Bu bölümde, kendimizi olduğumuz gibi kabul etmenin ne kadar önemli olduğundan bahsediyoruz. Hepimizin içinde bir yerlerde bizi sürekli yargılayan bir ses var. Bazen o kadar güçlü ki, hayatımızı bu sesin gölgesinde yaşıyoruz. Peki ya bir an durup, o sesi susturabilsek? Kendimize daha nazik olmayı öğrenebilsek? Kendini kabul etmek, kusurlarımızı, hatalarımızı ve başarılarımızı bir bütün olarak kucaklamak demek. Bugün bu yolculuğa çıkıp, aynaya baktığımızda kendimize şefkatle yaklaşmayı öğreneceğiz. Çünkü her birimiz, olduğumuz halimizle yeterliyiz.