
Sign up to save your podcasts
Or


คำไหนที่ถ้าได้ยินเมื่อไรอาจหมายความว่ากำลังมีใครขี้จุ๊ใส่เราอยู่ หรืออย่างน้อยรู้เอาไว้ที่จะไม้เผลอพูดเองด้วย!
บางครั้งคำชมก็มีขนาดใหญ่โตจนฟังดูเหมือนคำโม้เสียมากกว่า ทำอย่างไรให้คนที่ได้ยินเข้าใจว่า เราไม่ได้พยายามกล่าวเกินจริงแต่อย่างใด แต่กำลังชื่นชมด้วยความจริงใจนะ!
#คำนี้ดี ตอนนี้เต็มไปด้วยนม บางนมที่จริงก็ไซส์มินิ แต่ทำไมดูเหมือนใหญ่ แต่บางนมที่ใหญ่ก็แลดูหลอกตาว่าเล็ก มาแก้ไขความเข้าใจผิดด้วยสำนวนที่... ดีไม่ดีชวนให้เข้าใจผิดหนักเข้าไปอีก!
ขนาดเดินยังไม่อยากจะเดิน นี่จะให้วิ่งเลยเหรอ, แค่เลขเฉยๆ ยังตกแหล่มิตกแหล่ ไม่ต้องพูดถึงแคลคูลัสไหมล่ะ, เลี้ยงกระบองเพชรยังไม่รอด จะให้เลี้ยงกล้วยไม้ก็ตายแหงๆ น่ะสิ... หรืออะไรทำนองนี้อีกมากมายที่ทุกคนคงเคยพูดมาแล้ว... แต่ถ้าเป็นภาษาอังกฤษล่ะ
พรมสามแบบที่บ้านเราเรียกพรมทั้งหมด แต่ภาษาอังกฤษใช้สามคำที่ต่างกันไป แล้วแบบไหนนะคือสิ่งที่อะลาดินขี่เหาะเหินไปมา
การตั้งเป้า Audacious Goal แบบ ‘ห้าวขึ้นสิบเท่า’ นั้น ถ้ายังไม่เก่งเท่าไร เราจะมีสิทธิ์ไหม ถ้าตั้งเป้าห้าวๆ ไปก่อน แล้วค่อยพยายามทำให้ตัวเองเก่งขึ้น อย่างนี้ล่ะได้ไหม หรือควรฝึกฝนตัวเองให้เก่งเสียก่อน แล้วค่อยตั้งเป้าสูงๆ ทีหลัง ถึงจะดูเป็นไปได้มากกว่ากัน
เพื่อความไม่เด๋อด๋าละล้าละลัง ยืนงงในดงภาษาอังกฤษว่า นี่คือเขากำลังสั่งห้ามอะไรอยู่ แล้วเราควรทำตัวยังไงเหรอ งั้นต้องรีบทำความรู้จัก และเข้าใจ 8 ประโยคนี้เอาไว้เสียแล้ว
ไม่ได้ทำข้อสอบกันมานาน ธีมวันนี้: คำตรงข้าม ดำกับขาว ยาวกับสั้น กลางวันกับกลางคืน ยืนกับนั่ง แนวตั้งกับแนวนอน ช้อนกับส้อม ตัวปลอมกับตัวจริง ฟังดูง่ายใช่ไหม แล้วถ้าให้คิดเป็นภาษาอังกฤษล่ะ จะสู้หรือจะยอม?
ไม่อยากจะเอะอะอะไรก็ “It’s big” เพราะเบื่อแล้ว ใช้เป็นอยู่คำเดียว ดูเป็นคนโวแคบเล็กจิ๋วจัง แถมบางครั้งถ้าเจอสิ่งที่มันใหญ่กว่า big ไปอีก จะพูดอย่างไรได้อีกบ้างเพื่อบรรยายความมหึมาบักเอ้บเหล่านี้ออกมาเป็นภาษาอังกฤษ เชิญติดตามฟัง
ใครเป็นอย่างนี้ (หรือรู้จักคนแบบนี้) บ้าง... “เรายังไม่ได้เต็มร้อยคะแนน ได้แค่ 99 แบบนี้ยังเรียกว่าเก่งไม่ได้หรอก” หรือ “เรายังไม่รอบรู้เรื่องนี้ทุกซอกทุกมุมซะหน่อย เรายังไม่เก่งจริง” หรือ “เรายังต้องให้คนอื่นช่วยอยู่เลย ทำคนเดียวทั้งหมดไม่ได้ยังงี้จะถือว่าเก่งได้ยังไง” หรือ “โอย เรื่องนี้ยากจะตายสำหรับเรา กว่าจะสำเร็จก็ทำตั้งนาน ต้องประเภทเก่งมาตั้งแต่เกิดอย่างคนโน้นที่เขาทำแป๊บเดียวเสร็จแบบนั้นต่างหากถึงจะเรียกว่าเก่งจริงๆ” ...คือคนเราเนี่ยนะ ช่างมีข้อแม้ให้กับการสร้างความภูมิใจในตัวเองมากมายเหลือเกินพ่อคุณแม่คุณเอ๊ย
From the publisher's feed