خرمن عمر – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، حسن کسایی، جلیل شهناز و ناصر فرهنگفر

شور و ابوعطا – ۲۳ اردیبهشت ۶۳ منزل نارونی

جز آستان توام در جهان پناهی نیست

سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست

عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم

که تیر ما به جز از ناله ای و آهی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم

که از این بهم به جهان رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر

بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

غلام نرگس جماش آن سهی سروم

که از شراب غرورش به کس نگاهی نیست

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن

که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست

عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن

که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

چنین که از همه سو دام راه می بینم

به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست

عقاب جور گشوده است بال در همه شهر

کمان گوشه نشینی و تیر آهی نیست

*****

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت

و اندر آن برگ و نوا خوش نغمه های زار داشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض

پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست

خرم آن که از نازنینان بخت برخوردار داشت

*****

دل بردی از من به یغما ای ترک غارتگر من

دیدی چه آوردی ای دوست از دست دل بر سر من

عشق تو در دل نهان شد دل زار و تن ناتوان شد

رفتی چو تیر و کمان شد از بار غم پیکر من

بار غم عشق او را گردون نیارد تحمل

چون می تواند کشیدن این پیکر لاغر من