyi dinlemeler!

Merhaba! Bu bir orijinal Anlat Eren masalıdır. İyi dinlemeler!

Sadık, annesi ve babasıyla köyde yaşıyormuş. Ta ki delikanlılık çağına gelene kadar. O yaşına kadar köyden hiç ayrılmamış şehri çok merak ediyormuş, görmek istiyormuş.

Delikanlılık çağına geldiğinde anne ve babasından izin alıp şehre gitmek üzere yola çıkmış. Az gidip çok gitmiş. Hava kararmak üzereymiş geceyi geçirmek için yer bakıştırırken. Etrafına dikkatlice bakmış.Ileride çılığız bir ışık görmüş. Işığa doğru yürümüş. Yaklaştıkça kerpiçten küçük bir kulübeden geldiğini fark etmiş cihaz ışığın. Adımlarını sıklaştırmış. Kulübeye varıp kapıya vurmuş...

Değerli dinleyenler, bu bir orijinal Anlat Eren masalıdır. İyi dinlemeler!

Çiftçi Reşat, güneyin sıcak ovalarının verimli tarlalarında karpuz yetiştirir, geçimi böyle sağlarmış. Reşat çok çalışkanmış. Günün ilk ışıklarından son ışıklarına kadar çalışır, tarlasında vakit geçirmekten çok keyif alırmış. Reşat karpuzlarını o kadar severmiş ki onlarla hem konuşur hem dertleşirmiş. Tüm özverisine rağmen Reşat'ın karpuzları pek de büyümezmiş. Lezzetliymişler, ama pek gösterişli sayılmazlarmış. Oysa ki kendisi gibi karpuz yetiştiren zengin çiftçinin karpuzları büyür, kocaman olurlarmış. Tüccarlar da parayı basıp zengin çiftçinin karpuzlarını alır, Reşat'ınkilere pek bakmazlarmış.

Günlerden bir gün Reşat yine gün batımında karpuzlarıyla konuşurken zengin çiftçi Reşat'ın yanına gelmiş...

Sevgili dinleyenler, bu bir orijinal Anlat Eren masalıdır. İyi dinlemeler...

Çerçi Hasan, kasabada yaşarmış. Kınalı ve Benekli diye iki atının çektiği arabasıyla köy köy dolaşır, kasabadan aldığı ürünleri satarmış. Yalnız bir köy varmış ki, oraya gitmek onu çok hüzünlendirmiş. O köyde 7 yaşında Zehra adında gözleri görmeyen bir kız yaşarmış. Zehra bu hali yüzünden evden pek çıkmazmış ama Çerçi Hasan onu her gidişinde ziyaret eder, O'na hediyeler götürürmüş.

Yine günlerden bir gün Zehra'nın köyüne doğru giderken Kınalı ile Benekli bir anda duruvermiş. Çalılardan bir hayvan çığlığı sesı geliyormuş. Çalıları aralayan Çerçi Hasan dikenlere takılmış bembeyaz bir tavuk görmüş...

Verimli toprakların olduğu köyde yaşayanlar bir yandan tarlaları ekiyor, bir yandan da hayvan yetiştiriyorlarmış. Çoban Mekin'in anne-babası vefat etmiş ve kimsesi yokmuş. Bir huyu varmış ki çok meraklıymış...

Günlerden bir gün Mekin koyunları otlatırken bir kurt sesiyle irkilmiş. Sürüyü toparlayıp kurtun yerini tespit etmiş ve onu korkutup kaçırmayı başarmış. Fakat köye geri dönmek yerine kurtun peşinden ormana dalıp onu izlemeye koyulmuş ve ne olduysa da bundan sonra olmuş...

Vaktiyle yeşili, çiçeği, suları bol bir köy ve o köyde yaşayan Keloğlan ve anacığı varmış. Kış gelmek üzereymiş. Halk, kışlık yakacaklarını ve yiyeceklerini kilerlerine depolayıp kışı beklemeye başlamışlar...

Ve nihayet kış gelmiş. Ama ne kış! Eskilerin kara kış dediklerinden. Kar bile siyah yağıyormış. Halkın yakacakları bitmiş, yiyecekleri tükenmiş...

Yorganın altında ısınmaya çalışan Keloğlan, gücünü toplayıp yorganın altından çıkmış ve ahıra gitmiş. İneği Sarıkız için ahırın kenar köşesinde kalmış biraz yem bulup Sarıkız'ın önüne koymuş ve ondan anacığı için birazcık da olsa süt vermesini rica etmiş. Sarıkız kendisini zorlasa da yarım tas sütten fazlası çıkmamış. Tası alıp eve yönelen Keloğlan bir de ne görsün! Nereden çıktığı belli olmayan bir beyaz ışık havada süzülüp tasın kenarına konuvermesin mi!..

Şehzade birinci sınavı başarıyla geçmiş. Sırada ikinci sınav varmış. Bu sefer, bir ağaç tepesinden beş saksağan yumurtasını alıp gelmesi istenmiş. Ağaç bir ladin ağacıymış. Öyle yüksekmiş ki, ağacın tepesi bulutların arasında kayboluyormuş. Gövdesi ise pek kayganmış...

Evvel zamanın birinde, avlanmayı seven yiğit bir şehzade yaşarmış. Yine bir gün ormanda avlanırken kulakları tırmalayan tiz bir ses duymuş. Sesin nereden geldiğini araştırırken gözü bir ağaç dalındaki kuzguna ilişmiş. Bir yılanın, kuzgunu öldürmek üzere olduğunu fark etmiş. Hemen sapanına davranıp yılanı başından vurmuş ve kuzgunu kurtarmış. Bir anda kara bir duman kuzgunun etrafını sarmış ve şehzade bir sesin kendisi ile konuştuğunu işitmeye başlamış...