Na 16 weken therapie en behandeling in klinische setting gehad te hebben, ben ik sinds 2 weken weer volledig thuis. Ik vertel over de grote overgang tussen daar en hier, over hoe ik het ervaar(de). Ik vertel over keuzes die ik onlangs voor mezelf heb gemaakt met betrekking tot aanmelding voor de traumaverwerkingskliniek in Leeuwarden. Ook heb ik gekozen om de opleiding tot ervaringsdeskundige die ik zo graag wil doen, dit jaar niet te starten aangezien het voor mij nu niet de juiste tijd is… Aan de ene kant vraag me af wie ik dan ben zonder baan, zonder opleiding en stageplek. (Status? Aanzien? ‘Wat vind de ander..?’) Dit zorgt ook voor confronterende momenten met mijn ziek zijn door PTSS. En tegelijkertijd weet ik juist steeds vaker en beter wie IK ben, lukt het me steeds vaker mezelf te accepteren en waarderen. Hoe fijn is dat?! Hard werken is het nog steeds én het wordt gaandeweg beloond. Wat mij hierbij helpt is iedere keer terug naar de vraag ‘wat is goed voor mij?’ Groetjes, Henriëtte