خرمن عمر – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، حسن کسایی، جلیل شهناز و ناصر فرهنگفرشور و ابوعطا – ۲۳ اردیبهشت ۶۳ منزل نارونی

جز آستان توام در جهان پناهی نیستسر مرا به جز این در حواله گاهی نیستعدو چو تیغ کشد من سپر بیندازمکه تیر ما به جز از ناله ای و آهی نیستچرا ز کوی خرابات روی برتابمکه از این بهم به جهان رسم و راهی نیستزمانه گر بزند آتشم به خرمن عمربگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیستغلام نرگس جماش آن سهی سرومکه از شراب غرورش به کس نگاهی نیستمباش در پی آزار و هر چه خواهی کنکه در شریعت ما غیر از این گناهی نیستعنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسنکه نیست بر سر راهی که دادخواهی نیستچنین که از همه سو دام راه می بینمبه از حمایت زلفش مرا پناهی نیستعقاب جور گشوده است بال در همه شهرکمان گوشه نشینی و تیر آهی نیست*****
بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشتو اندر آن برگ و نوا خوش نغمه های زار داشت
گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیستگفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت
یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراضپادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت
در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوستخرم آن که از نازنینان بخت برخوردار داشت
*****
دل بردی از من به یغما ای ترک غارتگر مندیدی چه آوردی ای دوست از دست دل بر سر من
عشق تو در دل نهان شد دل زار و تن ناتوان شدرفتی چو تیر و کمان شد از بار غم پیکر من
بار غم عشق او را گردون نیارد تحملچون می تواند کشیدن این پیکر لاغر من