مسیحیت یک سیستم دینی نیست بلکه برقراری یک رابطه با خداوند است، رابطه ای که او آغازگر و نگهدارنده آن است. مسیحیان معتقدند که انسان مشخصا به این دلیل آفریده شد تا با خدای خود رابطه برقرار کند، اما گناه این رابطه را بهم زد و انسان را از خدا جدا کرد. (رومیان فصل 3 آیه 23، فصل 5 آیه 12). مسیحیت به ما می گوید عیسی مسیح روز زمین آمد، او به طور کامل هم خدا بود و هم انسان (فیلیپیان فصل 2 آیه های 6-11)، و جان خود را روی صلیب فدا کرد تا این رابطه ای که گناه آن را قطع کرده بود دوباره وصل کند. عیسی مسیح پس از مرگ بر روی صلیب، دفن شد و پس از سه روز دوباره زنده شد و هم اکنون در دست راست خدای پدر نشسته و برای ما تا به ابد میانجی گری می کند (عبرانیان فصل 7 آیه 25). حال دیگر به چشم قانون شکن دیده نمی شویم و به فرزند خواندگی خدا در آمده ایم (افسسیان فصل 1 آیه 5). نزدیکی و صمیمت این رابطه حتی عمیق تر است، ایمانداران بدن مسیح هستند بدنی که مسیح سر آن است (افسسیان فصل 1 آیه های 22-23)، آنها با خون مسیح خریداری شده اند(عبرانیان فصل 9 آیه 12). هیچ دین دیگری ادعایی حتی نزدیک به این حقیقت حیرت انگیز ندارد.

علمای دین که کتاب مقدس را خوب میدانستند و منتظر امدن مشایح،‌مسیح بودند درک نکردند که عیسی، مسیح موعود است و خشمگین بودند از اینکه چرا کودکان و سایر مردمان برای ورود او به اورشلیم شادی می‌کنند هرچند این را می‌تواند در مزامیر ۸: ۲ دید که  قبلا داود نبی پیشگوی کرده بود و این در متی ۲۱: ۱۶ به تحقق رسید.

آیا مسیحیت واقعا منحصر به فرد است یا فقط یکی از راه های رسیدن به حقیقت است؟ آیا مسیحیت در بین ادیان دیگر جهان واقعا منحصر به فرد است؟ اگر چنین است چه چیزی باعث بی همتایی آن شده است؟ مسیحیت در بین تمامی ادیان جهان منحصر به فرد است و مدعی چیزهایی است که در دیگر ادیان وجود ندارد. اولین مورد این است که ادیان دیگر انسان را تشویق می کنند تا با توسل به اعمال و کارهای خود به خدا برسند. مسیحیت تنها دینی است که در آن خداوند به سمت انسان آمده است. مورد دوم اینکه، ادیان دیگر شامل یک سری از بایدها و نبایدهاست که پیروان آنها باید برای رضایت و خشنودی خدا انجام دهند؛ در حالی که مسیحیت برقراری یک رابطه بین انسان و خداوند است. سوم اینکه، کتاب مقدس در مسیحیت تنها منبع یگانه حقیقت می باشد. در نهایت اینکه مسیحیت دارای حیرت انگیز ترین رویداد تاریخ بشر یعنی رستاخیز می باشد.

کتاب مقدس پیشگویی های زیادی در مورد عیسی مسیح داد و مسیح همه آنها را دانه به دانه به کمال رسانید. کتاب مقدس ما شامل یک یا دو پیشگویی در مورد مشایح نیست بلکه بیشتر از آن را در خود جا داده است و یکی از انها در زکریا ۹:۹ امده است که مسیح سوار بر کره الاغی وارد اورشلیم میشود و در زمان قدیم کسی که با اسب وارد یک حکومت یا شهر میشد بخاطر مبارزه بود اما معنی الاغ یا خر صلح است او نیامده که جنگ کند بلکه تا صلح بیاورد. و تحقق این پیشگویی در متی ۲۱: ۴ - ۵ امده است