เรื่องราวของ ขนมเบื้อง ขนมในครั้งพุทธกาล ซึ่งมีเรื่องเล่าจากธรรมบทกล่าวถึง การที่พระพุทธองค์ทรงให้บทเรียนแก่เศรษฐีโกศิยะผู้มีความตระหนี่ในการบริจาคทานแม้กระทั่งทานขนมเบื้อง แต่เมื่อเขาได้รับการสั่งสอนจากพระพุทธองค์และทรงอนุโมทนาที่ถวายขนม ก็ทำให้เศรษฐีและภรรยาบรรลุโสดาปัตติผลทำให้เขาก็เลิกตระหนี่และเรื่องราวของขนมเบื้องนอกจากในครั้งพุทธกาลแล้ว ยังถูกบันทึกในมิติอื่น ๆ อาทิ ในวรรณกรรมเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนที่นางศรีมาลาและนางสร้อยฟ้า ประชันฝีมือทำขนมเบื้องกัน หรือในคำให้การขุนหลวงหาวัด คราวเสียกรุงครั้งที่สอง ก็มีกล่าวถึงขนมเบื้องว่า “…บ้านหม้อ ปั้นหม้อข้าวหม้อแกงใหญ่เล็ก และกระทะเตาขนมครกขนมเบื้อง…” ตลอดจนในสมัยรัตนโกสินทร์ ก็มีการกล่าวในพระราชพิธี ๑๒ เดือน ในเดือนอ้าย คือ เดือนธันวาคม มีการพระราชกุศลเลี้ยงขนมเบื้อง และเมื่อ พ.ศ. ๒๕๕๖ ขนมเบื้องได้รับการประกาศขึ้นบัญชีเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ในสาขาความรู้และแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล ประเภทอาหารและโภชนาการ จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม